اسپاراگوس

 

 

اسپارگوس را مي توان از بذر شروع کرد ولي اگر گياه از قطعات و مجموعه هاي ريشه هاي يک ساله سالم و واريته هاي مقاوم ( نظير ماري واشنگتن ) (2) شروع شود اولين چين گياهان يک يا حتي دو سال جلو مي افتد. اسپاراگوس توجه زيادي لازم ندارد به شرطي که در آماده سازي جاي هميشگي آنها کوتاهي نشود. بذور بايستي کاملاً پخش شوند و گياهچه ها در فواصل 7/5 سانتي متر نگاهداشته شوند. قبل از انتقال گياهچه ها، جويي به عمق 60- 30 سانتي متر و به عرض حدود 50 سانتي متر در جايي که کاملاً آفتابي است مثلاً در حاشيه باغچه حفر نماييد. اگر خاک سنگين است مقداري سنگ و گراول در ته جوب بريزيد که نشت کامل ايجاد نمايد. سپس يک لايه از کود حيواني به عمق تقريباً 10 سانتي متر درون جوب بريزيد و روي آن قشر خاکي به کلفتي 7/5 سانتي متر قرار دهيد. خاک بايستي کاملاً مخلوط شده و از کود طبيعي و کود اسب غني شده باشد. ريشه ها را بايستي در فواصل 45 سانتي متر درون جوب قرار داده و آنها را به وسيله خاکي که از قبل آماده شده به عمق 15 سانتي متر بپوشانيد. بايستي توجه داشت که ريشه ها خشکيده نشوند.
به موازاتي که گياهان رشد مي کنند بايستي خاک اضافه نمود تا جوب پر شود. اگر از ريشه هاي يک ساله شروع کرده باشيد بايستي دو سال صبر کنيد تا چين اول را از نوک ساقه برداشت نماييد. اگر ريشه هاي دو ساله کاشته شوند بعضي گياهان را مي توان پس از يک سال درو کرد. در هر صورت برداشت نبايستي بعد از ماه خرداد صورت گيرد چون گياه بايستي در فرصت کافي مواد غذايي را براي فصل آينده انباشته نمايد. تمام ساقه ها را بايستي از سطح خاک در آخر فصل و پس از آن که زرد شدند قطع نمود.

منبع مقاله :
کيانمهر، هرمزديار، (1388)، گل هاي آپارتماني و سبزيکاري، تهران: آييژ، چاپ اول