پرسش :
از چه راهكارهايى مى توانيم اعتماد به نفس فرزندمان را افزايش دهيم؟
پاسخ :
براى افزايش اعتماد به نفس فرزند خود، از راهكارهاى ذيل استفاده كنيد:
1. شكوفايى استعدادها: براى اين كار، ابتدا بايد استعدادهاى او را شناخت. برخى كودكان، هماهنگى بدنى قابل توجهى دارند و مى توانند به سرعت و به راحتى بدوند؛ بالا روند، و سه چرخه برانند. اين كودكان، زمينه رشد در رشته هاى ورزشى را بيشتر دارند؛ اما قادر به تنظيم صداى خود يا نقاشى نيستند و اين گونه كارها را به سختى انجام مى دهند.
برخى ديگر، زمينه فعاليتهاى علمى و فنى مانند ساختن چيزى را دارند، و عدهاى از كودكان، در مقايسه با سنشان، توانايى تكلم بالايى را دارا هستند. گروه اول، زمينه رشد در كارهاى فنى و صنعتى را دارند و گروه دوم، مهارتهاى مربوط به خواندن و نوشتن را به سرعت ياد مى گيرند. برخى كودكان به انجام فعاليتهاى هنرى مثل نقاشى علاقه ويژه نشان مى دهند. اين گونه كودكان، اگر اندامى غير متناسب داشته باشند، انجام ورزش هايى مثل دوچرخه سوارى، شوت كردن توپ يا شنا برايشان كار سخت و ناراحت كننده اى است.
براى شناخت استعدادهاى فرزندتان، در رفتار او دقت، و به علاقهمندى هايش توجه كنيد. اگر علاقهمند است در آشپزخانه به شما كمك كند، استعداد آشپزى، و اگر به خياطى شما علاقه نشان مى دهد، استعداد خياطى دارد. اگر قوه تخيل قوى دارد مى توان رمان نويس خوبى شود. اگر قرآن را به خوبى تلاوت مى كند يا سرودى زيبا مى خواند مى تواند در همين زمينه ها رشد كند.
پس از شناسايى استعدادهاى فرزند، با فراهم آوردن امكانات و ثبت نام در كلاسهاى مناسب، آن استعدادها را شكوفا سازيد.
2. اعطاى استقلال: اعطاى استقلال به فرزند در امور شخصى از همان سالهاى اول تولد (غذا خوردن، لباس و كفش در آوردن، لباس و كفش پوشيدن، استحمام و...)، در خريد وسايل شخصى (البته مناسب با سن)، در رفت و آمد به مدرسه و منزل نزديكان (با فرض ايمنى كودك)، در مراقبت از خود و حضور در اردوها، عامل مهمى در خودباورى او است.
3. اعطاى مسؤوليت: مسؤوليتهاى گوناگون متناسب با سن كودكان و نوجوانان (خريد نيازمندى هاى منزل، رزرو بليت، واريز وجوه آب و برق و تلفن و گاز، آشپزى، خياطى، شستن خودرو، تعمير وسايل منزل و...) اعتماد به نفس آنان را بالا مىبرد.
4. اعطاى حق انتخاب: به فرزندتان به ويژه اگر نوجوان است، حق انتخاب بدهيد.
انتخاب لباس، كفش، لوازم مدرسه، كلاسهاى فوق برنامه، خرج كردن پول توجيبى و... راهكار خوبى براى خودباورى او است.
5. تكريم شخصيت: براى گرامىداشت شخصيت فرزند خود، به او احترام بگذاريد. مشورت با فرزند و نظرخواهى از او در نشستهاى خانوادگى، گوش دادن به سخنانش، پاسخ دادن به پرسش هايش، پذيرش احساسات او و... نمونه هايى از احترام گذاشتن است.
6. تلقين به نفس: تلقين خودباورى به فرزند با جمله هايى چون «مىتوانى، تو توانمندى، تو قدرت دارى، به فرزندم افتخار مى كنم، براى داشتن چنين فرزندى خدا را شكر مى كنم و...» به شدت در خودباورى او مؤثر خواهد بود؛ همان گونه كه جمله هاى تخريب كننده و يأسآور، اعتماد به نفس او را از بين مى برد.
افزون بر تلقين هاى مثبت خود، به كودكتان (بالاتر از 8 سال) بياموزيد كه خودگويى هايى مثبت داشته باشد؛ يعنى با جمله هايى چون «من مى توانم اين كار را انجام دهم، من وضعيت خوبى در... دارم و...» توانمندى را به خود تلقين كند.
