اکشن / فانتزي/ خانوادگي
[«آيا انسان بدون فانتزي قادر است واقعيت را تصور کند؟» استانيسلاو يرژي لتس]
کارگردان: هويت پيتمن. بازيگران : بيل ناي (سابر) ، ويل آرنت (کيپ کيليان)؛ صداپيشگان :نيکلاس کيج (اسپکلز)، سام راک ول (داروين)، پنه لوپه کروز (خوئارس). 89 دقيقه. درجه ي نمايشي: PG.
جري بروکهايمر ، تهيه کننده ي افسانه اي فيلم هاي اکشن، با فيلم تازه و متفاوتي به اسم جي فورس دوباره به کانون توجه سينمادوستان بازگشته است. آقاي بروکهايمر اين بار براي سرگرم کردن بنده و شما، موش هاي آزمايشگاهي سه بعدي را روانه ي پرده هاي سينما کرده است. بله درست شنيديد موش هاي آزمايشگاهي يا به قولي ديگر خوکچه هاي هندي .
يک بيليونر نابکار به اسم سابر (بيل ناي) که توليد کننده ي وسايل الکترونيکي خانگي است تصميم دارد سر فرصت با دادن يک برنامه ي مخصوص به تک تک وسايل خانگي در خانه هاي ميليون ها مردم جهان آنها را تبديل به يک ترانسفورمر بزرگ کند. هدف غايي سابر، نابود کردن جهان از طريق له کردن آن در زير پاي ترانسفورمر کذايي اش است! البته اداره ي آگاهي آمريکا يکي دو سالي هست که درتعقيب سابر نابکار است اما نتيجه اي نگرفته. خطر خيلي جدي است و بايد کاري کرد. موش هاي آزمايشگاهي تصميم مي گيرند که توطئه ي سابر را خنثي کنند. آنها قصد دارند با وارد کردن يک ويروس يا شايد هم يک کرم در داخل برنامه ي کامپيوتري سابر نقشه هاي وي را خنثي کرده و جهان را نجات دهند...
جي فورس از معدود فيلم هايي است که استفاده ي درستي از انيميشن سه بعدي کرده است. فيلم در مجموع، و به ويژه براي گروه اصلي مخاطبينش (يعني بچه هاي زير پانزده سال) تماشايي و لذت بخش است. در يک فيلم بروکهايمري، اکشن بر هر چيز ديگري اولويت دارد و اکشن جي فورس بي وقفه، جانانه، نفس گير و به طرز مجنون واري شتابان و پر ضرباهنگ است. فيلمنامه ي جي فورس را زن و شوهري به اسم مارين و کورمک ويبرليز نوشته اند. اين دو نفر قبلاً بر روي فيلم هاي متنوعي ، از پسران بد تا فرشتگان چارلي : تخت گاز و گنجينه ي ملي کار کرده بودند. شايد مهمترين ويژگي فيلمنامه ي جي فورس سادگي و کودک فهم بودن ديالوگ هاي آن باشد. البته جي فورس گاهي وقت ها از خط يک فيلم کودکانه خارج مي شود و يک جورايي رنگ و بوي فيلم هاي نوع R جري بروکهايمر را مي گيرد. مثلاً مي توان به کاراکترموش آزمايشگاهي مونث ، خوئارس (با صداي پنه لوپه کروز)، اشاره کرد که در يک صحنه ي حرکت آهسته ي آنچناني از آب بيرون مي آيد؛ گرچه درظاهر هيچ تفاوتي بين موش هاي ماده و نرنيست اما احتمالاً پدر و مادرها دوست ندارند بچه هايشان چنين صحنه ايي را تماشا کند. نيکلاس کيج نيز صداي خود را به يکي از موش ها يا درواقع فرمانده ي موش ها، اسپکلز، داده است. صداي پرانرژي و عصبي کننده ي کيج باعث شده که اسپکلز، بيش از حد پرانرژي و پرتحرک از کار درآيد.
جي فورس به روال معمول اين نوع فيلم ها پر از ارجاعات به فيلم هاي معروف جهان سينما ، از جان سخت تا اينک آخر الزمان است. فيلم دربخش هاي پاياني خودش، هم از حيث لحن و هم از حيث روايت، دستخوش آشفتگي و اختلال مي شود؛ هرچند که چنين آشفتگي و اختلالي براي تماشاگران کم سن و سال فيلم هيچ مسئله اي نيست. بچه ها درهرحال از اين فيلم لذت خواهند برد و پدر و مادرها هم از اين که مي بينند بچه هايشان دارند لذت ميبرند،لذت خواهند برد.
منبع:دنياي تصوير،شماره 186.
