پرسش :

آيه صادقين (سوره توبه، آيه 119) چگونه بر وجود امام زمان (عج) دلالت دارد؟

پاسخ :
خداوند متعال مى فرمايد: «يا ايها الذين آمنوا اتقوا الله و كونوا مع الصادقين(1)؛ اى مومنين تقوا پيشه كرده و همراه با صادقين باشيد.»
مقصود از صادقين در آيه برخى از مومنين است نه جميع آنان حال اين بعض چه خصوصياتى بايد داشته باشد؟
از خود آيه استفاده مى‌شود كه مقصود به صادقين كسانى هستند كه صادق على الاطلاق هستند و لذا على الاطلاق امر به اطاعت آنها شده است تا افراد مطيع با اقتدا و هدايت از آنها به حق و حقيقت و سعادت نايل آيند. نتيجه اين كه : «صادقين» در آيه همان حاملان وحى و خلفاى رسول و امينان شرع و حاميان دين و ائمه هدايت و چراغ‌هاى هدايتند، كسانى كه خداوند رجس و پليدى را از آنان دور كرده و از هر عيب و نقصى پاكشان كرده است. و اينان كسانى غير از اهل‌بيت عصمت و طهارت پيامبر صلى الله عليه و آله نيستند كه اول آن‌ها اميرالمومنين على بن ابى طالب عليه السلام و آخر آنها مهدى عليه السلام است.
فخر رازى از آيه فوق استفاده عصمت كرده و مى‌گويد: «از اين آيه استفاده مى‌شود كه در هر زمان بايد صادقين معصوم موجود باشند ...».(2)
كلينى به سند خود از بريد بن معاويه عجلى نقل كرده كه از امام باقر عليه السلام درباره آيه «اتقوا الله و كونوا مع الصادقين» سؤال كردم؟ حضرت فرمود: «ايانا عنى(3)؛ ما را قصد كرده است.»
و نيز به سند خود از امام رضا عليه السلام در ذيل آيه فوق نقل كرده كه حضرت فرمود: «الصادقون هم الائمة(4)؛ صادقين همان ائمه‌اند ...».
حاكم حسكانى حنفى به سند خود از عبدالله بن عمر در تفسير آيه فوق نقل كرده كه مقصود از آن محمد و اهل بيت اوست.(5)
سبط بن جوزى از قول علما در تفسير آيه فوق نقل كرده كه مقصود از آيه اين است كه با على و اهل بيتش باشيد.(6)

پی‌نوشتها:
1- سوره توبه، آيه 119.
2- تفسير فخر رازى، ج 16، ص 220.
3- كافى، ج 1، ص 208.
4- كافى، ج 1، ص 208.
5- شواهد التنزيل، ج 1، ص 345.
6- تذكرة الخواص، ص 16.

منبع: موعود شناسی و پاسخ به شبهات، علی اصغر رضوانی، انتشارات مسجد مقدس جمکران