ستی النساء
27 ذوالحجه 1056 ق، از زنان فاضل، پزشك، ادیب و سخنور. وى از اهالى آمل و خواهر طالب آملى (1036 ق)- ملكالشعراى دربار جهانگیر (1037 -1014 ق) پادشاه بابرى هند- بود. همسرش حكیم نصیرالدین كاشى نام داشت كه از وى فرزندى نیاورد. در سال 1034 ق به قصد دیدار برادر عازم هند شد اما دو سال بعد برادرش درگذشت و او پس از این واقعه سرپرستى دو دختر كوچك او را برعهده گرفت. هنگامى كه این دو دختر بزرگ شدند و به سن ازدواج رسیدند خواهر بزرگ را به ازدواج عنایتاللَّه شیرازى ملقب به عاقل خان و خواهر كوچك را به ازدواج حكیم ضیاءالدین ملقب به رحمت خان درآورد. به نوشته پادشاه نامه ستىالنساء خانم به دلیل «كاردانى و شیوا زبانى و شناسایى آداب بندگى و رسوم خانهدارى و آشنایى به فن طب و طرق معالجات» منظور نظر ارجمند بانو بیگم، همسر شاه جهان (1068 -1037 ق) واقع شد و به درجهى مهردارى رسید، و چون با تجوید و قرائت قرآن مجید آشنا بود و از ادبیات فارسى نیز بهره داشت او را معلم دخترش جهان آرابیگم كرد. هنگامى كه ارجمند بانو بیگم درگذشت. شاه جهان ستى خانم را مسئول ادارهى حرمسرایش نمود و او تا پایان عمر این وظیفه را انجام داد.
در روز 13 ذوالحجه 1056 ق، برادرزادهى كوچك ستى خانم در اثناى وضع حمل درگذشت. ستى خانم به دلیل اندوه فراوان به مدت یازده روز در خانهاى بیرون از ارگ درالسلطنه لاهور سوگوارى نمود. چند روز بعد شاه جهان به همراه دخترش چهان آرابیگم براى عرض تسلیت به خانه وى رفتند و به او تسلى دادند و وى را به ارگ آوردند ولى چند روز بعد به دلیل تالمات وارده درگذشت. شاه جهان از مرگ او بسیار اندوهگین گردید و براى تدارك كفن و دفن او ده هزار روپیه داد و موقتا او را در لاهور دفن كردند. یكسال و اندى بعد جنازهاش را به اكبرآباد برده و در ضلع غربى مقبره همسرش (تاج محل) دفن كردند. به دستور شاه جهان مرقدى برایش ساختند كه سى هزار روپیه هزینه داشت و براى مخارج مقبره، دهى وقف كرد كه سالانه سه هزار روپیه درآمد داشت. مولف شاه جهان نامه از او به «رابعهى دوم» نام برده و برخى تذكرهها اسم او را نیز ستى خانم نوشتهاند.[1]
(وف 1056)، پزشك و ادیب. وى از اهالى آمل و خواهر طالب آملى ملكالشعراى دربار جهانگیر پادشاه بابرى هند بود. در سال 1034 ق به قصد دیدار برادر عازم هند شد. وى به دلیل كاردانى و شیوا زبانى و شناسایى آداب بندگى و رسوم خانهدارى و آشنایى به فن طب و طرق معالجات منظور نظر ارجمند بانو بیگم، همسر شاه جهان واقع شد و به درجهى مهردارى رسید، و چون با تجوید و قرائت قرآن مجید آشنا بود و از ادبیات فارسى نیز بهره داشت او را معلم دخترش جهان آراء بیگم كرد. هنگامى كه ارجمند بانو بیگم درگذشت شاه جهان ستى خانم را مسئول ادارهى حرمسرایش كرد. ستى خانم بعد از درگذشت برادرزادهى كوچك كه در اثناى وضع حمل درگذشت بر اثر اندوه زیاد خود نیز دار فانى را وداع گفت وى به دستور شاه جهان در ضلع غربى مقبرهى همسرش دفن شده است و بعدها به دستور شاه جهان مقبرهاى برایش ساختند.[2]
خواهر طالب آملى (ف. 1036 ه.ق./ 1626 م.). وى پس از مرگ برادر سرپرستى فرزندان او را بر عهده داشت. منظومه «طالبا» (ه.م.) را كه به لهجه طبرى است بدو نسبت دادهاند.
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.