يك گوشه پاك پرنور

راهنماي گشت و گذار در امامزاده يحيي (ع) در يكي از قديمي ترين محلات تهران
تهران، امامزاده كم ندارد، آن هم از نوع تاريخي. اما امامزاده هايي در تهران هستند كه هنوز هم رونق سابق را دارند و پيوندشان با گذشته قطع نشده. اماكني كه مثل قبل، هم محل نذر و نياز زائران هستند و هم جايي براي گشت و گذار بعد از زيارت. يكي از اين امامزاده هاي معروف، امامزاده «يحيي» (ع) در محله عودلاجان است كه پايتخت نشينان قديمي هنوز به آنجا سرمي زنند و ديدار تازه مي كنند. براي بسياري از اين قديمي ها، محوطه امامزاده فقط يك زيارتگاه نيست و چنارهاي تاريخي اش، خاطراتي دور را برايشان زنده مي كند. چنارهاي امامزاده يحيي (ع) كه به ثبت ملي هم رسيده، محبوبيت بسياري دارند؛ چرا كه يكي از معدود بازمانده هاي زنده، براي تاريخ باغ - شهري هستند كه در روزگار نه چندان دور سايه چنارهايش بر سر مردم بود. به اعتقاد بعضي از تهراني ها، به خاطر امامزاده حتي چنارهاي اينجا هم محترم اند. اگر اين روزها سري به امامزاده بزنيد، دخيل و قفل هاي رنگي را روي شاخه اين چنار مي بينيد.
نسب نامه

زائراني از روزگار دور
 

ابوالقاسم عزالدين يحيي (ع) معروف به يحيي (ع)، به شهادت صندوقچه قديم امامزاده، فرزند امام سجاد (ع) است. اين صندوق كه روي مرقد است. در سال 895 هجري قمري به دستور «ملك شاه غازي» ساخته شده است. اين بزرگوار با 15 واسطه به امام چهارم مي رسد و در سال 592 قمري به دست «علاء الدين تكش خوارزمشاه» به شهادت رسيد.
چطور برسيم؟

در كوچه پس كوچه هاي بازار
 

امامزاده يحيي (ع) بخشي از مجموعه بازار تاريخي تهران است و در يكي از محلات شلوغ تهران قرار دارد؛ بنابراين وسايل حمل و نقل عمومي بهترين راه رسيدن به آنجاست.
مترو: بايد در ايستگاه ميدان پانزده خرداد از مترو پياده شويد و مستقيم به سمت شرق حركت كنيد. مجبوريد تا سه راه ناصرخسرو پياده برويد، اما از آنجا به بعد مي توانيد سوار تاكسي شويد و از راننده بخواهيد، بعد از چهار راه «سيروس» سر كوچه امامزاده يحيي (ع) شما را پياده كند؛ البته اگر حوصله پياده روي داريد، بهتر است از ايستگاه مترو تا امامزاده پياده برويد، نيم ساعت بيشتر طول نخواهد كشيد. بعد از چهار راه، سمت راست خيابان به كوچه امامزاده مي رسيد و از آنجا هم پنج دقيق تا خود امامزاده بايد به سمت شمال برويد.
چه مي بينيم؟

زير سايه امامزاده
 

اگرچه از عمر امامزاده چند قرن مي گذرد اما به دليل بازسازي هاي متعدد خود بنا چهره اي امروزي پيدا کرده است
ورودي امامزاده: سر در ورودي امامزاده كاشي كاري زيبايي دارد كه اول از همه توجه تان را جلب مي كند؛ انواع كاشي معرق و هفت رنگ و ستون هاي كوتاه.
حياط امامزاده: امامزاده يحيي (ع) از معدود بناهاي روباز با حياط مشجر در مجموعه بازار است كه شايد زيباترين بخش امروز آن، گنبد كاشي مخروطي شكل آبي رنگ اش است. بناي امامزاده به دوران تيموريان مي رسيد و به دستور ملك شاه، پسر شاهرخ ساخته شده. بناي اصلي خشتي امامزاده در قرن هفتم ساخته شده و در سال 1318 تخريب مي شود. بناي فعلي بعد از بازسازي سال 1320 و بعد از بازسازي هاي بعدي، ظاهر اصلي خود را از دست داده و شكل و شمايلي امروزي پيدا كرده. به رسم ديگر امامزاده ها، اين امامزاده هم صحن وسيع، مسجد، ايوان، رواق، ضريح و حرم آيينه كاري دارد.
صندوقچه چوبي: صندوق منبت كاري شده امامزاده يحيي (ع)، يكي از قديمي ترين آثار امامزاده است كه تقريباً 500 سال قدمت دارد. روي آن چند كتيبه نوشته شده كه هر كدام بخي از اطلاعات مربوط به امامزاده و بنا را در اختيار زائر قرار مي دهد. ضمن آن كه چهار طرفش با صلوات بر چهارده معصوم تزيين شده است.
چنارهاي قديمي: چنارهاي معروف محله عودلاجان در همين امامزاده قرار دارند و هنوز آثار دخيل هاي قديم و جديد روي تنه آنها باقي مانده. يكي از آنها که خارج از صحن امامزاده قرار دارد، به چنار سوخته معروف است؛ چرا كه در تنه اش حفره بزرگي قرار دارد كه با دود شمع و چراغ هاي نذري سياه شده و جالب است كه بعضي از تهراني ها همان زمان اعتقاد داشتند كه اين چنار بيماري «سياه سرفه» را شفا مي دهد. اما چند سالي است كه همين درخت سوخته به دليل بي توجهي هاي در حال خشك شدن است.
بقعه هاي ديگر: در حياط امامزاده علاوه بر بقعه امامزاده يحيي (ع)، مقبره مرحوم «بهاء الملك همداني» و مرقد امامزاده محمد (ع) قرار دارند. حتما فاتحه اي هم براي آنها بفرستيد.
منبع: سرزمين من، شماره ي 30