درمان انزوا طلبی کودکان

علائم و نشانه ها:

-علاقمند به تنهایی،
-هراس و ترس از جمع،
-اغلب دلسرد، بی اشتیاق، نگران و بی اعتماد،
-بی توجه به آنچه می گذرد در اطراف او،
-پرخاشگری،
-بی تفاوت،
-ناتوان در برقراری رابطه ای خوب با اطرافیان،
-رفتاری سرد و به دور از شور و شوق،
-وجود تضاد و کشاکش در درون،
-سرکوب آرزوها و تمایلات،
-چهره ای غمزده،
-کاملاً غیرفعال،
-ناراضی بودن از زندگی و توسل به خیالبافی،
-دچار اضطراب و احساس گناه،
-بدبین و عیبجو،
-به سربردن در حالت بلاتصمیمی و بی هدفی،
-ناتوان در مخفی کردن کینه و نفرت خود،
-محدود کردن توقعات و آرزوهای خود،
-عدم وجود تمرکز حواس،
-دچاراضطراب و احساس گناه،
-بدبین و عیبجو،
-به سربردن در حالت بلاتصمیمی و بی هدفی،
-ناتوان در مخفی کردن کینه و نفرت خود،
-محدود کردن توقعات و آرزوهای خود،
-عدم وجود تمرکز حواس،
-دچار خستگی مفرط و کم خوابی،
-احساس بی ارزشی،
-بی بهره از شور و شوق زندگی،
-جستجوی آرامش در عزلت،
-دارای اعتماد به نفسی کم و واهمه از جر و بحث و روبرو شدن با جمع،
-عدم مقاومت در برابر فشاری اندک،
-رنج بردن از احساس گناه، پشیمانی و نومیدی،
-خواب کم و نامنظم،
-گریه سر دادن به اندک بهانه ای،
-خود را در پناه دیگران قرار دادن،
-عدم مشارکت در فعالیت اجتماعی،
-احساس امنیت در انزوا.

عوامل پدیدآورنده:

-اختلال عاطفی کودک،
-عدم تربیت صحیح و درست،
-حسادت، غرور و محرومیت،
-برتری جویی و سلطه طلبی،
-مرگ یکی از عزیزان و ترس های مختلف،
-نقص بدنی و فیزیولوژیکی،
-احساس گناه و شرم از انجام کاری و عدم توانایی در دفاع از خود،
-طرد از خانواده و جمع همسالان،
-وارد شدن فشار بیش از توان کودک، امر و نهی بسیار و انتظارات بی جا،
گاهی عدم محبوبیت و اعمال خشونت نسبت به کودک.

چگونگی عملکرد:

-ابراز مهر و محبت و پذیرش کودک،
-دادن مسئولیت های مختلف اجتماعی در حد توان و ظرفیت،
-ایجاد فرصت برای خودنمایی و نشان دادن لیاقت به کودک،
-بالا بردن حس اعتماد به نفس در کودک به شیوه های مختلف،
-ایجاد محیطی آرام، ساکت و شاد برای رشد کودک،
-واداشتن کودک به حضور در جمع و مشارکت در کارهای جمعی،
-همراهی برای انتخاب دوست و شرکت در بازی با آنها،
-حل مشکلات روانی و عاطفی،
-تفهیم ضوابط حیات و چگونگی انطباق با اجتماع،
-دادن روحیه برای ظاهر شدن و حرف زدن در جمع،
-تقویت استعدادهای فکری و جسمی،
-مدل سازی و تشویق به تقلید از این مدلها،
-ایجاد سرگرمی سازنده و مثبت برای کودک،
-تأمین نیازهای اصلی و لازم کودک،
-حل و رفع رنج و احساس گناه درونی کودک،
-یاددادن مهارتهای مختلف،
-واداشتن به فراموشی گذشته و القاء با ارزش بودن،
-گاهی مراجعه به دکتر و استفاده از دارو.
منبع:نجاتی، حسین، (1388)، روانشناسی کودک، تهران، نشر بیکران، چاپ دهم.