كلنل و و.پ لياخوف

افسر ارتش روسيه تزاري، و فرمانده سابق بريگارد قزاق در ايران.

افسر ستاد ارتش روسيه تزاري، اعزام به ايران از سوي مجاهدان و آزاديخواهان (مشروطه طلبان) با نيروهاي ضد انقلاب به رهبري محمدعلي شاه (جريان استبداد صغير) مسئوليت حفظ نظم شهر تهران به وي و نيروهاي قزاق سپرده شد ژوئن 1908 (17 خردادماه 1287ش.) ، انتصاب به عنوان فرماندار نظامي تهران از طرف محمدعلي شاه 22 ژوئن 1908 (2تيرماه 1287) ، اعلام حكومت نظامي به فرمان محمدعلي شاه 22 ژوئن 1908؛ بنا به دستور شاه و توصيه «سرگشي ماركويچ شابشال» مشاور وي و نيز «گارتويك» سفير روسيه تزاري در ايران به توپ بستن مجلس شوراي ملي، مسجد سپهسالار و انجمن آذربايجانيها بوسيله كلنل لياخوف 23 ژوئن 1908 (3 تيرماه 1287) (درجريان درگيري بي مشروطه خواهان و قزاق ها 300 نفر كشته و 500 نفر مجروح شدند. شماره تلفات و زخمي هاي نيروهاي دولتي در اين درگيريها حدود 100 نفر بود. لياخوف براي جلوگيري از تحصن مردم در سفارت انگليس آنجا را در محاصره قزاق ها قرارداد و حتي تهديد به توپ بستن سفارت را كرد!) ؛ پس از واقعه مذكور وي مورد تقدير و تشويق محمدعلي شاه قرار گرفت!، پس از فتح تهران بوسيله مجاهدان به رهبري سردار اسعد بختياري و سپهسالار تنكابني و سرنگوني محمدعلي شاه از مقام سلطنت، تسليم اردوي مجاهدان شد ژوييه 1909؛ مجدداً انتصاب به عنوان فرمانده قزاق ها و مسئول تامين امنيت تهران از سوي سردار اسعد سپهسالار تنكابني (!) 1909-1910، تسليم استعفا از مقام فرماندهي قزاق به سپهسالار وزير جنگ و عزيمت به پطرزبورگ (روسيه) 1910 (سوم رجب 1327هـ.ق) ، پس از شكل گيري انقلاب اكتبر روسيه (1917) به ژنرال «نيكين» پيوست و پس از سقوط شخص تزار به «باطوم» (در قفقاز) فرار كرد و در آنجا بدست سه نفر گرچي به قتل رسيد 1917.