پرسش :
در باره زندگي و شخصيت آية اللّه سيّد محمد تقى خوانسارىرحمت الله عليه توضيح دهيد؟
پاسخ :
آية اللّه سيّد محمد تقى خوانسارىرحمت الله عليه
ا يشان در سال 1267 ق در شهر خوانسار ديده به جهان گشود، تبار سيد همگى از علماء برجسته زمان خويش بودند، بعد از تحصيل علوم مقدماتى به نجف اشرف مهاجرت نمود و طولى نكشيد كه از شاگردان برجسته آخوند خراسانى و سيد محمد كاظم يزدى و ميرزاى نائينى و آقا ضياء عراقى محسوب گرديد
در جنگ جهانى اول كه بصره به تصرّف قواى انگليسى درآمد آقاى خوانسارى كرسى درس و تحقيق را رها كرد و در صف رهسپاران جهاد قرار گرفت و با اشغال بغداد كه مقارن با پيروزىهاى ديگر متفقين بود پايان جهاد فرا رسيد، از آن سو اشغالگران در تعقيب نيروهاى مقاومت برآمدند، دستگيريهاى وسيعى آغاز گشت و سرانجام آقاى خوانسارى جوان هم كه در نبرد از قسمت پا مجروح شده بود دستيگر شد- انگليسىها اسرا را در بندر بصره جمع نموده آنها را با كشتىهايى به اسارتگاههاى خود در مستعمراتشان فرستادند و آقاى خوانسارى و قريب چهارصد تن ديگر از اسراء به جزيره سنگاپور برده شدند- چهار ماه طول كشيد تا كشتى آنان در آن سرزمين پهلو گرفت- در سنگاپور اسراء در زندانى صحرايى قرار داده شدند ولى اين سيد مجاهد و عالم در مدت چهار سال اسارتش در آن ديار غريب و روزگار سخت به فعاليت علمى پرداخت و علاوه بر تدريس منطق و حكمت خود نيز به آموختن زبان انگليسى از يك شخص هندى پرداخت.
بعد از آزادى از اسارت به زادگاهش خوانسار سپس به حوزه علميه سلطان آباد اراك مهاجرت كرد و به احترام آية اللّه حائرى در درس ايشان شركت جست و خود نيز جداگانه به تدريس فقه، اصول و حكمت پرداخت، و در هيأت استفتايى آية اللّه شيخ عبدالكريم حائرى قرار گرفت به طورى كه بعد از رحلت آية اللّه حائرى مؤسس حوزه علمية قم سه تن مورد توجه مردم قرار گرفتند،
آية اللّه صدر و آية اللّه حجت و آية اللّه خوانسارى، و آية اللّه سيد ابوالحسن اصفهانى در نجف احتياطات خويش را به ايشان ارجاع داد- البته او و دو يار ديگرش با مطرح نمودن آية اللّه بروجردى مسئوليت مرجعيت و رياست حوزه را به فقيه بروجردى واگذار نمودند،
يكى از شاگردان برجسته آية اللّه خوانسارى آية اللّه محمد على اراكى (ره) بود، او علاوه بر اقامه جماعت مدرسه فيضية نماز جمعه را نيز در مدرسه فيضة برپا نمود و اين سنت رسول خدا را از مهجور بودن در آورد كه در اثر استقبال فراوان مردم قم به مسجد بزرگ امام حسن عسكرىعليه السلام انتقال يافت،
نماز باران
يكى از حوداث مهم كه از آثار شهودى آقاى خوانسارى از نگاه دينى است نماز بارانى مىباشد كه وى اقامه نمود
در شهريور 1320 كه متفقين در ايران به طور انبوه حضور يافتند موجى از قحطى و نابسامانى در كشور به راه افتاد و با گذشت دو ماه بهارى در سال 1323 هيچ بارانى در شهر نباريده بود و خشكسالى موقعيت بحرانى به وجود آورده بود،
مردم از آية اللّه سيد محمد تقى خوانسارى تقاضاى نماز باران نمودند- ايشان قبول نمود- اطلاعيهاى در سطح شهر نصب گرديد كه آقاى خوانسارى در روز جمعه نماز استسقاء خواهد خواند تبليغات بدى توسط بهائيان و نيروهاى متفقين كه در قم بودند شروع شد- آنان همه چيز را به استهزاء مىگرفتند.
افزون بر بيست هزار نفر در نماز باران آن روز شركت نمودند اما اثرى از اجابت ديده نشد فرداى آن روز او بعد از پايان درس از شاگردانش خواست اين بار فقط طلّاب وى را همراهى كنند و نماز بارانى ديگر بخوانند- روز يكشنبه نماز خوانده شد و غروب همان روز بعد از نماز مغرب و عشاء باران مفصّلى آمد اين باران چنان گسترده و بى امان بود كه تا آن وقت چنين بارشى را كسى سراغ نداشت- خبر اين حادثه شگفت توسط نيروهاى متفقين به جهان مخابره شد و در مدتى كوتاه پس از تأييد آن از طرف مقامهاى رسمى لندن و آمريكا، از طريق راديو انعكاس جهانى يافت،
آية اللّه خوانسارى در هفتم ذى حجة 1371 ه ق نداى حق را در سفرى كه به شهر همدان داشت لبيك گفت و به سراى جانان شتافت و بعد از آوردن پيكر پاكش به قم هم آغوش استادش حائرىرحمه الله مدفون گرديد و بدين ترتيب رؤياى آية اللّه بروجردى نيز تعبير گشت
او در رؤيايى در همان شبهاى قبل از وفات آن فقيه نامدار ديده بود كه سيد مرتضى رحلت كرده و او
را به شهر قم مىآورند.
