پرسش :

خداوند می فرمایند: " آن‌هایی که آیات الهی را تکذیب می‌کنند عاقبت، گنا‌هکار می‌شوند." نتیجه‌ایی که می‌توان گرفت این است که کسانی که به انحراف فکری دچار می‌شوند انحراف عملی هم پیدا می‌کنند دو سؤال پیش می آید یکی این‌که انحراف فکری خود گناه است؟ و دیگری این‌که رابطه‌ی انحراف فکری و گناه را روشن کنید؟

پاسخ :
منظور این آیه، پیامد عمل زشت است یعنی اگر کسی پی در پی گناه کند و از حریم‌شکنی پروایی نداشته باشدعاقبت آیات الهی هم تکذیب می‌کند و نهایتاً آیات را مورد استهزاء و تمسخر قرار می‌دهد. گناه فکری، اگر آثار پیدا کند خلاف است ولی اگر فکر گناه می‌کند مثلاً فکر سرقت کردن ، درست است که در درونش تاریکی به وجود می‌آید ولی تا آن‌ را انجام ندهد، گناه محسوب نمی‌شود ولی باید از این کار هم جلوگیری شود، از این جهت که به مرور با فکر کردن مداوم به آلودگی‌ها، شکل عادی به خود می‌گیرد. اگر منظور از گناه فکری، اندیشه و اعتقادات درون انسان مانند: نفاق،شرک،کفر است، این‌ها از بزرگترین گناهان محسوب می‌شود.