صائن الدین

على بن محمد بن محمد تركه اصفهانى دانشمند معروف (ف. 835 ه.ق.). وى ابتدا نزد برادر بزرگ خود كه فقیه و متصوف و متشرع بود به تحصیل علوم پرداخت، سپس به امر برادر، پانزده سال به سیاحت بلاد و تحصیل علم گذرانید، و در علوم معقول و منقول و علوم غریبه (علم نقطه، حروف، اعداد، جفر و غیره) مهارت یافت. امیر تیمور پس از فتح اصفهان او و برادرانش را به سمرقند كوچ داد. صائن از نزد برادر بزرگ خویش، به طلب كمال و زیارت كعبه سفر كرد و به شام و مصر و حجاز رفت و در مصر به خدمت شیخ سراج‏الدین رسید. پس از بازگشت از عراق خبر مرگ تیمور را شنید و در اصفهان منزوى گردید و به افاده و استفاده پرداخت. پیر محمد والى فارس در حدود 809 -808 او را به شیراز دعوت كرد و پس از كشته شدن پیرمحمد (813 ه.ق.) و حكومت برادر وى میرزا اسكندر، صائن در خدمت شخص اخیر بود و در اصفهان نزد وى مقرب میزیست. پس از طغیان اسكندر بر شاهرخ (817) و فتح اصفهان و فارس به دست شاهرخ، صائن بار دیگر انزوا اختیار كرد، و در این اثنا دو سفر به خراسان رفت و بار دوم منظور نظر شاهرخ گردید و به قضاوت ولایت یزد منصوب منصوب گردید. از تألیفات اوست به عربى، شرح فصوص الحكم (814 ه.ق.)، مفاحص در علم حروف و اعداد مبتنى بر بیان توحید، رساله بائیه در اعداد و حروف و جفر، رساله انزالیه در نزول كتاب مطابق مشرب متكلمان، رساله محمدیه در الفاظ و حكم قرآن و كشف اسم محمد مطابق مشرب حروفیان، رساله مختصر در توضیح تعلیقات كشاف، كتاب مناهج در منطق، و از تألیفات فارسى اوست: شرح قصیده تائیه ابن فارض به پارسى و به نثر فنى، اسرار الصلوة مطابق اصول تصوف، رساله در اطوار ثلاثه تصوف، تحفه علائیه در اصول و آداب اسالم بر طبق چهار مذهت سنت، مدارج افهام الافواج فى تفسیر ثمانیة ازواج، رساله در اعتقاد به نام شاهرخ (براى رد تهمت تصوف)، رساله در شرح لمعات عراقى.

صائن الدین

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته