جرج کندی

Kennedy, Geroge

بازیگر (1925، نیویورک - امریکا )

پدرش رهبر ارکستر بود و مادرش بالرین. از دو سالگی روی صحنه می رفت. در جوانی مدت ها در رادیو برنامه اجرا می کرد. طی جنگ جهانی دوم به جبهه رفت و تا شانزده سال در خدمت ارتش بود. در اواخر دهه ی 1950 به عنوان مشاور فنی مجموعه ی تلویزیونی گروهبان بیلکو به کار نمایش پرداخت. پس از بازی در چند نقش کوتاهِ قسمت های مختلف همین مجموعه، از آغاز دهه ی 1960 وارد سینما شد. قدی بلند (یک متر و نود و دو سانتی متر) و هیکلی تنومند داشت و اغلب نقش دومِ مردان خشن (گاهی وردست ضد قهرمان) را به عهده می گرفت. برای لوک تسلی بخش برنده ی اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد.

از فیلم ها:

1960 - شبان کوچک ملکوت بیا (مک لاگلن)؛ 1962 - شجاعان تنها هستند (د. میلر)؛ 1963 - مردی از داینرز کلاب (تاشلین)، معما (دانن)؛ 1964 - سراب (دمیتریک)، هیس، هیس، شارلوت عزیز (آلدریچ)، جزیره ی دولفین های آبی رنگ (ج. کلارک)؛ 1965 - پسران کتی الدر (هاتاوی)، در راه خطر (پرمینجر)، شناندوآ (مک لاگلن)؛ 1966 - پرواز ققنوس (آلدریچ)، غروب شتابان (پرمینجر)؛ 1967 - لوک تسلی بخش (رُزنبرگ)، دوازده مرد کثیف (آلدریچ)؛ 1968 - جانی بوستن (فلایشر)، راهزن! (مک لاگلن)، افسانه ی لایلا کلر (آلدریچ)؛ 1969 - آدم های خوب و آدم های بد (ب. کندی)، شاد، شاد (جویسن)؛ 1969 - اسلحه ی هفت مرد باشکوه (وندکاس)؛ 1970 - زیگزاگ (کولا)، فرودگاه (سیتن)، دینگس میجی کثیف (ب. کندی)؛ 1971 - رژه ی احمق ها (مک لاگلن)؛ 1973- کاهیل - کلانتر ایالات متحد (مک لاگلن)، افق گم شده (جاروت)؛ 1974 - تندربولت و لایت فوت (چیمینو)، فرودگاه 1975(اسمایت)؛ 1975 - عامل «انسانی» (دمیتریک)، آیگر سانکشن (ایست وود)؛ 1977 - فرودگاه 77 (جیمسن)؛ 1978 - مرگ روی نیل (گیلرمین)؛ 1980 - کشتی مرگ (راکوف)؛ 1984 - بولرو (درک)؛ 1985 - فرودگاه بین المللی (چافی و دابین)؛ 1986 - نیروی دلتا (گولان)، مجسمه ی آزادی (ر. سارافیان)؛ 1987 - ششلول بندها (بوریس)؛ 1988 - زاده شده برای مسابقه (فارگو)، سلاح عریان: از میان پرونده های واحد پلیس! (د. زوکر)، پیروزی به چه قیمتی (ک. کانر)؛ 1990 - پلیس های خوب، پلیس های بد (وندکاس)، قاتل اجیرشده (ماستوراکی و ریدر)؛ 1991 - سلاح عریان 1/2 2: بوی ترس (د. زوکر)؛ 1994 - سلاح عریان 1/3 33: آخرین اهانت (پ. سیگال)؛ 1998 - دنیس شرور دوباره ضربه می زند (کانگانیس).