محمّد باقر ابوالفقرا
فرزند ملّا محمّدتقى گزى، عالم، شاعر، ادیب و در اصفهان انجمن ادبى داشته و جمع كثیرى از شعرا در آن شركت مىنمودهاند. در مقدمه دیوان غمگین ضمن دو قصیده انجمنیه نام 22 نفر از آنها ذكر شده است.
آه و افسوس از ابوالفقراء
كه بدانش ورا نبود قرین
هم بدش جا به صُفّه عرفان
هم در ایوان شرع صدرنشین
بیتى آراست بر بدو مصرع
چون دو ابروى شاهد شیرین
باقر بن تقى ابوالفقراء
رفت اندر مقام علیین
(1286 هجرى قمرى)
ملّا محمّدباقر ابوالفقراء، عالم، ادیب، فقیه، عارف، شاعر، معروف در منطقه گز و اصفهان و در عصر سلطنت محمّدشاه و ناصرالدین شاه قاجار (1263 تا 1313) زندگى مىكرده است و از معاصرین مرحوم حاج سیّد محمّدباقر حجتالاسلام و حاجى كلباسى و مقبولالقول آن دو و دیگران و بنیانگذار انجمن ادبى معروف به انجمن ادبى ابوالفقراء بوده است كه از جمع كثیرى از رجال و ادیبان نیمه دوم سده سیزدهم هجرى تشكیل مىشده است. در آمارى از آنها در مقدمه دیوان غمگین اصفهانى كه ضمن اشاره به قصاید انجمنیه، نام مشاهیرى از آنها را ذكر كرده است. میرزا نوراللّه عمان سامانى متخلص به «ذرّه» و مؤلف مجمع الانساب، فرزند میر عبداللّه از نوادگان میرزا عبدالوهاب سامانى متخلص به «قطره» و عمویش میرزا لطفاللّه متخلص به «دریا» از شعراى بنام عهد ناصرالدین شاه قاجار و نیمه دوم سده سیزدهم هجرى و از اعضاى این انجمن به شمار مىرفتهاند. این انجمن در روزهاى جمعه هر هفته برپابوده است.
انجمن ادبى ابوالفقراء گزى تا سنه 1286 هجرى قمرى كه سال وفات آن مرحوم است، به حیات ادبى خویش ادامه داد و در اوصاف و تخلصات اعضاى انجمن و شعراى آن، عمان سامانى در قصیده انجمنیه كه به روایت استاد فقید و فرزانه یگانه، مرحوم استاد جلالالدین همایى، به همراه قصیده انجمنیه مسكین اصفهانى و یك غزل كه مطروحه انجمن ابوالفقراء بود، در مجموعه خطى در سال 1286 یعنى پس از وفات آن مرحوم كتابت شد و توأم با مدح میرزا حبیباللّه خان فرزند میرزا عبداللّه خان امین دولت مىباشد از رجال و اعیان معروف اصفهان بوده و 27 سال پس از ابوالفقراء یعنى در سال 1313 در گذشته است، نسبت به معرفى تعداد 25 نفر از اعضاى انجمن كه شامل ابوالفقراء، مسكین، پرتو، افسر، بقاء، عنقا، سرگشته، اشتها (میرزا عبداللّه)، آشفته، فرخ، ساغر، پروین، دهقان، شعرى، جوزا، شهاب (تاجالشعراء)، مفتون، نامى، جیحون اصفهانى، كافر، بهاء (بهاءالدین)، نجم، سها، الفت و سایرین بوده كه متفاوت و متقاربالاحوال بوده و در مواردى سمت پیشوایى و ارشاد داشتهاند. عدهاى از آنها را از اقران هما و قاآنى دانسته و انجمنهاى دیگر نیز نظیر انجمن ملكالشعرا و عنقا كه مربوط به مرحوم ملكالشعرا و میرزا محمّدحسین عنقا بوده و در منزل او یا منزل پدرش مرحوم هماى شیرازى هفتهاى یكبار همان بعدازظهرهاى جمعه تا اوایل شب تشكیل مىشده است و در مقدمهاى به قلم مرحوم استاد جلال همایى در دیوان اشعار حاج محمّدكاظم غمگین اصفهانى متوفى 1355 ذكرى از آنها رفته است.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.