کلود دوفن
Dauphin, Claude
بازیگر ( 1903، کوربیل- فرانسه؛1978)
با نام کلود لوگران در خانواده ای هنرمند به دنیا آمد. پدر و مادرش نوازندگان موسیقی بودند و او را برای تحصیل به مرکز هنرهای زیبا در پاریس فرستادند. از اوایل دهه ی 1920 کارش را با طراحی صحنه در تآتر اودئون آغاز کرد و پس از مدت کوتاهی روی صحنه رفت. نخستین بار در سال 1930 با بازی در فیلمی کوتاه وارد سینما شد و از آن پس ایفای نقش های دوم و اصلی را در فیلم های فرانسوی، انگلیسی، امریکایی و تولیدات مشترک بین المللی به عهده گرفت. در 1946 به برودوی راه یافت. در دهه ی 1960 نیز در چندین ملودرام تلویزیونی فرانسه نقش هایی را بازی کرد.
دوفن ظاهری جذاب و متین داشت و اغلب نقش کلیشه ای شخصیت های متفکر، پیچیدهو «متمدن» را به عهده می گرفت. اما پس از جنگ جهانی دوم در طیف گسترده تری از نقش ها ظاهر شد. فیلم های انگلیسی و امریکایی او نیز اگر چه در خور توان و استعدادش نبودند،شهرت و محبوبیت بسیاری میان تماشاگران بین المللی برایش به ارمغان آوردند. از فیلم های امریکایی او،جایزه ی بزرگ و دو هم سفر موفق تر از بقیه هستند، اما نقشی که در آن ها ایفا می کند کوتاه و کم اهمیت است. در فیلم های انگلیسی نیز از شخصیت های اصلی نیست و از همین رو فیلم های فرانسوی اش بهترین آثارش به شمار می ایند. لذت ماکس اوفولس و موطلایی ژاک بکر از شاخص ترین آثار دوفن هستند که در آن ها نقش هایی متفاوت را ایفا کرده است. در اولی نقش دکتری را به عهده دارد که همسر یکی از بیمارانش از عادت های غریب شوهرش با او حرف می زند. دوفن در این فیلم هنوز نشان هایی از کلیشه های گذشته را حفظ می کند اما در موطلایی به شدت متفاوت می نماید و در هیئت گنگستری بی رحم و حسود، شخصیتی جدید را به تصویرمی کشد. او با این فیلم قابلیت هایی را بروز می دهد که در فیلم های پیشین نتوانسته بود به نمایش بگذارد، اما در یاد تماشاگران کماکان به عنوان بازیگر تیپ ساز نقش های دوم باقی می ماند. و این در حالی است که پس از بازی در فیلمی کنار سیمون سینیوره، مادام رُزا/ زندگی در پیش رو، فرصت آن را نیافت تا موفقیت هایش را تکرار کند.
از فیلم ها: 1931- بخت و اقبال (همار)، شکل بندی (بیدو)، حومه مونمارتر (برنار)؛ 1933- کشیش کنستانتن (پولن)؛ 1934- مادیگر بچه نیستیم (جنینا)؛ 1936- جاده ی شادمانی (لاکومب)، رویا پردازی (گیتری)؛ 1937- مروارید های تاج (گیتری)؛ 1938بازیگران وارد می شوند. (م. آلگره)؛ 1939- تپش قلب (دوکوئن)؛ 1940- دو آدم کم رو (ا. آلگره)، رنی ناپدید می شود (فدر)؛ 1942- قول به یک بیگانه (برتومیو)، فلیسی نانتوی/ داستان خنده دار (م. آلگره)؛ 1944- سلام بر فرانسه (رنوار و کانین)، انگلیسی بدون زحمت (فرنچ)؛ 1945- دوروته در جست و جوی عشق (گرویل)؛ 1946- قرار ملاقات در پاریس (گرانژیه)؛ 1948- ژان دو لا لون (آشار)، 1949- شکلات فروش کوچولو (برتومیو)؛ 1950- بازگردانده شده (سیودماک)؛1952- لذت (ماکس اوفولس)، موطلایی (ژاک بکر)؛ 1953- پسر کوچک گم شده (سیتن)؛ 1954- شبح خیابان مورگ (دل روت)؛ 1955- سرگشته (لایسن)، برخوردهای بد (آستروک) 1956- پدر رذل من (لاکومب)؛ 1958- امریکایی آرام (منکه ویتس)؛ 1959- چرا این قدر دیر می آیی (دوکوئن)؛ 1962- شیطان و ده فرمان (دوویویه)، نیم تاج تاهیتی (کاچف)، به سبک فرانسوی (پریش)؛ 1963- زد و خورد (ر. تامس)؛ 1964- دیدار (ویکی)؛ 1965- لیدی ال (یوستینوف)؛ 1966-جایزه ی بزرگ (فرانکن هایمر)، آیا پاریس می سوزد؟ (کلمان)، دو هم سفر (دانن)، کوپه ی جنایات (کوستا گاوراس)؛ 1967- دیگری (آلیو)؛ 1968- باربالا (وادیم)، مانند آذرخش (داسین)؛ 1969- زن دیوانه ی شایو (فوربز)؛ 1971- اگلانتین (بریالی)؛ 1972- زیباترین شب زندگی من (اسکولا)؛ 1973- هوس های کلنل ها (مونیچلی)؛ 1974- قایق زر باد (پرمینجر)؛ 1975- تلاش بیهوده (زیدی)؛ 1976- مستأجر (ر. پولانسکی)، مادو (سوته)؛1977- مادام رُزا/ زندگی در پیش رو (میزراهی).
