(س یازدهم و دوازدهم ق)، عالم، فیلسوف و خطاط. مدتى به تحصیل در حوزهى علمیه اصفهان پرداخت، و از محضر آقا حسین خوانسارى استفاده نمود. آثار باقیمانده از وى نمایانگر فضل و هنر اوست. از آثارش: كتابت «تهلیلیه» منسوب به جلالالدین دوانى با خط نستعلیق؛ كتابت «تلتحفه الرضویه» معزالدین محمد نقیب، در اصول فقه، ...
(وف 1139 ق)، عالم امامى، فقیه، محدث، مفسر، مدرس، متكلم، فیلسوف و خوشنویس.چون در مناظرات علمى كسى را یاراى سخن گفتن با او نبود به سلطانالعلماء مشهور شد. در چهارده سالگى به تحصیل روى آورد. دوران تحصیلات عالیه خود را در اصفهان به پایان رساند. در حوزهى علمیهى قاین، به تدریس فقه و فلسفه مىپرداخت و گاه ...
(س دهم ق)، خطاط. صاحب «مناقب هنروران» او را از شاگردان میرعلى هروى دانسته و گوید كه نستعلیق جلى و خفى را خوش مىنوشت. صاحب «تاریخ رشیدى» كه خود را شاگرد او معرفى كرده، وى را شاگرد محمد ابریشمى و قلم او را كند، اما در غایت مزه و لطافت و استحكام دانسته و گفته است كه خط او به هیچ یك از سایر خوشنویسان شبیه ...
(ز 955 ق)، خطاط و شاعر. اهل خراسان بود و در عصر سلطان ابوسعید گوركانى مىزیست. از شاگردان سلطان محمد نور بود و در خدمت سلطان محمد خندان نیز مشق مىنمود. نستعلیق را به مهارت مىنوشت، ولى دیرنویس بود. بین او و میرعلى هروى همیشه معارضه جارى بود كه اغلب به گستاخى شادیشاه منجر مىشد. میرمحمد حسین هروى از ...
(ز 928 ق)، خطاط و شاعر. وى وزیر دیوان بدیعالزمان میرزا گوركانى بود و بعدها به ملازمت درومیشخان شاملو درآمد. وى نستعلیق و تعلیق را خوش مىنوشت و شعر فارسى و تركى نیز مىسرود و معمایى و منشى بود. از آثار وى: «دیوان» شعر؛ یك نسخه «دیوان» هلالى، در كتابخانهى دانشگاه استانبول، به قلم كتابت جلى خوش، با ...
(س دهم ق)، خطاط. وقتى كه همایون پادشاه گوركانى هند به ایران آمد، قاسم ملازم و منشى وى شد و با او به هند رفت و بعد از مرگ همایون (963 ق) یك چند نیز در ملازمت فرزند او، شاهجلالالدین اكبر گذراند. ...
(س دوازدهم ق)، خطاط. از آثار وى: «صحیفهى سجادیه» نیم ربعى، جلد روغنى، دو سرلوح مرصع، دو صفحهى اول متن و حاشیه مذهب، نسخ كتابت خفى متوسط، با رقم: «و قد تشرفت بكتابه هذه الصحیفه... محمد جعفر القارى التبریزى... فى سنهى 1123 بتوفیق الملك المعین». ...
(403 -366 ق)، ادیب، دانشمند، خطاط و شاعر. از سلسلهى آل زیار و از پادشاهان ادبپرور زمان خود بود كه بسیارى از شاعران فارسى و عربى زبان، حكما و دانشمدان تحت حمایت او به سر مىبردند. پایتخت او از مراكز علم و ادب آن روزگار به حساب مىآمد و شعرایى چون: خسروى سرخسى و قمرى گرگانى و دانشمندانى چون: ابوریحان ...
(س دهم ق)، خطاط و شاعر، متخلص به فیضى. از سادات شروان بود. اكثر خطوط را خوب مىنوشت و در فن انشاء مهارت داشت. از اوست: گفتى توان به آن مه نامهربان رسید گر بگذرى ز خود به خدا مىتوان رسید ...
(س دهم ق)، خطاط و شاعر، متخلص به فضلى. در قزوین به دنیا آمد. در خوشنویسى و خطاطى معروف و در سرودن شعر توانا بود. در زمان اكبرشاه گوركانى (1014 -963 ق) همراه پسر خود، مقصود قزوینى به هند رفت و در آگره اقامت كرد و همان جا درگذشت. از اوست:
فضلى چو غنچه خلعت هستى به خود مپیچ
بر چهر چین میفگن و دامن به ...
