جعفري

جعفري ( parsley ) با نام علمي ( Carum petroselinum ) و نام هاي مترادف Petroselinum crispum و P. sativum متعلق به خانواده چتريان (1) است. جعفري يکي از سبزيجات مورد علاقه ي ايرانيان است و مصارف زيادي دارد. واريته هاي مختلفي از آن ايجاد شده که برخي نيز مانند هويج ريشه و غده ايجاد مي نمايند.
جعفري يک گياه دوساله است، به اين صورت که سال اول ايجاد سبزي خوراکي نموده ليکن سال دوم گل و ميوه توليد مي نمايد. زميني که براي کاشت جعفري استفاده مي شود بايستي کاملاً نرم و سست باشد و با کود حيواني مخلوط شده باشد. خاک آن همچنين بايستي نشت کامل داشته باشد. زمين را در مکان آفتاب رو و يا آفتاب و سايه انتخاب نماييد. بذر را در اوايل بهار هنوز که هوا خنک است بکاريد و آبياري نماييد. در طول بهار و تابستان مي توانيد از آن استفاده نماييد. هر چند مرتبه که جعفري را برداشت نماييد دو مرتبه سبز مي شود. موقع برداشت سعي کنيد که بته را کاملاً از بن قطع ننماييد ( به اندازه 4- 3 سانتي متر از سطح زمين فاصله بگذاريد) تا جوانه انتهايي صدمه نبيند و دو مرتبه رويش نمايد. کودهاي شيميايي ( به خصوص اوره ) در رشد آن بسيار مؤثر است. هر دو هفته يک بار با کود اوره تغذيه نماييد. کود را درست قبل از آبياري بپاشيد. برخي از واريته ها مقاوم هستند و تمام زمستان را چنانچه خيلي سرد و يخبندان نشود محصول خواهند داد. معمولاً جعفري در آخر سال به گل مي نشيند و بذر توليد مي کند. براي تأمين بذر سال آينده خود مي توانيد چند بته سالم و خوب را در حاشيه کرت براي توليد بذر حفظ نماييد. بذر جعفري را همچنين مي توانيد در پاييز بکاريد. در اين حالت قبل از زمستان سبز شده و ريشه آن تقويت شده و در بهار و تابستان سال بعد محصول خوبي به شما خواهد داد. جعفري علاوه بر اين که جزء سبزيجات مورد علاقه بسياري است گفته مي شود که معالج برخي از ناراحتي ها مانند باد مفاصل، اختلالات جريان خون، اختلالات قاعدگي نيز مي باشد.
حشرات ممکن است به گياه آسيب برسانند و از برگها تغذيه نمايند. قارچ ها و ويروس هاي بيماري زا نيز ممکن است به محصول آسيب برسانند.

پي نوشت ها :

1. Umbelliferae.

منبع مقاله :
کيانمهر، هرمزديار، (1388)، گل هاي آپارتماني و سبزيکاري، تهران: آييژ، چاپ اول