علیاکبر دهخدا، ادیب، لغت شناس، سیاست مدار و شاعر ایرانی بود. او مؤلف و بنیان گذار لغت نامه دهخدا نیز بودهاست. وی به دخو (مخفف دهخدا) معروف بود. انتشار روزنامه معروف صور اسرافیل نیز از جمله کارهای ایشان است.
ذبیح الله حکیم الهی دشتی فرزند اسماعیل معروف به ذبیح الله منصوری در سال 1276 شمسی در شهر سنندج متولد شد. تحصیلات مقدماتی خود را در آن شهر و کرمانشاه انجام داد و زبان فرانسه و انگلیسی را فرا گرفت. پدرش علاقه ای به تحصیل او نداشت ولی مادرش از خانواده علماء و روحانیون بود.
ذبیح الله حکیم الهی دشتی در ...
ملكالشعراء محمدتقى بن ملكالشعراء محمدكاظم صبورى شاعر بزرگ عصر ما (و. 1266 ه.ش./ 1866 م.- ف. 1330 ه.ش./ 1951 م.) وى در عین حال شاعر و محقق و نویسنده و استاد دانشگاه و روزنامهنگار و مرد سیاست بود. بهار در شعر شیوه فصیح قدمتا را به نیكوترین صورتى بیان كرده، در ضمن از زبان متداول لغات و تعبیرات و اصطلاحاتى ...
(1376 -1295 ش)، روزنامهنگار، نویسنده، مترجم و مصحح. در روستاى مسكین خور و بیابانك به دنیا آمد. وى برادر حبیب یغمایى، صاحب مجلهى «یغما» بود. اقبال پس از اتمام تحصیلات مقدماتى به تهران آمد و تحصیلات ابتدایى را در مدارس تهران و متوسطه را در مدرسه دارالفنون به پایان رساند. او سپس وارد دانشسراى مقدماتى ...
(تو 1274/ 1273 ش)، نویسنده، مترجم، روزنامهنگار و شاعر. در شیراز به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتى را در زادگاهش به پایان برد، سپس براى تحصیل علوم دینى به نجف و كربلا رفت و ادبیات عرب را آموخت. او علم كلام را از محضر سید محمد مفتى هندى آموخت و ادبیات عرب را نزد شیخ عبدالرحمان كویتى تكمیل كرد و در حوزهى درس ...
(1340 -1262 ش)، استاد دانشگاه، نویسنده و روزنامهنگار. وى در تبریز به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایى را در زادگاهش، در مكتب ملا نصیر و حاج ملا على واعظ، فراگرفت و سپس به مدرسهى كمال رفت. در آنجا دو زبان عربى و فرانسه را به خوبى آموخت و در ضمن تحصیل، مجلات و روزنامههاى داخلى و خارجى را نیز مطالعه مىكرد. ...
(ز 1309 ق)، روزنامه نگار. در شیراز سكونت داشت. وى با صاحب «دانشمندان و سخنسرایان فارس» معاصر بود. كاشف در 1304 ش امتیاز روزنامهى «ظریف» را گرفت و تا 1309 ش انتشار آن را ادامه داد. بناى این روزنامهى فكاهى بر مبارزهى با خرافات و بدعتهاى مذهبى قرار داشت. ...
(1338 -1263 ش)، نویسنده، استاد دانشگاه، شاعر، مترجم و روزنامهنگار. در تهران به دنیا آمد. پدر ش از رجال دانشمند دورهى ناصرى بود. وى علوم مقدماتى را نز پدر آموخت و تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در مدرسهى دارالفنون و آلیانس به پایان برد و زبان فرانسه را به خوبى آموخت، آنگاه به فرانسه عزیمت نود. بعد از ...
(1325 -1255 ق)، ادیب، نویسنده، مترجم، روزنامهنگار و شاعر. ابتدا فدایى، سپس ادیب و سرانجام فروغى تخلص نمود. در جوانى تجارت مىكرد و چون سرمایهى خویش را در راه تجارت هند به خلیجفارس از دست داد. مدتى در بندر لنگه، جهرم،فسا و یزد گذرانید و سپس به كرمان رفت و به خدمت حاكم كرمان، محمد اسماعیلخان نورى، ...
(ز 1255 ق)، نویسنده و روزنامهنگار. در سال 1230 ق، وى به اتفاق چهار نفر دیگر، به فرمان عباس میرزاى نایبالسلطنه و وزیرش قائم مقام به سرپرستى میجردارسى، براى تحصیل به لندن فرستاده شدند. میرزا صالح پس از یادگیرى زبانهاى انگلیسى و فرانسه و لاتین و تاریخ و طبیعیات و آموختن فن چاپ و حكاكى و تهیهى حروف مقطعه ...
