محمود جعفری امید
محمود جعفرى امید به سال 1326 در خانوادهاى اهل هنر موسیقى در تهران پا به عرصهى وجود نهاد. پدرش كه از دوستان هنرمندان فقیدى مثل: رادمرد و البرز بود، خود به ردیفهاى موسیقى ایران آشنا و علاقمند بود. محمود جعفرى امید، دوران كودكى را در «دروس» (یكى از محلهاى اطراف شمیران) سپرى كرد. حدود چهل سال پیش در این محل كه هنوز ساختمانها این چنین ساخته نشده بود و هنوز درختان آن قطع نگردیده و مزارع گندم و جو و زمینهاى فراوان وجود داشت، چوپانهایى بودند كه هر روز براى گوسفندان خود كه در آن حوالى مىچرانیدند «نى» مىزدند و وى كه ناظر بر آن بود، از همان كودكى مجذوب «نى» و نالهها و سوز و گداز این ساز سحرآمیز شد. در این باره، خود محمود جعفرى مىگوید: «پشت منزل ما كه در دروس قرار داشت، چوپانان هر روز گوسفندان خود را مىچرانیدند و هنگام استراحت براى سرگرمى خود نى مىزدند و من كه گویا حدود 5 یا 6 سال داشتم هر روز براى گوش دادن به صداى نى ایشان جلوى منزلمان مىنشستم تا این كه خانوادهام نىلبكى به مبلغ 5 ریال برایم خریدارى كردند و از آن زمان من به تلاش بسیار توانستم صداى نى را از چوپانان تقلید كنم ولى چون این امر موجب سردرد و ناراحتى اطرافیانم مىشد، مرتب مرا از نى زدن منع مىكردند و من چون دست بردار نبودم، عاقبت نى مرا شكستند ولى این علاقه در وجود من از بین نرفت كه هیچ، بلكه روزبروز هم براى یادگیرى نى كوشاتر گردیدم، لذا بعد از اتمام تحصیلات دورهى ابتدایى در سال 1342 در ابتداى مدیریت استاد هنرمند آقاى حسین دهلوى وارد هنرستان موسیقى ملى شدم و به عنوان ساز تخصصى فلوت را انتخاب كردم و نزد آقاى منوچهر منشىزاده كه یكى از نوازندگان فلوت او اركستر سنفونیك بود به تحصیل پرداختم و چون در محیطى تحصیل مىكردم كه اكثراً ساز ایرانى مىنواختند، خوشبختانه از راه گوش به دستگاهها و كمى ردیف موسیقى ایرانى آشنا شدم و در سال 1348 از هنر موسیقى ملى دیپلم گرفتم». محمود جعفرى امید سپس در كنكور هنرستان عالى موسیقى كه به سرپرستى آقاى قریب اداره مىشد شركت مىكند و قبول مىشود و در دورهى عالى هنرستان مشغول تحصیل مىگردد و در سال 1353 از هنرستان عالى با درجهى ممتاز نائل به دریافت لیسانس مىشود و 2 بورس تحصیلى در اختیارش گذارده مىشود یكى به كشور فرانسه و دیگرى به آمریكا ولى متأسفانه به علت درگیرى و بعضى مشكلات خانوادگى نمىتواند از این بورسها استفاده كند و از رفتن خارج منصرف مىگردد. و در همین سال وارد خدمت سربازى مىشود و بعد از دورهى آموزشى با درجهى افسرى به بیرجند یكى از شهرهاى توابع استان خراسان اعزام مىشود و فرماندهى پیاده نظام آنجا مىگردد. وى از سال 1348 تا 1353 كه مشغول گرفتن لیسانس بود در اركسترهاى رادیو و فرهنگ و هنر مشغول كار شد و در مدارس شمیران سرود و موسیقى تدریس مىكرد. در سال 1355 كه خدمت سربازى وى به پایان مىرسد به تهران مىآید و به طور دائم در صدا و سیماى جمهورى اسلامى به كار نوازندگى و آهنگسازى ادامه مىدهد و در سال 1358 طى ابلاغى كه از طرف صدا و سیما به وى شد، مشغول تدریس موسیقى در دانشكدهى هنر شیراز گردید.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
