سومیو ایجیما

سومیو ایجیما متولد 2 می 1939، فیزیک‌دان ژاپنی‌ست که از او اغلب به عنوان کاشف نانولوله‌های کربنی یاد می‌شود. اگرچه، گفته می‌شود که اولین تصاویر نانولوله‌های کربنی در اواسط دهه‌ی 1970، توسط اندو و همکاران‌اش مشاهده شده است. این محققین در مقاله خود گزارش دادند که از طریق پیرولیز بنزن و فروسین در 1000 درجه سانتی‌گراد، گرافیت‌های لوله‌ای شکلی در اندازه نانومتر به دست خواهد آمد[1]. ایجیما مدرک کارشناسی خود را در رشته‌ی مهندسی، از دانشگاه الکتروارتباطات توکیو دریافت کرد. و در سال‌های 1965 و 1968 به ترتیب مدرک کارشناسی ارشد و دکتری خود را از دانشگاه توهوکو در رشته فیزیک حالت جامد دریافت نمود. در بین سال‌های 1970 و 1982 او بر روی مواد کریستالی و ساخت میکروسکوپ الکترونی با وضوح بالا، تحقیق می‌کرد. ایجیما در سال 1991،‌در حالی که برای شرکت NEC ژاپن کار می‌کرد، نانولوله‌های کربنی را کشف کرد. خود او درباره‌ی کشف نانولوله‌های کربنی می‌گوید: «در سال 1991، زمانی که بر روی مواد کربنی کار می‌کردم، ساختارهای بسیار نازک و سوزن‌مانندی را در زیر میکروسکوپ الکترونی مشاهده کردم که اساساً شبیه ساختار گرافیت لوله‌شده بود، که من این ماده را «نانولوله‌ی کربنی» نام نهادم.» شکل 1 تصویری از نانولوله‌های کربنی تک‌دیواره و چنددیواره را نشان می‌دهد که توسط ایجیما مشاهده شده است. ایجیما استاد دانشگاه میجیو، محقق ارشد شرکت NEC، مدیر مرکز تحقیقات مواد کربنی و رئیس موسسه فناوری نانو می‌باشد.