آلن کونی

Cuny, Alain

بازیگر (1908، سن مالو - فرانسه؛ 1994)

با نام رنه گزاویه ماری به دنیا آمد. ابتدا در رشته ی پزشکی تحصیل می کرد. سپس می خواست نقاش شود. اما سرانجام در رشته ی معماریِ بوزار پاریس تحصیلاتش را به پایان برد. تآتر را زیر نظر شارل دولن آموخت. کارش را در سینما، به عنوان طراح لباس و صحنه ی فیلم های بزرگان سینمای فرانسه (از جمله آلبرتو کاوالکانتی، ژان رنوار و ژاک فدر) آغاز کرد. طی دهه ی 1930روی صحنه می رفت. در اوایل دهه ی 1940 وارد سینما شد. در دهه ی 1950 به بازی در فیلم های ایتالیایی نیز پرداخت. بیش تر مناسب نقش های دوم مردان روشن فکر می نمود. به یاد ماندنی ترین نقش او، «استاینر» در زندگی شیرین بود.

از فیلم ها:

1942 - بازدیدکنندگان شب (کارنه)؛ 1943 - خانم بی مراعات (ریشبه)؛ 1950 - مسیح ممنوع (مالاپارته)؛ 1953 - خانم بدون گل های کاملیا (آنتونیونی)؛ 1956 - نُتردام دو پاری (دُلانوآ)؛ 1958 - عشاق (مال)؛ 1960 - زندگی شیرین (فلینی)؛ 1963 - پوست موز (مارسل اوفولس)؛ 1969 - راه شیری (بونوئل)، ساتیریکون (فلینی)؛ 1970 - مردان مخالف (رُزی)؛ 1971 - حضور (فرری)؛ 1973 - رُز سرخ (ژیرالدی)؛ 1974 - امانوئل (ژاکن)؛ 1975 - متن (رُزی)؛ 1976 - جسدهای سرشناس (رُزی)، ایرنه، ایرنه (دل مونته)؛ 1978 - توسل به روش / زنده باد رئیس جمهور (لیتین)؛ 1979 - مسیح در ابولی توقف کرد (رُزی)؛ 1985 - کارآگاه (گدار)؛ 1986 - گزارش یک مرگ از پیش اعلام شده (رُزی)؛ 1987 - کامی کلودل (نویتن)؛ 1990 - شوالیه های میزگرد (لورکا)؛ 1993 - آگهی برای ماری (+ ک. ، هف).