کارگردان: فيل لرد، کريس ميلر ( , Chris Miller Phil Lord)
نويسنده: مايکل باکال
بازيگران: جونا هيل، چانينگ تاتوم، ايس کيوب
اکشن، کمدي
محصول سال 2012
درباره فيلم :
اصلاً توقع نداشتم فيلمي با اين عنوان اينطور از آب در بيايد. به عبارت ديگر 21 Jump Street واقعاً فيلم خوبي ست. اينطور که معلوم است مجموعه ي تلويزيوني که با همين عنوان بين سالهاي 1987 تا 1991 از شبکه ي فاکس پخش مي شد – يکي از اولين نقش هاي اصلي که Johnny Depp بازي کرد در همين مجموعه بود - در حدي نبوده که تقاضاي زيادي براي ساخت نسخه ي سينمايي از آن مطرح باشد. شايد سازندگان فيلم متوجه اين نکته شده اند و به همين دليل کوچکترين تلاشي نکرده اند تا نسبت به مجموعه وفادار بمانند و به ترکيبي از کمدي اسکروبال، اکشن، و آن فرمول هميشگي «زوج عجيب و غريب» روي آورده اند.
زوج عجيب و غريب اين فيلم، اشميت و جنکو (با بازي Jonah Hillو Channing Tatum) هستند که در دبيرستان کاملاً برعکس هم بودند و هنوز هم بعد از هشت سال همينطور هستند. در دوران دبيرستان، اشميت بچه درس خوان چاق و چله اي بود که بندشلوار مي بست و وقتي مي خواست از دختري براي همراهي در مجلس رقص دعوت کند، دهانش قفل مي شد. جنکو ورزشکار خوش قيافه اي بود که هر چيزي مي خواست راحت به دست مي آورد. ولي از بخت بد، حسابي کودن و خنگ بود!
در بخش کوتاه افتتاحيه، فيلم ما را از ديدن آن صحنه هاي تکراري آزار و اذيت بچه درسخوان توسط پسر خوش تيپ داستان معاف مي دارد. تنها شيطنت جنکو اين است که وقتي اشميت به تته پته مي افتد، همراه ديگران پوزخند مي زند. آن دو هيچ دليلي براي دشمني ندارند، چون هر کدام در دنيايي متفاوت به سر مي برند. وقتي مجدداً آنها را مي بينيم، هر دوي آنها در دانشکده ي افسري مشغول تحصيل هستند. اشميت در تمام آزمون هاي تئوري بالاترين نمره را مي گيرد و هر جا پاي فعاليت بدني در ميان باشد، خراب مي کند و جنکو هم عکس اين عمل مي کند. به همين خاطر هر دوي آنها به نوعي نخاله محسوب مي شوند و کم کم يک احساس همدردي مشترک بينشان شکل مي گيرد.
بعد از اينکه در شروع فعاليت به عنوان پليس هاي موتور سوار که در محوطه گشت مي زنند، مأيوس کننده و کمي افتضاح ظاهر مي شوند، مأموريت ويژه اي براي شان تعيين مي شود. آنها به عنوان واحد پليس مخفي به يک دبيرستان محلي فرستاده (و بهتر بگويم تبعيد) مي شوند تا درباره ي يک شبکه ي خطرناک پخش مواد مخدر تحقيق کنند. فرمانده اي که مسئوليت پرونده را بر عهده دارد (با بازي Ice Cube) از آن پليس هاي کهنه کاري ست که نمونه اش را زياد ديده ايم و نمي تواند باور کند اين بيچاره ها واقعاً تا اين حد بي کفايت باشند.
برگرديم سراغ داستان. تابحال چندين مرتبه اين نکته توجهم را جلب کرده که بازيگران فيلم هايي که در دبيرستان مي گذرند، خيلي سن دار تر از اينها به نظر مي رسند که بخواهند جاي بچه دبيرستاني ها بازي کنند. اما توي اين فيلم اشميت و جنکو ديگر واقعاً زيادي سن شان بالاست و جالب اينکه خود فيلم هم اصلاً قصد ندارد اين مسأله را به نوعي پنهان کند! بدون شک يکي از نکات لذت بخش فيلم 21 Jump Street اين است که فيلمنامه ي Michael Bacall و Jonah Hill تمامي موارد غيرمحتمل داستان را با سرخوشي بسيار به رخ مخاطب مي کشد. فرضيه ي اوليه داستان از همان ابتدا مضحک و غيرعملي به نظر مي رسد و فيلمنامه نويسان تا انتهاي کار هم با همين روند پيش مي روند.
