کارگردان: دانيل استام. بازيگران: پاتريک فابين (کاتن مارکوس)، اشلي بل (نل سوتيتزر)، ايريس باهر (ايريس ريزن)، لوئيس هرتهام (لوئيس سوئيتزر)، توني بنتلي (کشيش منلي). 87 دقيقه. درجه نمايشي: 13 – PG. $ايجاد ترس بدون وجود صحنه هاي ترسناک! اين شايد براي اولين بار در تاريخ سينماي ترسناک باشد که يک فيلم ترسناک بدون اين که عملاً صحن? ترسناک داشته باشد تماشاگران خود را در مجموع مي ترساند و سرگرم مي کند. آخرين جن گيري در ادام? ژانري از سينماي وحشت است که فيلم هاي شاخصي مثل پروژ? جادوگر بلر و فعاليت غيرعادي مظهر آن به شمار مي روند؛ ژانري که مي توان از آن به عنوان سينماي ترسناک شبه مستند – يا مستندِ ساختگي – نام برد. آخرين جن گيري شايد تنها تفاوت اش با فيلم هاي هم خانواده اي مثل پروژ? جادوگر بلر و فعاليت غيرعادي، تأکيد نسبتاً بيشتر آن بر وجه به اصطلاح مستند فيلم است. قص? فيلم دربار? يک کشيش کاريزماتيک اوانجليست (در ايالت لوئيزياناي آمريکا) به نام عاليجناب کاتن مارکوس (پاتريک فابين) است که موافقت مي کند به يک گروه از مستندسازان اجازه دهد که از به اصطلاح آخرين «جن گيري» وي تصويربرداري کنند. البته هدف کاتن مارکوس از اين کار رسوا کردن کساني است که از راه «جن گيري» سر مردم را کلاه مي گذارند. کاتن اميدوار است که از اين طريق ثابت کند که کل ماجراي جن گيري يک شيادي و خرافه است. نل سوئيتزر (اشلي بل)، دختر شانزده ساله اي است که ظاهراً شيطان بدن او را به تسخير خود درآورده. کاتن مارکوس مستندسازان را به داخل خان? نل مي برد. او در ادام? کار بر روي نل پي مي برد که اين دختر معقول و دلپذير در هنگام بيداري، موقع خواب مبدل به يک موجود جامعه ستيز مي شود. کاتن به پدر دختر مي گويد که دختر وي به کمک روانپزشک نياز دارد، اما پدر (لوئيس هرتهام) که يک آدم بنيادگرايِ الکلي مسيحي است اصرار دارد که شيطان جسم دخترش را تسخير کرده و ... در طي دو سه ده? گذشته واژ? «جن گيري» در فيلم هاي هاليوودي معادل با کليشه ها بوده است: واعظ يا کشيشي که درگير يک بحران روحي و وجداني است، نبرد طولاني براي نجات دادن روح يک زن جوانِ در تسخير شيطان، و مقداري پيچ و تاب ها و تغيير شکل هاي عجيب و غريب بدني توسط زن جوان جن زده، و البته مقداري مايعات بدرنگ که از دهان خارج و بر کف اتاق جاري مي شود. در اين نوع فيلم هاي کليشه اي حداکثر ابداع و نوآوري فيلمساز اين بود که – به قول پيتر هرت لابِ منتقد – براي از کار درآوردن مايعِ بدرنگِ ضروريِ مورد نظر، به جاي سوپ عدسِ معمول از سوپ لپ? نخود استفاده کند! اما خوشبختانه آخرين جن گيري از ايده هاي هوشمندانه تر و بازي هاي استادانه تري سود مي جويد که همين تفاوت ها خط تمايزي مي گذارد بين اين فيلم و انبوه فيلم هاي کليشه اي جن گيري. فيلم حداقل براي هشتاد دقيقه ي اول اش کار تميز و بي عيب و ايرادي است. فيلمساز در اين هشتاد دقيقه به خوبي موفق به نشان دادن نبرد ميان خرافه و منطق مي شود. اما حيف که آن هفت هشت دقيق? پاياني فيلم، به شدت کليشه اي و تصنعي از کار درآمده به طوري که اين پايان بندي وصله پينه شده را بايد يکي از احمقانه ترين پايان بندي ها در فيلم هاي ژانر ترسناک عنوان کرد. اما اگر اين هفت هشت دقيق? پاياني را ناديده بگيريم، آخرين جن گيري فيلم جالب و سرگرم کننده اي است؛ هرچند که نهايتاً يک کار يکبار مصرف تابستاني است که به راحتي از خاطر مي رود. صحنه هاي «ترسناک» فيلم عملاً ترسناک نيستند که يک دليل عمده اش اين است که کاراکترهاي اصلي فيلم اصولاً اين صحنه ها را خودشان جدي نگرفته اند و در نتيجه تماشاگر هم صحنه هاي مذکور را جدي نمي گيرد. با اين حال، صِرف اين قضيه، خودش سرگرم کننده است. فيلم هرگز به ژرفا و عمق پروژ? جادوگر بلر نزديک نمي شود اما ويژگي هاي ديگري دارد که تصور مي کنم ندرتاً در چنين فيلم هايي شاهدش بوده ايم. اگر آن هفت هشت دقيق? پاياني نبود، آخرين جن گيري مي توانست جزو فهرست ده فيلم برتر ساب – ژانرِ خودش قرار بگيرد. منبع: نشريه دنياي تصوير شماره 196
