ارتباط با نوجوان و استقلال او

ارتباط دو تعریف جداگانه دارد. در یک تعریف به معنای تبادل اطلاعات است. یکی از مشکلاتی که والدین در ارتباط با نوجوانان شان با آن رو به رو هستند تبادل اطلاعات است. به این معنا که قادر نیستند خواسته ها و پیام های شان را به نوجوان منتقل کنند. این مشکل برای نوجوانان نیز وجود دارد و آن ها قادر نیستند پیام ها و خواسته های شان را به والدین شان تفهیم کنند. در انتقال پیام اجزای مختلفی وجود دارد. یکی از این اجزا فرستنده ی پیام است. فرستنده ی پیام بایستی توانایی انتقال پیام را داشته باشد. بعضی افراد خیلی اهل صحبت کردن یا بیان خواسته های شان نیستند و انتظار دارند طرف مقابل، خود متوجه خواسته ی آن ها بشود. قاعدتاً در چنین شرایطی پیامی منتقل نمی شود. جزء‌بعدی گیرنده ی پیام است. این که گیرنده چه قدر قدرت دریافت پیام را آن گونه که هست دارد، مهم است. در بسیاری از مواقع قضاوت های زودهنگام و تحلیل های ذهنی جایگزین پیام اصلی می شود و گیرنده به جای پیام اصلی قضاوت های خودش را قرار می دهد. عامل بعدی خود پیام است؛ یعنی این که چه قدر پیام ساده، قابل فهم، مستقیم و معطوف به موضوع اصلی باشد. پیام هایی که در لفافه یا کنایه مطرح می شوند قاعدتاً ممکن است به خوبی منتقل نشوند. و جزء آخر در انتقال پیام زمینه و شرایطی است که در آن پیام منتقل می شود. یعنی این که در یک شرایط دوستانه یا خصمانه یا در فضایی از بی اعتمادی انتقال پیام انجام می شود که می تواند بر دریافت و تفسیر آن اثر داشته باشد.
ایجاد شرایط مناسب انتقال پیام به خصوص در مورد موضوعات مهم می تواند به پذیرش آن کمک کند. این خیلی مهم است که در زمان انتقال و تبادل پیام افراد نزدیک یکدیگر قرار گیرند و تماس چشمی مناسبی برقرار کنند و به دقت به کلمات و احساس طرف مقابل توجه نمایند تا بتوانند پیام را آن گونه که است دریافت کنند. هم چنین از قضاوت زودهنگام اجتناب کنند و زود پاسخ ندهند، و درنهایت با مشارکت یکدیگر پیام را تفسیر کنند.
تعریف دیگری که از ارتباط می شناسیم، رابطه ای است که بین افراد برقرار می شود. این رابطه می تواند حالت های مختلفی داشته باشد؛ صمیمی باشد یا رسمی، دوستانه باشد یا خصمانه یا نزدیک باشد یا گسسته. رابطه ی والدین با نوجوان باید در وهله ی اول امن باشد. ارتباط خیلی نزدیک یا دور، هیچ کدام خوشایند نخواهد بود. مهم است که کیفیت این ارتباط بالا باشد یعنی والد و نوجوان از کنار یکدیگر بودن لذت ببرند. توصیه می شود والدین برای افزایش کیفیت رابطه ی خود با نوجوان شان اوقاتی با کیفیت داشته باشند. می توانند هر هفته، در روز خاصی برای این کار وقت بگذارند و ساعتی را با نوجوان خود سپری نمایند. مدت آن خیلی مهم نیست، کیفیت این رابطه مهم تر است. در
این زمان هم هر دو نفر فعالیتی را دنبال کنند که از آن لذت می برند. بدیهی است انتقال مناسب اطلاعات و برقراری رابطه ی با کیفیت بین والد و نوجوان می تواند فرایند شکل گیری استقلال را در نوجوان تسهیل کند.
منبع مقاله :
محمودی قرائی، جواد؛ (1388)، نیاز نوجوان به استقلال،(چگونه به این نیاز پاسخ دهیم)، تهران، نشر قطره