(وف 1310 ق)، خطاط. برادر میرزا علینقى خوشنویس معروف است. ابتدا به خط شكسته نستعلیق رغبت داشت، ولى بعدها به نستعلیق همت گماشت. از آثار وى: یك نسخه «لوایح» جامى به قلم نیم دو دانگ خوش، با رقم: «بر حسب فرمایش... العبد... فضلالله ابن المرحوم المغفور، میرزا محمد یوسف الذهب طاب ثراه، فى... سنهى 1305»؛ یك ...
(وف 1275 ق)، ادیب، طبیب و خطاط. وى پدر ابوالفضل ساوجى و از خاندان شاملو و از اعقاب حسنخان شاملوى معروف، والى هرات است. میرزا فضلالله، خود از مشاهیر اطباى ساكن تهران بود و فتحعلىشاه او را به سمت معلمى علىخان ظلالسلطان، دهمین فرزند خود، منصوب داشت. از خطوط، علاوه بر نستعلیق، ثلث و نسخ را نیز خوش مىنوشت. ...
(س سیزدهم ق)، طبیب، خطاط و شاعر، متخلص به فریب. پدرش از افاضل اصفهان بود.وى تصحیلات خود را در اصفهان و سپس در تهران به پایان رسانید و در هیجده سالگى جامع علوم ادبى بود. او از علوم معقول و منقول نیز بهره داشت و در علم طب ماهر بود. صاحب «مجمع الفصحا» آورده كه: «... از فرط كیاست طرز معالجه جدید اطباى فرهنگ ...
(1309 -1242 ق)، خطاط، ادیب، نویسنده و شاعر، متخلص به فرهنگ. وى چهارمین فرزند وصال شیرازى است. در شیراز به دنیا آمد. در آغاز جوانى به تحصیل علوم ادبى و فنون ریاضى پرداخت. علم جفر و رمل را نیز فراگرفت و زبان فرانسه را به تشویق حكیم قاآنى آموخت. فرهنگ شاعرى توانا و در آداب سخنورى استاد بود. وى هفت اقلیم ...
(1251 -1203 ق)، خطاط. ملقب به فرمانفرما. وى پنجمین پسر فتحعلىشاه است و در ییلاق ده نوار به دنیا آمد. مادرش بدر جهانخانم بود. حسینعلى میرزا از 1214 ق به حكومت فارس رسید و تا 1250 ق، یعنى در حدود سى و هفت سال سلطان بىتاج و تخت فارس بود. حسینعلى میرزا خط نستعلیق را خوش مىنوشت. او در تهران به مرض وبا ...
(س یازدهم ق)، خطاط و شاعر، متخلص به فرسى. اهل شیدان فارس بود. خط نسخ، ثلث و نستعلیق را خوب مىنوشت. در زمان اكبرشاه (1014 -963 ق) به هند رفت و مورد توجه پادشاه قرار گرفت و در دربار وى نخست به كار كتابت و بعد به منصب كتابدارى گماشته شد. در زمان جهانگیر پادشاه (1037 -1014 ق) علاوه بر منصب كتابدارى، مكتوبخوانى ...
(مقتول 1243 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به فرخ. مشهور به خانلرخان و معروف به فرخ زند. از نوادگان دخترى محمد حسنخان قاجار بود. پس از فتح شیراز و قتلعام طایفهى زند به دست آغامحمدخان قاجار، به دلیل خویشاوندى نزدیك از قتل رهید و بعدها در دربار آغا محمدخان و فتحعلىشاه مقرب شد، تا آنجا كه در شورش عباسقلىخان، ...
(1310 -1240 ش)، خطاط. ملقب به فخرالكتاب. در آذربایجان به دنیا آمد. تحصیلات متداول زمان را از علماى آن دیار فرا گرفت و در همان وقت به تعلیم خط نیز همت گماشت و از خوشنویسان بنام روزگار خود شد. صفیارى چندى در خدمت لطفعلىخان دنبلى ناصرالسلطان خدمت كرد، سپس تا آخر عمر در دستگاه امامقلى میرزا قاجار، سمت منشىگرى ...
(س دوازدهم ق)، خطاط. از آثار وى: یك قطعه ثلث دو دانگ جلى و نسخ كتابت عالى، با رقم: «كتبه الفقیر فخرالدین یحیى»؛ یك قطعه ثلث دو دانگ جلى و نسخ كتابت عالى، با رقم: «كتبه الفقیر یحیى فخرالدین غفرالله ذنوبه سنه 1156». ...
(س یازدهم ق)، خطاط. از آثار وى: صحیفه روغنى مذهب، نسخ كتابت خفى متوسط، با رقم: «... سلخ شهر ربیعالثانى من شهور سنه 1079... فخرالدین محمد الحسینى الاسترآبادى». ...