پرسش :
القاب، حضرت امام هادی (ع) را توضیح دهید.
پاسخ :
القاب شايسته امام گوشه هايى از صفات و گرايش هاى والاى ايشان را به خوبى تصوير مى كنند و ما برخى را نقل مى كنيم:
1 - « الناصح » : اين لقب از آن رو به ايشان داده شد كه بيش از همه مردم، امت جدش را راهنمايى مى كرد و مصالح آنان را گوشزد مى كرد.
2 - « المتوكل » : حضرت از اين لقب نفرت داشت و به ياران خود فرموده بود وى را بدين لقب نخوانند. به نظر ما امام از آن رو اين لقب را ناخوش داشت كه لقب جعفر متوكل، خليفه عباسى نيز بود كه از سرسخت ترين دشمنان اهل بيت - عليهم السلام - بشمار مى رفت.
3- « التقى » : زيرا حضرت تقواى الهى را پيشه ساخته و خدا را هميشه مركز توجه خود قرار داده بود. طاغوت زمان؛ متوكل عباسى تمام تلاش جهنمى خود را به كار گرفته بود تا امام را به محافل لهو و لعب، و فسق و فجور بكشاند، ليكن در كار خود سخت شكست خورد و اطرافيان خود را از اين مطلب با خبر ساخت و از ناتوانى خود پرده برداشت.
4- « المرتضى » : كه مشهورترين لقب ايشان است.
5- « الفقيه » : ايشان فقيه ترين فرد عصر و زمان خويش بودند و عالى ترين مرجع علما و فقها بشمار مى رفتند.
6 - « العالم » : حضرت، داناترين شخص زمان خود نه تنها در مسائل و امور دينى، بلكه در تمام معارف و علوم بشرى بودند.
7- « الامين » : ايشان در تمام امور دينى و دنيوى امين بودند.
8 - « الطيب » : هيچ كس در زمان حضرت از ايشان پاكيزه تر و آراسته تر نبود.
9 - « العسكرى » : محل اقامت ايشان در سامرّا ((عسكر)) نام داشت لذا به ايشان لقب عسكرى داده شد.
10- « الموضح » : روشن كننده احكام كتاب و سنت.
11- « الرشيد» : حضرت از همه بهتر راه رشد و هدايت را يافته و بر صراط مستقيم بودند.
12 - « الشهيد» : زيرا ايشان توفيق شهادت را يافتند و به دست دشمنان خدا شهيد گشتند.
13 - « الوفى » : ايشان با وفاترين مردم بودند و وفا از ويژگى هاى ايشان بشمار مى رفت.
14 - « الخالص » : زيرا ايشان از هر عيب و زشتى پاك و منزّه بودند.
منبع : زندگانى امام على الهادى عليه السلام، مؤلف: باقر شريف قرشى
القاب شايسته امام گوشه هايى از صفات و گرايش هاى والاى ايشان را به خوبى تصوير مى كنند و ما برخى را نقل مى كنيم:
1 - « الناصح » : اين لقب از آن رو به ايشان داده شد كه بيش از همه مردم، امت جدش را راهنمايى مى كرد و مصالح آنان را گوشزد مى كرد.
2 - « المتوكل » : حضرت از اين لقب نفرت داشت و به ياران خود فرموده بود وى را بدين لقب نخوانند. به نظر ما امام از آن رو اين لقب را ناخوش داشت كه لقب جعفر متوكل، خليفه عباسى نيز بود كه از سرسخت ترين دشمنان اهل بيت - عليهم السلام - بشمار مى رفت.
3- « التقى » : زيرا حضرت تقواى الهى را پيشه ساخته و خدا را هميشه مركز توجه خود قرار داده بود. طاغوت زمان؛ متوكل عباسى تمام تلاش جهنمى خود را به كار گرفته بود تا امام را به محافل لهو و لعب، و فسق و فجور بكشاند، ليكن در كار خود سخت شكست خورد و اطرافيان خود را از اين مطلب با خبر ساخت و از ناتوانى خود پرده برداشت.
4- « المرتضى » : كه مشهورترين لقب ايشان است.
5- « الفقيه » : ايشان فقيه ترين فرد عصر و زمان خويش بودند و عالى ترين مرجع علما و فقها بشمار مى رفتند.
6 - « العالم » : حضرت، داناترين شخص زمان خود نه تنها در مسائل و امور دينى، بلكه در تمام معارف و علوم بشرى بودند.
7- « الامين » : ايشان در تمام امور دينى و دنيوى امين بودند.
8 - « الطيب » : هيچ كس در زمان حضرت از ايشان پاكيزه تر و آراسته تر نبود.
9 - « العسكرى » : محل اقامت ايشان در سامرّا ((عسكر)) نام داشت لذا به ايشان لقب عسكرى داده شد.
10- « الموضح » : روشن كننده احكام كتاب و سنت.
11- « الرشيد» : حضرت از همه بهتر راه رشد و هدايت را يافته و بر صراط مستقيم بودند.
12 - « الشهيد» : زيرا ايشان توفيق شهادت را يافتند و به دست دشمنان خدا شهيد گشتند.
13 - « الوفى » : ايشان با وفاترين مردم بودند و وفا از ويژگى هاى ايشان بشمار مى رفت.
14 - « الخالص » : زيرا ايشان از هر عيب و زشتى پاك و منزّه بودند.
منبع : زندگانى امام على الهادى عليه السلام، مؤلف: باقر شريف قرشى
