مهدی خالصی
مرحوم مغفور آیتاللَّه حاج شیخ مهدى خالصى بن الشیخ حسن خالصى اصلا كاظمى مسكنا والخراسانى مدفناً از اكابر علماء و مجتهدین و افضال فقهاء بارعین و ناصرین دین مبین بود.
در ایام حكومت عثمانیه با جمعى از علماء مجتهدین مجاهده و از بین امثال و اقران به وظائف اسلامیه و شئون دینیه قیام و نهضتها با حكومت عراقیه نمود و بدینواسطه كدورت شدیده بین آنان واقع و در شب سهشنبه دهم ذىالقعده الحرام 1341 وى را گرفته و تبعید به حجاز نمودند و بعد از حج و زیارت حضرت رسول و ائمه بقیع علیهمالسلام والصلوات بنابر دعوت دولت ایران به طرف بندر بوشهر متوجه و اهالى آن سامان باصنافهم استقبال و پذیرائى شایسته نموده و پس از ایامى به اصفهان و بعد به دارالعلم قم وارد و به علامتین اصفهانى و نائینى ملحق گردیده و پس از چندى از قم به خراسان عزیمت و در همه جا مورد استقبال و تجلیل دولت و ملت قرار گرفته و پس از ورود به مشهد قصد توطن نموده و به وظائف دینیه از اقامه جماعت و تدریس و افتاء و سایر شئون مرجعیت تا آخر عمر اشتغال داشت.
تولدش در پانزدهم ذىالحجة الحرام 1277 در كاظمیه واقع شده و در آنجا و نجف و سامرى نزد اكابر فقهاء مانند میرزا حبیباللَّه رشتى و شیخ محمدحسین كاظمى تلمذ نموده زندگانى را بر خود حقیر و دنیا را موهون و در آن زهد اختیار فرمود حتى وجوهى كه خدمتش مىآوردند قبول نمىكرد اذن مىداد كه ببرید به مستحقین برسانید بالجمله مجسمه اخلاق فاضله قلیلالكلام و در اغلب اوقات متبسم «بشره فى وجهه و حزنه فى قلبه» بود.
مؤلفات ارزندهاى دارد كه بعضى از آن مطبوع و برخى هم مخطوط مانده است فوت ایشان در روز دوازدهم شهر رمضان 1343 قمرى در مشهد مقدس واقع گردید و بعد از تشییع عظیمى در جوار حضرت ثامنالحجج علیهالسلام مدفون گردید.
پسرى داشت برخلاف آن پدر بزرگوار به نام شیخ محمد خالصىزاده كه عاق آن مرحوم و ائمه مرحوم علیهمالسلام بود به توسلات و امور معنوى و معجزات ایمان نداشت نسبت به بسیارى از بزرگان فقهاء شیعه و مراجع و كسانى كه با عقاید و مبانى وى توافق نداشتند اهانت مىكرد نماز جمع را واجب عینى مىدانست و تكفیر مىكرد مخالفین آنرا.
نگارنده در كاشان با او مناظراتى داشتم و صریحاً به وى گفتم كه وهابى مسلكى نفى نكرد گفت من شفاعت را قبول دارم ولى این توسلات را شرك مىدانم گفتم وهابى معتزلى هستى، خلاصه نه شیعه شیعه نه سنى سنى، در كاظمین و ایران مرام مخصوصى در میان عدهاى گذارد و بعضى را از اهلبیت پیغمبر صلى اللَّه علیهم اجمعین منحرف نمود و ائمه معصومین علیهمالسلام را در نظر آنان كوچك كرد و جداً نسبت به ذوات مقدسه آن اوصیاء كرام و امامان واجب الاحترام علیهم صلوات الملك العلام مقصر بوده از مصادیق این مأثوره بود كه (والمقصر فى حقكم زاهق) محمد بن ادریس شافعى كه از ائمه ضلال است درباره این خاندان گوید:
یا اهلبیت رسولاللَّه حبكم
فرض من اللَّه فى القرآن انزله
یكفیكم فى عظیم القدر انكم
من لم یصل علیكم لا صلوة له
و نگارنده بدین ابیات متمثل گشته و مىگویم یا اهلبیت النبوه صلى اللَّه علیه و آله و سلم
الذ حیوتى وصلكم و لقاكم
و لست الذ العیش حتى اراكم
و ما استحسنت عینى من الناس غیركم
و لا لذ قلبى یا حبیب سواكم
على الراس والعینین جملة سعیكم
و من ذاالذى من فعلكم قد عصاكم
و ما انا مجنون علیكم باجمعى
و روحى و مالى یا حبیب فداكم
و ما غیر كم فى الحب یسكن مهجتى
و ان شئتم تفتیش قلبى فهاكم
مهدى بن العالم الجلیل شیخ حسن خالصى از اكابر مراجع تقلید و اعاظم فقهاء و مجتهدین مجاهد عصر خویش بوده.
وى در پانزدهم ذى الحجةالحرام 1277 در كاظمین متولد شده و در ذىقعده 1341 در مشهد وفات نموده است.
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
