نلسن ادی
Eddy, Nelson
بازيگر (1907، پراويدنس ردآيلند- امريکا؛ 1967)
از کودکي در گروه هاي کر کليساها آواز مي خواند. درحين تحصيل به عنوان کارمند نيز در روزنامه ها کار مي کرد. در سال 1922 براي نخستين بار در نمايش موزيکال ماليات ازدواج در آکادمي موسيقي فيلادلفيا روي صحنه رفت. سپس به گروه گيلبرت و سالي ون پيوست. در 1924 در اجراي آيدا به وسيله اپراي شهر فيلادلفيا، نقش «آموناسرو» را ايفا کرد. سپس در 1931 در اجراي اپراي وويتسک آلبان برگ توسط اپراي مترو پالي تن آواز خواند. در 1933 به دنبال خواند آواز در تالار فيلارمونيک لس آنجلس، مترو- گلدوين- ماير با او قرارداد بست و دو سال بعد کمپاني براي نخستين بار او را در برابر جانت مک دانلد، خواننده زن سوپرانويش در ماريتاي گستاخ بازي داد. اين آغازگر چندين فيلم مشترک موزيکال/ رمانس با حضور اين دو بود. در اين سال ها علاوه بر فعاليت سينمايي، در کنسرت ها و برنامه هاي راديويي هم حضور داشت. در 1942 از قيد قراردادش با مترو- گلدوين- ماير خلاص شد و در 1947 در آخرين فيلمش بازي کرد. از آن پس خوانندگي را در راديو، کنسرت و اپراهاي سبک ادامه داد و از ميانه دهه ي 1950، فعاليتش بيش تر متمرکز بر اجراي برنامه در کاباره ها و صحنه پر کردن بود. بر اثر سکته مغزي درگذشت.
ادي نيم از زوج «دل داده هاي آوازه خوان» در دهه ي 1930 بود که هم راه با نيمه بهتر زوج (از لحاظ قابليت هاي بازيگري)، يعني مک دانلد، در رشته اي از اپرت هاي سينمايي احساساتي حضور مي يافت و همواره فرصتي براي عرضه صداي باريتون و نيرومندش به دست مي آورد. نخستين نقش سينمايي او، نقشي آوازي در فيلم موزيکال برودوي به هاليوود بود و به دنبال آن نقش مهم تري در پايان فيلم خانم رقصنده- که ستارگانش جون کرافورد و کلارک گيبل بودند- بازي کرد. ماريتاي گستاخ اپرتي از ويکتور هربرت، چهارمين فيلم ادي به کارگرداني و. س. وان دايک بود و نخستين از هشت باري که ادي و مک دانلد در برابر هم ظاهر شدند. در اين فيلم، او يک کاوش گر بومي بود، و مک دانلد يک شاهزاده خانم فرانسوي فراري و قطعات موزيکال شامل قطعه معروف و اغلب هجو شده «آه، راز شيرين زندگي» مي شدند. فيلم تقريباً به تنهايي باعث احياي محبوبيت اپرت هاي فيلم شده- که مدتي بود منسوخ شده بودند- گشت طي هفت سال بعد، ادي و مک دانلد در موزيکال هاي بسيار عامه پسندي ظاهر شدند: رزمري (با ترانه معروف «آواي عشق بومي»)، ماه مه، دختر گلدون وست، محبوبه ها، ماه نو، تلخ و شيرين و با يک فرشته ازدواج کردم. در اين حين ادي با بازيگران زن ديگري هم هم بازي شد: با الينور پوئل در رزالي، ويرجينيا بروس در بگذار آزادي اعلام شود، ايلونا ماسي در بالالايکا، و رايز استيونز در سرباز غير جنگي. پس از پايان هم کاري با مک دانلد، ادي در باز سازي ناطق شبح اپرا، موزيکال تعطيلات در نيويورک و فيلمي از روي اپرت قرارگاه شمال غربي اثر رودولف فريمل بازي کرد. ضمناً صداي اپرايي «ويلي»، نهنگ آواز خوان در فيلم نقاشي متحرک والت ديزني، موسيقي خود را اجرا کن، از آن او بود و طنين آشناي صدايش را به صحنه اوج نهايي فيلم بخشيد: فرصتي براي عرضه صداي باريتون فوق العاده و تأثير گذارش بدون اين که تماشاگر تصوير بي روح و نه چندان دل چسب او را ببيند.
از فيلم ها: 1933- برودوي به هاليوود (مک)، خانم رقصنده (لنرد)؛ 1934- گردش دانشجويي (رايسنر)؛ 1935- رزمري (وان دايک)، ماريتاي گستاخ (وان دايک)؛ 1937- رزالي (وان دايک)، مامه مه (لنرد)؛ 1938- دختر گلدون وست (لنرد)، محبوبه ها (وان دايک)؛ 1939- بگذار آزادي اعلام شود (کانوي)، بالالايکا (شونتسل)؛ 1940- تلخ و شيرين (وان دايک)،
ماه نو (لنرد)؛ 1941- سرباز غير جنگي (دل ورت)؛ 1942- با يک فرشته ازدواج کردم (وان دايک)؛ 1943- شبح اپرا (لوبين)؛ 1944- تعطيلات در نيويورک (ک. براون)؛ 1947- قرارگاه شمال غربي (دوان).
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