(تو 1281 ش)، پزشك، روزنامهنگار و نویسنده. در برلن تحصیل طب نمود و عملیات طبى را در بیمارستان دولتى شارتیه انجام داد. در سال 1310 ش به تهران مراجعت كرد. سه دوره به نمایندگى مجلس از تبریز انتخاب شد. مدت ده سال مجلهى پزشكى و بهداشتى «تندرست» را منتشر مىكرد. از آثار وى: «سالك»؛ «مالاریا».[1]
فرزند سید ...
(وف 1333 ق)، عالم، نویسنده و روزنامهنگار. مشهور به رییس الحكماء و دكترا میرزا مهدیخان زعیمالدوله. اهل تبریز بود. از استانبول به مصر رفت و در قاهره اقامت گزید و در آن جا به انتشار روزنامه فارسى «حكمت» مبادرت كرد. كتابى به زبان فارسى در اصول و فرع ادیان جهان نگاشت و در آن كتاب به تفصیل در رد فرقه بابیه ...
(تو 1299 ش)، روزنامهنگار و نویسنده. وى در مشهد متولد شد. تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در همان شهر به اتمام رسانید و بعد به تهران آمد و همكارىاش را با جراید آغاز كرد. روزنامهى سیماى «مرزبان» و روزنامهى فكاهى «حاجى مراد» را منتشر كرد. وى عضو رسمى انجمن ادبى فرهنگستان است و انجمن خراسان را در تهران بنیان ...
(تو 1295 ش)، روزنامهنگار. وى مدیر روزنامه «نداى اكباتان» بود. مدتى در تهران با انتشار روزنامهاى به نام «بوعلى» به فعالیت اجتماعى پرداخت و مدت پانزده سال در همدان به خدمت مطبوعاتى و نشر مقالات خود و طبع كتابهاى علمى و ادبى و شرح حال بزرگان و شاعران و نویسندگان و احیاى سخنوران همدان اشتغال داشت. ...
(1369 -1292 ش)، شاعر، روزنامهنگار، نویسنده، زبانشناس و محقق. در تهران متولد شد. پس از اتمام تحصیلات ابتدایى و متوسطه، به دانشكدهى ادبیات راه یافت و موفق به دریافت لیسانس ادبیات فارسى شد و در ضمن تدریس، در مدارس تهران، به ادامهى تحصیل پرداخت. وى با نگارش رسالهى «تحقیق در عروض فارسى»، موفق به دریافت ...
(تو 1286 /1284 ش)، روزنامهنگار و نویسنده. پس از پایان دوره مقدماتى وارد دبیرستان دارالفنون شد و بعد از آن به دانشكدهى حقوق دانشگاه تهران راه یافت و موفق به اخذ دانشنامه تحصیلى در رشته علوم قضایى گردید. دكتر جهان به زبانهاى فرانسه، عربى و انگلیسى آشنا بود و سفرهایى به فرانسه، انگلستان، هندوستان، لبنان ...
(1336 /1335 -1277 ق)، ادیب، روزنامهنگار و شاعر. در اوایل پروانه تخلص مىكرد، چون به امیرالشعرا ملقب گردید، تخلص خود را امیرى قرار داد. وى در قریهى گازران، از توابع فراهان اراك، متولد شد. در نوجوانى پدرش را از دست داد و به همین علت به تهران آمد. در تهران، پس از طى مدارج معمول آن زمان، فنون ادبیات ایران ...
(1353 -1317 ق)، روزنامهنگار و شاعر، متخلص به دبیر. مشهور به ادیبالممالك. وى در بروجن متولد شد. در سال 1341 ق از طرف احمدشاه ملقب به ادیب الممالك گردید. ادیب داراى ذوق سرشار بود و به ادبیات علاقهى تام داشت. انجمن ادبى اصفهان در منزل او برگزار مىشد. اشعارش داراى حلاوت مخصوص بود و به سبك قدیم و جدید ...
(1361 -1283 ش)، دانشمند، روزنامهنگار و شاعر، متخلص به ادیب طوسى. وى در مشهد متولد شد و تحصیلات مقدماتى را در مكتب گذرانید. سپس، به تحصیل علوم دینى در مدارس قدیم پرداخت. علوم ادبى را نزد ادیب نیشابورى و حكمت را نزد حاج میرزا عباسعلى معروف به فاضل و آقا بزرگ حكیم و فقه را نزد پدر خود آموخت. ادیب طوسى ...
احمدبن عبدالصمد بن عبدالله، نویسندهى ادیب فاضل.
پدرش از مراغه به اصفهان آمده، و عرفان در 5 شنبه 15 شعبان 1311 در این شهر متولد گردیده، در مدارس اصفهان تحصیل نموده، و خصوصا ادبیات و زبان انگلیسى را خوب آموخته، و از سال 1341 به نوشتن مجلهى «عرفان» و سپس روزنامهى «عرفان» همت گماشته، و تا آخرین روزهاى ...