Jonah Hill – که امسال براي فيلم Moneyball نامزد اسکار شد – با نشان دادن اينکه ظاهر آدمي به اندازه ي چگونه بهره جستن از آن ظاهر اهميت ندارد، موفق شده خود را به جايگاه ستاره هاي دنياي بازيگري برساند. در صحنه هاي اوليه ي فيلم که موهاي بلوندش را کوتاه کرده و توي صورتش ريخته واقعاً چهره اش دوست داشتني شده است. Jonah Hill براي بازي در اين فيلم مقدار زيادي وزن کم کرده اما او از آنهايي ست که هيچ وقت نمي شود به عنوان يک آدم لاغر توصيفشان کرد. اما Channing Tatum هم حالت عقب افتادگي خاص خود را دارد. او به طرز غيرقابل باوري خوش قيافه است و اسم اصلي او در فيلم از آن دست اسم هاست که معمولاً مشاورين تبليغاتي براي هنرمندان و ورزشکاران انتخاب مي کنند. سعي آنها براي اينکه خودشان را برادر يکديگر جا بزنند، حسابي خنده دار و جذاب از کار درآمده است.
امکانش هست که نويسندگان در ابتدا سعي کرده باشند اشميت و جنکو را رقيب جلوه بدهند، اما نتيجه ي نهايي که آنها را دوستاني نشان مي دهد که در کنار هم خرابکاري مي کنند و گند مي زنند، تأثيرگذار تر و جذاب تر است. فرمانده ديکسون که قبلاً هم از او صحبت کرده بودم آنها را از قبل در دبيرستان مورد نظر و هر کدام را در کلاسي که به نظر خودش مناسب مي رسيده ثبت نام کرده است. اما مشکل از جايي شروع مي شود که اين دو پليس بي نظير و باهوش اسامي ساختگي خود را به ياد نمي آورند و کلاس هايشان جابجا مي شود. يعني عاقبت کار به اين شکل مي شود که اشميت مجبور است در کلاس هنرهاي نمايشي نقش پيتر پن را بازي کند و جنکو هم در کلاس شيمي پيشرفته گير افتاده است.
ظاهراً در تمام دنيا همينطور است که آدم ها در دوره ي دبيرستان اشتباهات زيادي مرتکب مي شوند و نمي توانند درست و حسابي از آن لذت ببرند. حالا با اين مأموريت، اشميت و جنکو شانس اين را دارند که همه چيز را دوباره از نو شروع کنند و اشميت حتي موفق مي شود از دختري زيبا (با بازي Brie Larson) براي همراهي در مجلس رقص دعوت کند. در همين اثنا، تحقيقات آنها براي يافتن منبع پخش مواد مخدر در دبيرستان هم در جريان است. همانطور که انتظار مي رود اين بخش فيلم شامل صحنه هاي تعقيب و گريز است و گروهي موتور سوار که يکي از آنها شخص فربه اي ست با سري تراشيده و موتور سيکلتي عظيم الجثه. طبق معمول اين صحنه هاي تعقيب و گريز و انفجار حسابي کسل کننده هستند.
يک ميهماني فاجعه آميز هم برگزار مي شود که محلي ست براي استعمال مواد مخدر، و فيلم هم از تصاوير عجيب و غريبي استفاده مي کند تا نشان بدهد مصرف کنندگان بعد از استفاده از اين ماده ي مخدر جديد و اسرارآميز چه مراحلي را پشت سر مي گذارند. در نهايت اين فيلم از آنچه انتظار داشتم بسيار سرگرم کننده تر و دوست داشتني تر است. Channing Tatum با اين فيلم براي اولين بار نشان داد که واقعاً مي تواند از پس نقش هاي کمدي بر بيايد. او چنان با حالتي جدي جملاتي خنده دار را به زبان مي آورد که نا خودآگاه ما را به ياد اين ويژگي منحصر به فرد هنرپيشه بزرگ گذشته، کري گرانت مي اندازد
منبع:naghdefarsi.com
