پرسش :

در برابر متلك ها و يا سرزنش هايي كه در راه حق مي شنويم ، چه وظيفه اي داريم ؟

پاسخ :
شخصي از قاهره شتري را اجاره كرد تا به منطقه عباسيه برود . او بر شتر سوار شد و صاحب شتر افسار شتر را گرفته و مسافر را مي برد . در مسير راه ، شتربان زير لب و گاهي هم بلند مسافر را مسخره مي كرد و چون او را مردي غريب و تنها و محتاج يافته بود ، همگام با حركت شتر به جسارت هاي خود ادامه مي داد . در مسير راه شخصي اين صحنه را ديد و به مسافر گفت : آيا مي داني و مي شنوي كه شتربان چه مي گويد ؟ گفت : بلي ! پرسيد : پس چرا از خود عكس العملي نشان نمي دهي ؟ گفت : اگر او مرا به عباسيه مي رساند و مسير راه درست است ، اين حرف ها مهم نيست ، هر چه مي خواهد بگويد .
در سوره مطففين (1) مي خوانيم كه مجرمان ، مؤمنان را به شكل هاي مختلف تحقير مي كنند :
1- پيوسته به آنها مي خندند : ( اِن الذين أجرَموا كانوا من الذين آمنوا يَضحكون )
2- هرگاه از كنار آنها عبور مي كنند ، غمزه مي آيند و چشمك مي زنند : ( و اذا مَروا بهم يَتَغامزون )
3- همين كه به سوي دار و دسته خود بر مي گردند ، پشت سر مؤمنان فكاهي و طنز مي گويند : ( و اذا انقَلبوا الي اهلِهم اِنقَلبوا فَكِهين )
4- هنگامي كه مؤمنان را مي بينند ، مي گويند : اينها منحرفند : ( و اذا راوهم قالوا ان هؤلاء لضالون )
اما مؤمنان استقامت كرده و از راه خود دست بر نمي دارند . قرآن در ادامه مي فرمايد :
روزي خواهد آمد كه مؤمنان ، به كفار خواهند خنديد . ( فاليوم الذين آمنوا من الكفار يَضحكون ) (2)
پی نوشت:
1- سوره مطففين ، آيه29-32.
2- سوره مطففين ، آيه 34.
منبع: پرسش هاي مهم پاسخ هاي كوتاه، حجت الاسلام محسن قرائتي