دان ایکروید

با نام دانیل ادوارد ایکروید به دنیا آمد. تحصیلاتش را در دانشگاه کارلتن آتاوا ناتمام گذاشت. ابتدا مدتی به عنوان مأمور قطار و نقشه بردار کار می کرد. سپس به بازیگری پرداخت و در کلوب های شبانه ی کانادا برنامه های کمدی اجرا می کرد. در اواسط دهه ی 1970 به نیویورک رفت و با برنامه تلویوزینونی نمایش زنده ی شنبه شب به شهرت رسید. چند سالی در این نمایش کنار چوی چیس، بیل مورای و جان بلوشی بازی کرد. با بلوشی زوج هنری جیک و ال وود بلوز را شکل داد و (اگر چه از اواخر دهه ی 1970 در چند فیلم ظاهر شده بود) هم راه او در برادران بلوز درخشید و پس از مرگ بلوشی کارش را به تنهایی ادامه داد. یکی از چهره های کمدی سینمای امریکا در دهه ی 1980 بود و گاهی در نوشتن فیلم نامه ی فیلم هایش هم کاری داشت. به رغم فروش استثنایی بعضی از فیلم هایش (مثل روح شکن ها) چهره ی سینمایی اندکی بدبین و نسبتاً خشکی دارد که به تنهایی نمی تواند تضمین کننده ی استقبال تماشاگران باشد. در آغاز دهه ی 1990 نخستین فیلمش را کارگردانی کرد. برای نقش جدی پسر جسیکا تندی در رانندگی برای خانم دیزی کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. همسرش، دانا دیکسن (از 1983)، نیز بازیگر است.

 

 

از فیلم ها (به عنوان بازیگر): 1977- عشق در نگاه اول (برومفیلد)؛ 1979- 1941 (اسپیلبرگ)؛ 1980- برادران بلوز (لندیس) (+ هف)؛ 1983- تعویض جاها (لندیس)، منطقه ی غروب- فیلم سینمایی (اسپیلبرگ و...)؛ 1984- روح شکن ها (رایتمن) (+ هف)، ایندیانا جونز و معبد مرگ (اسپیلبرگ)؛ 1985- به درون شب (لندیس)، جاسوسانی مثل ما (لندیس)؛ 1987- به دام انداختن تبهکاران (ت. منکه ویتس) (+ هف)؛ 1988- کدی شک 2 (ارکوش)، وسوسه ی روان کاوی (ریچی)، هوای آزاد عالی (هـ . دویچ)، نامادری من یک بیگانه است (بنجامین)؛ 1989- روح شکن ها 2 (رایتمن) (+ هف)، رانندگی برای خانم دیزی (برسفورد)؛ 1991- دوست دختر من (زیف)، استادان تهدید (راسکوو)، هیچ چیز غیر از دردسر (+ ک.، ف.)؛ 1992- این زندگی من است (افران)، چاپلین (آتن بارو)، دزدان آرام (ف. آ. رابینسن)؛ 1994- دوست دختر من 2 (زیف)، نورث (راینر)، خروجی به بهشت (گ. مارشال)؛ 1995- تامی بومی (پ. سیگال)؛ 1996- گروهبان بیلکو (ج. لین)، رنگین کمان (هاسکینز)، هم وطن های امریکایی من (پ. سیگال)؛ 1998- برادران بلوز 2000 (لندیس)؛ 1999- الماس (ج. م. آشر)؛ 2000- بازنده (هکرلینگ).