منبع: کتاب نسيم مهر(3)، حجت الاسلام حسين دهنوي، انتشارات خادم الرضا(عليه السلام)/1388
براى افزايش اعتماد به نفس فرزند خود، از راهكارهاى ذيل استفاده كنيد:
1. شكوفايى استعدادها: براى اين كار، ابتدا بايد استعدادهاى او را شناخت. برخى كودكان، هماهنگى بدنى قابل توجهى دارند و مى توانند به سرعت و به راحتى بدوند؛ بالا روند، و سه چرخه برانند. اين كودكان، زمينه رشد در رشته هاى ورزشى را بيشتر دارند؛ اما قادر به تنظيم صداى خود يا نقاشى نيستند و اين گونه كارها را به سختى انجام مى دهند.
برخى ديگر، زمينه فعاليتهاى علمى و فنى مانند ساختن چيزى را دارند، و عدهاى از كودكان، در مقايسه با سنشان، توانايى تكلم بالايى را دارا هستند. گروه اول، زمينه رشد در كارهاى فنى و صنعتى را دارند و گروه دوم، مهارتهاى مربوط به خواندن و نوشتن را به سرعت ياد مى گيرند. برخى كودكان به انجام فعاليتهاى هنرى مثل نقاشى علاقه ويژه نشان مى دهند. اين گونه كودكان، اگر اندامى غير متناسب داشته باشند، انجام ورزش هايى مثل دوچرخه سوارى، شوت كردن توپ يا شنا برايشان كار سخت و ناراحت كننده اى است.
براى شناخت استعدادهاى فرزندتان، در رفتار او دقت، و به علاقهمندى هايش توجه كنيد. اگر علاقهمند است در آشپزخانه به شما كمك كند، استعداد آشپزى، و اگر به خياطى شما علاقه نشان مى دهد، استعداد خياطى دارد. اگر قوه تخيل قوى دارد مى توان رمان نويس خوبى شود. اگر قرآن را به خوبى تلاوت مى كند يا سرودى زيبا مى خواند مى تواند در همين زمينه ها رشد كند.
پس از شناسايى استعدادهاى فرزند، با فراهم آوردن امكانات و ثبت نام در كلاسهاى مناسب، آن استعدادها را شكوفا سازيد.
2. اعطاى استقلال: اعطاى استقلال به فرزند در امور شخصى از همان سالهاى اول تولد (غذا خوردن، لباس و كفش در آوردن، لباس و كفش پوشيدن، استحمام و...)، در خريد وسايل شخصى (البته مناسب با سن)، در رفت و آمد به مدرسه و منزل نزديكان (با فرض ايمنى كودك)، در مراقبت از خود و حضور در اردوها، عامل مهمى در خودباورى او است.
3. اعطاى مسؤوليت: مسؤوليتهاى گوناگون متناسب با سن كودكان و نوجوانان (خريد نيازمندى هاى منزل، رزرو بليت، واريز وجوه آب و برق و تلفن و گاز، آشپزى، خياطى، شستن خودرو، تعمير وسايل منزل و...) اعتماد به نفس آنان را بالا مىبرد.
4. اعطاى حق انتخاب: به فرزندتان به ويژه اگر نوجوان است، حق انتخاب بدهيد.
انتخاب لباس، كفش، لوازم مدرسه، كلاسهاى فوق برنامه، خرج كردن پول توجيبى و... راهكار خوبى براى خودباورى او است.
5. تكريم شخصيت: براى گرامىداشت شخصيت فرزند خود، به او احترام بگذاريد. مشورت با فرزند و نظرخواهى از او در نشستهاى خانوادگى، گوش دادن به سخنانش، پاسخ دادن به پرسش هايش، پذيرش احساسات او و... نمونه هايى از احترام گذاشتن است.
6. تلقين به نفس: تلقين خودباورى به فرزند با جمله هايى چون «مىتوانى، تو توانمندى، تو قدرت دارى، به فرزندم افتخار مى كنم، براى داشتن چنين فرزندى خدا را شكر مى كنم و...» به شدت در خودباورى او مؤثر خواهد بود؛ همان گونه كه جمله هاى تخريب كننده و يأسآور، اعتماد به نفس او را از بين مى برد.
افزون بر تلقين هاى مثبت خود، به كودكتان (بالاتر از 8 سال) بياموزيد كه خودگويى هايى مثبت داشته باشد؛ يعنى با جمله هايى چون «من مى توانم اين كار را انجام دهم، من وضعيت خوبى در... دارم و...» توانمندى را به خود تلقين كند.
منبع: کتاب نسيم مهر(3)، حجت الاسلام حسين دهنوي، انتشارات خادم الرضا(عليه السلام)/1388
