محمود فرهمند
در هفدهم شهریور ماه 1327 در روستاى محقر ولى باصفا و در میان مردمى خونگرم و با محبت آسیابك زرند (از توابع ساوه)، محمود فرهمند متولد گردید. دوران كودكى وى مانند تمام كودكان روستاهاى ایران با كارهاى كشاورزى سپرى شد، پس از پایان تحصیلات دورهى ابتدایى به پیشنهاد پدرش كه خود از نواختن ضرب بىبهره نبود و صداى خوشى هم از پدرش ملاحسین ساوهاى به ارث برده بود (از نام ملاحسین ساوهاى و صداى خوش این مرد در كتاب سرگذشت موسیقى ایران نوشتهى مرحوم روحاللَّه خالقى یاد شده)، به هنرستان موسیقى ملى كه ریاست آن در آن زمان با آقاى حسین دهلوى بود مىرود و به فراگیرى موسیقى مىپردازد.
محمود فرهمند مىگوید: «قبل از اینكه شكل «تار» را ببینم و از آن خوشم بیاید، صدایش را از رادیو كه شبها از برنامهى گلها پخش مىشد گوش مىكردم و از نواى آن بسیار لذت مىبردم و گاهى صداى آن را با دهان تقلید مىكردم، تا این كه وارد هنرستان شدم و تار را در آنجا براى اولینبار از نزدیك دیدم و به قدرى مجذوب شكل تار و نواختن آن شدم كه تا این لحظه، هیچ سازى نتوانسته جاى تار را چه از لحاظ صدا و چه از نظر فرم و ساختمان و زیبایى كه دارد برایم بگیرد، به همین خاطر بود كه ساز تار را به عنوان ساز تخصصى انتخاب نمودم».
اولین استاد فرهمند، هوشنگ ظریف بود كه مربى و استادى دلسوز و مهربان است و نوازندگان خوبى تاكنون تعلیم و تربیت نموده است، پس از مدتى نزد زندهیاد حبیباللَّه صالحى مىرود و مدتى از ایشان كسب معلومات مىكند. سپس در سال پنجم و ششم تحصیل در هنرستان، افتخار شاگردى علىاكبر خان شهنازى نصیبش مىشود و در دانشكدهى موسیقى دانشگاه تهران از محضر دكتر داریوش صفوت و دكتر برومند بهرهها گرفت و به معلومات علم موسیقىاش افزود.
محمود فرهمند، از سال 1355 به طور رسمى همكارى خود را با سازمان رادیو و تلویزیون وقت آغاز كرد و مدت سه سال سرپرستى كارگاه موسیقى مركز كرمانشاه را به عهده مىگیرد و از سال 1359 به مركز حفظ و اشاعهى موسیقى سنتى ایران كه در آن زمان ریاست آن با دكتر صفوت بود منتقل مىگردد و از آن تاریخ مشغول آموزش تار به هنرجویان در این مركز مىباشد. فرهمند در سال 1348 با اركستر صبا كه رهبرى آن با آقاى حسین دهلوى بود همكارى خود را آغاز مىكند و در این اركستر كه كارهایش براى ارائه كنسرت در تالار وحدت (رودكى) و گاهى براى رادیو و تلویزیون بود تا زمان فعالیت آن اركستر ادامه مىدهد. وى كوشش وافرى جهت آموزش تار، این ساز سنتى ایران به هنرجویان مىكند و از این راه خدمت بزرگى به موسیقى اصیل ایران و احیاء و نگهداشتن آن كرده و معتقد است از این طریق زحمات اساتیدى را كه برایش متحمل شدهاند و به وى آموختهاند، او نیز به دیگران مىآموزد و همیشه این زحمات و محبتهاى ایشان را ارج مىگذارد و امیدوار است به آموختن سایرین بتواند تا حدودى دین خود را جبران نماید.
نظرات کاربران
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
