آيور نوولو،

 Novello, Ivor                                             

بازيگر ،فيلم نامه نويس، آهنگ ساز (1893، کارديف - ويلز؛ 1951)

با نام ديويد آيور نوولو ديويس به دنيا آمد. تحصيلاتش را در مدرسه ي کُر کالج ماگدالن به پايان برد. کمپوزيسيون را زير نظر دکتر بروئر در گاستر آموخت. نخستين ترانه ي ساخته ي خودش را در هفده سالگي به چاپ سپرد. طي جنگ جهاني اول با ترانه هايش به شهرت رسيده بود. در سال 1920 براي نخستين بار جلوي دوربين رفت. طي دهه هاي 1920 و 1930 ستاره ي سينماي انگلستان به شمار مي آمد. در سينماي امريکا نيز ظاهر شد اما به موفقيت چنداني دست پيدا نکرد. در ابتداي دهه ي 1930، به عنوان فيلم نامه نويس، در خدمت مترو - گلدوين - ماير بود و از 1935 به عرضه ي نمايش هاي موزيکالي پرداخت که خود متن شان را مي نوشت، آهنگ شان را مي ساخت و بازيگرشان بود.

نوولو، دو سال پيش از مرگ، درباره ي خودش بهترين توصيف را کرد: «من روشن فکر نيستم. تآتر جاي سرگرمي است و من سرگرمي سازم. به استفاده از تآتر براي موعظه درباره ي رفتارهاي اجتماعي معتقد نيستم.» او را به دليل همه فن حريف بودن با نوئل کاوارد مقايسه کرده اند، شايد کاوارد نويسنده و آهنگ ساز برتري بود اما نوولو بي شک براي ستاره شدن قابليت هاي بيش تري داشت. در واقع به قدري خوش سيما بود که هرگز به عنوان يک بازيگر توانا جدي گرفته نشد! چهره ي او مناسب نقش هاي رمانتيک بود، اما وقتي در نقش قهرمان رُز سفيد، به قهرمان زن فيلم (با بازي مي مارش) خيانت کرد، کسي در خباثت او شک نکرد. از بهترين و مشهورترين نقش هاي انگليسي اش که در خارج از اين کشور کاملاً به ياد آورده مي شود مي توان مستآجر آلفرد هيچکاک را نام برد. در اين فيلم به خوبي توانست تا آخرين لحظه، تماشاگر را در باب گناه کار بودن يا نبودن خود به شک بيندازد. با وجود موفقيت بسيار در انگلستان، همواره تلاش داشت که در هاليوود ستاره شود و در 1931 يک بار ديگر شانس خود را با زماني يک خانم آزمود که نتيجه نگرفت. و پس از چندي تصميم گرفت که پشت پرده و صحنه به علاقه هاي ديگر خود مثل نويسندگي و آهنگ سازي بپردازد و اين کار را تا زمان مرگ زودرس خود ادامه داد.

از فيلم ها: (به عنوان بازيگر): 1919 - آواي خون (مرکانتون)؛ 1921 - کارناوال (ه. نولز)؛ 1922 - دختر کولي (ه. نولز)؛ 1923 - رُز سفيد (د. و. گريفيث)، باني پرنس چارلي (کالورت)؛ 1925 - خبرچين (کاتس) (+ هن)؛ 1926 - مستأجر (هيچکاک)؛ 1927 - سرازيري (هيچکاک) (+ هن)، گرداب (برونل)؛ 1928 - حباب درياي جنوب (هانتر)، سوار شجاع (فون بولواري)؛ 1930 - سنفوني در دو بمول (گاندري)؛ 1931 - زماني يک خانم (مکلينتيک)؛ 1932 - مستأجر (الوي)؛ 1933 - کوپه ي خواب (ليتواک)؛ 1934 - زعفران پاييزي (دين).