ابوعمرو بندار ابن لزه کرخی اصفهانی(س سوم ق)، لغوى. در كرخ بغداد درس خواند و سپس به اصفهان سفر كرد. در آن شهر شهرت بسیار كسب كرد. حافظهاى قوى داشت، حدود هفتصد یا نهصد قصیده حفظ بود. ابوعبید هروى استادش بود و ابنكیسان بغدادى شاگرد وى. در شعر، خبر و انساب سرآمد همروزگاران خود بود. برخى منابع از او به ابنلره یاد كردهاند. در زمان خلافت
ادامه ...