نویل براند

براند، نویل Brand,Neville

بازیگر (1921، کی وانی ایلی نویز- امریکا؛ 1992)

#159@

در نوجوانی مدرسه ی را رها کرد و ده سالی در خدمت ارتش بود. در جنگ جهانی دوم مدال گرفت. با بازی در چند فیلم آموزشی ارتشی، کنار چارلتن هستن، علاقه مند سینما شد. پس از جنگ مدتی در نیویورک بازی کرد. ظاهر خشنی داشت و بیش تر در نقش مردان خبیث ظاهر می شد. دوبار نقش آل کاپون گنگستر را در فیلم های سرگذشت جرج رافت و تبهکاران صورت زخمی به عهده گرفت. شاید به یاد ماندنی ترین نقش او، زندانی شورش در بند یازده زندان باشد. در اواسط دهه ی 1960 در مجموعه ی تلویزیونی لاردو (1965-1967) بازی می کرد.

از فیلم ها: 1949- مرده رسیدن (ماته)؛ 1950- جایی که پیاده رو تمام می شود (پرمینجر)؛ 1951- تالارهای مونته زوما (مایلستون)، تبهکاران (پریش)؛ 1952- کوهستان سرخ (دیترله)؛ 1953- بازداشگاه 17 (ب. وایلدر)، حمله در رودخانه ی پر (گ. داگلاس)؛ 1954- شورش در بند یازده زندان (سیگل)، بازگشت از دریا (سلاندر)؛ 1955- بابی ور گم شده است (کار)؛ 1956- موهاک (نیومان)، با لطافت دوستم بدار (وب و ایگان)؛ 1957- ستاره ی حلبی (آ. مان)؛ 1958- وحشت و فریاد (ا. استون)؛ 1959- پنج دروازه تا جهنم (کلاول)؛ 1960- ماجراهای هکلبری فین (کورتیز)؛ 1961- سرگذشت جرج رافت (جوزف نیومن)، آخرین غروب (آلدریچ)؛ 1962- پرنده باز آلکاتراز (فرانکن هایمر)، تبهکاران صورت زخمی (کارلسن)؛ 1965- آن گربه لعنتی (استیونسن)؛ 1968- سه اسلحه برای تکزاس (استنلی، د. ل. ریچ و بلامی)؛ 1970- تورا! تورا! تورا! (فلایشر و...)؛ 1973- آدم بی سر و پا (ک. داگلاس)، کاهیل- کلانتر ایالات متحد (مک لاگلن)، نعقیب کنندگان مرگبار (شیر)؛ 1976- دام مرگ (ت. هوپر)؛ 1978- پنج روز تا خانه (پیارد)؛ 1979- گروه ضربت فرشتگان (گ. کلارک)؛ 1980- بدون اخطار (گ. کلارک)؛ 1983- شرهای شب (راستم).