پرسمان
آية اللّه سيّد محمد تقى خوانسارىرحمت الله عليه
ا يشان در سال 1267 ق در شهر خوانسار ديده به جهان گشود، تبار سيد همگى از علماء برجسته زمان خويش بودند، بعد از تحصيل علوم مقدماتى به نجف اشرف مهاجرت نمود و طولى نكشيد كه از شاگردان برجسته آخوند خراسانى و سيد محمد كاظم يزدى و ميرزاى نائينى و آقا ضياء عراقى محسوب گرديد
در جنگ جهانى اول كه بصره به تصرّف قواى انگليسى درآمد آقاى خوانسارى كرسى درس و تحقيق را رها كرد و در صف رهسپاران جهاد قرار گرفت و با اشغال بغداد كه مقارن با پيروزىهاى ديگر متفقين بود پايان جهاد فرا رسيد، از آن سو اشغالگران در تعقيب نيروهاى مقاومت برآمدند، دستگيريهاى وسيعى آغاز گشت و سرانجام آقاى خوانسارى جوان هم كه در نبرد از قسمت پا مجروح شده بود دستيگر شد- انگليسىها اسرا را در بندر بصره جمع نموده آنها را با كشتىهايى به اسارتگاههاى خود در مستعمراتشان فرستادند و آقاى خوانسارى و قريب چهارصد تن ديگر از اسراء به جزيره سنگاپور برده شدند- چهار ماه طول كشيد تا كشتى آنان در آن سرزمين پهلو گرفت- در سنگاپور اسراء در زندانى صحرايى قرار داده شدند ولى اين سيد مجاهد و عالم در مدت چهار سال اسارتش در آن ديار غريب و روزگار سخت به فعاليت علمى پرداخت و علاوه بر تدريس منطق و حكمت خود نيز به آموختن زبان انگليسى از يك شخص هندى پرداخت.
بعد از آزادى از اسارت به زادگاهش خوانسار سپس به حوزه علميه سلطان آباد اراك مهاجرت كرد و به احترام آية اللّه حائرى در درس ايشان شركت جست و خود نيز جداگانه به تدريس فقه، اصول و حكمت پرداخت، و در هيأت استفتايى آية اللّه شيخ عبدالكريم حائرى قرار گرفت به طورى كه بعد از رحلت آية اللّه حائرى مؤسس حوزه علمية قم سه تن مورد توجه مردم قرار گرفتند،
آية اللّه صدر و آية اللّه حجت و آية اللّه خوانسارى، و آية اللّه سيد ابوالحسن اصفهانى در نجف احتياطات خويش را به ايشان ارجاع داد- البته او و دو يار ديگرش با مطرح نمودن آية اللّه بروجردى مسئوليت مرجعيت و رياست حوزه را به فقيه بروجردى واگذار نمودند،
يكى از شاگردان برجسته آية اللّه خوانسارى آية اللّه محمد على اراكى (ره) بود، او علاوه بر اقامه جماعت مدرسه فيضية نماز جمعه را نيز در مدرسه فيضة برپا نمود و اين سنت رسول خدا را از مهجور بودن در آورد كه در اثر استقبال فراوان مردم قم به مسجد بزرگ امام حسن عسكرىعليه السلام انتقال يافت،
نماز باران
يكى از حوداث مهم كه از آثار شهودى آقاى خوانسارى از نگاه دينى است نماز بارانى مىباشد كه وى اقامه نمود
در شهريور 1320 كه متفقين در ايران به طور انبوه حضور يافتند موجى از قحطى و نابسامانى در كشور به راه افتاد و با گذشت دو ماه بهارى در سال 1323 هيچ بارانى در شهر نباريده بود و خشكسالى موقعيت بحرانى به وجود آورده بود،
مردم از آية اللّه سيد محمد تقى خوانسارى تقاضاى نماز باران نمودند- ايشان قبول نمود- اطلاعيهاى در سطح شهر نصب گرديد كه آقاى خوانسارى در روز جمعه نماز استسقاء خواهد خواند تبليغات بدى توسط بهائيان و نيروهاى متفقين كه در قم بودند شروع شد- آنان همه چيز را به استهزاء مىگرفتند.
افزون بر بيست هزار نفر در نماز باران آن روز شركت نمودند اما اثرى از اجابت ديده نشد فرداى آن روز او بعد از پايان درس از شاگردانش خواست اين بار فقط طلّاب وى را همراهى كنند و نماز بارانى ديگر بخوانند- روز يكشنبه نماز خوانده شد و غروب همان روز بعد از نماز مغرب و عشاء باران مفصّلى آمد اين باران چنان گسترده و بى امان بود كه تا آن وقت چنين بارشى را كسى سراغ نداشت- خبر اين حادثه شگفت توسط نيروهاى متفقين به جهان مخابره شد و در مدتى كوتاه پس از تأييد آن از طرف مقامهاى رسمى لندن و آمريكا، از طريق راديو انعكاس جهانى يافت،
آية اللّه خوانسارى در هفتم ذى حجة 1371 ه ق نداى حق را در سفرى كه به شهر همدان داشت لبيك گفت و به سراى جانان شتافت و بعد از آوردن پيكر پاكش به قم هم آغوش استادش حائرىرحمه الله مدفون گرديد و بدين ترتيب رؤياى آية اللّه بروجردى نيز تعبير گشت
او در رؤيايى در همان شبهاى قبل از وفات آن فقيه نامدار ديده بود كه سيد مرتضى رحلت كرده و او
را به شهر قم مىآورند.
پرسمان
