تنها خوابیدن کودک

تنها خوابیدن کودک، به استقلال او کمک خواهد کرد.
 

چکیده: یکی از اموری که پدر و مادر باید بدان توجه کنند، جدا کردن مکان خوابیدن در سنین دو تا سه سالگی است. برخی از خانواده ها در این مورد سهل انگاری می کنند و این کار را به تعویق می اندازند. با ما همراه باشید تا با این موضوع بیشتر آشنا شوید.

تعداد کلمات 730 / تخمین زمان مطالعه 4 دقیقه

 

بسیاری از والدین با خوابانیدن فرزندشان مشکل دارند. وقتی زمان خواب بچه ها فرا می رسد، آنها بهانه گیری می کنند، غذا می خواهند، آب می خواهند و دوست دارند راه بروند یا پدر و مادرشان آنها را بغل کنند. آنها دوست دارند موقع خواب کنار والدین شان باشند ولی بهتر است والدین شان این کار را نکنند و آنها را در رختخواب خودشان بگذارند.
والدین از خودشان می پرسند که چرا بچه های دیگر تنها می خوابند ولی کودک آنها این کار را نمی کند. بعضی از بچه ها سریع می خوابند و عده ای دیگر دوست دارند که در رختخواب شان دراز بکشند و با عروسک یا شیشه ی شیر خودشان بازی کنند. عده ای دیگر از بچه ها نیز نیاز دارند که در کنار والدینشان باشند.
تاریکی شب برای بچه ها وحشتناک و ترسناک است، بنابراین آنها ترجیح می دهند که شب ها در کنار پدر و مادرشان باشند. حتی کودکان سه، چهار و یا پنج ساله نیز دوست دارند که شب ها در کنار پدر و مادرشان باشند. کودک نمی داند که والدینش نیاز دارند تا تنها باشند، چون خودش چنین نیازی را احساس نمی کند.
وقتی والدین کودک او را در اتاقش می گذارند، او تلاش می کند تا پیش پدر و مادرش برود. عده ای از بچه ها در این شرایط سر به گریه می گذارند، عده ای دیگر نیز بهانه تراشی می کنند و آب و غذا می خواهند و یا می گویند که دستشویی دارند. بالاخره آنها هر تلاشی می کنند تا پیش والدینشان بروند. معمولا یک ساعتی طول می کشد تا بچه ها بهانه جویی هایشان بالاخره تمام شود و این کار باعث عصبانیت والدینشان می شود.
آیا بهتر نیست که والدین به جای این که یک ساعت تمام با کودکشان سر و کله بزنند و سعی کنند تا او را بخوابانند، به اتاق او بروند، او را نوازش کننده پشتش را بمالند تا خوابش ببرد؟ در این صورت کودک احساس امنیت خواهد گردد و راحت تر می خوابد.
 

وقتی والدین متوجه می شوند که فرزندشان دوست دارد کنار آنها باشد می توانند شب ها مدتی کنار او بمانند. در این مورد نیز والدین باید انتظارات خودشان را از بچه ها کمتر کنند. اگر آنها شب ها مدتی کنار فرزندشان بمانند، کودک آرام می گیرد و احساس ترس و تنهایی نمی کند، در این صورت بسیاری از مشکلات هنگام خواب او نیز برطرف می شود.
اگر با دیگران در مورد این مشکل حرف بزنید، شاید افراد کمی به شما پیشنهاد کنند که مدتی کنار فرزندتان بمانید تا او خوابش ببرد. بعضی از والدین این کار را می کنند ولی عده ای دیگر از سرزنش های دیگران می ترسند و این کار را انجام نمی دهند. در یکی از جلسات مشاوره خانواده، مادری گفت که برای خواباندن فرزندش این کار را می کند و بعد بقیه ی مادران نیز روش او را تأیید کردند و از او انتقاد نکردند، فرزندان آنها نیز مثل فرزند آن زن بودند.
وقتی کنار فرزندتان می روید و می خواهید او را بخوابانید، نباید از این کارتان ناراحت شوید. باید برای او کتاب داستانی بخوانید و از این که در کنارش ال بورزیده لذت ببرید. گاهی اوقات شبها خیلی خسته هستید و خوابتان می گیرد و نمی توانید به کارهای دیگرتان برسد، اشکالی ندارد، صبح ها کمی زودتر بیدار شوید تا به کارهایتان برسید. گاهی نیز می ترسید که اگر شبها کنار فرزندتان بخوابید، او لوس می شود و یا با، این کار عادت می کند. درست است که او ممکن است به این نار عادت کند ولی وقتی بزرگتر شد، نیاز او به خوابیدن در کنار شما کمتر می شود،وقتی احساس کردید که کودکتان می تواند به تنهایی بخوابد، برای او نوار لالایی بگذارید، چراغ خوابی روشن کنید تا او در آرامش بخوابد. او بالاخره روزی متوجه می شود که باید تنها بخوابد و هر وقت به کمک شما نیاز داشت شما به او کمک خواهید کرد.
 
منبع: کتاب «راهنمای کامل تربیت کودک»
نویسنده: رابین گلدستاین
مترجم: شیرین یزدانی