آستارا شهر بام های سفالی
در منطقه ساحلی آستارا می توان به بازار ساحلی آن اشاره کرد بازاری که همان طور از اسمش پیداست در کنار ساحل زیبای خزر واقع شده و به طور متفاوتی غرفه بندی شده است.
بندر آستارا شهری زیبا و مرزی است که در کنار ساحل غربی دریای خزر و در شمالی ترین نقطه استان گیلا ن واقع شده است. این بندر تنها شهر استان گیلا ن بوده که هم مرز خاکی و هم مرز آبی با کشور همسایه یعنی جمهوریآذربایجان دارد که این امر باعث رونق در مبادلا ت و تجارت شده است. معمولا مسافرانی که به این شهر سفر می کنند بعید به نظر می رسد که بازار ساحلی و سقف های پوشیده شده از سفال خانه های ویلا یی آن را به یاد نیاورند.
شاید به خاطر همین است که این بندر زیبا را به شهر بام های سفالی تشبیه کرده اند. شهری که وقتی وارد آن می شوی تابلوهای کوچکی را که در دست بچه های کوچک می بینی که قصد اجاره ویلا ها یا سوئیت را به مسافران از راه رسیده دارند. درباره نامگذاری این منطقه روایت های بسیاری وجود دارد.
بنا به یکی از این روایات شهری که دراین منطقه ساخته شده درگذشته آهسته رو نامیده شده بود به دلیل این که در روزگار قدیم وقتی مسافران به این شهر ساحلی میآمدند به دلیل زیبایی آن ناچار به حرکت آهسته و آرام می شدند که بعدها به نام آستارا تغییر کرده روایت دیگری وجود دارد بر این که آستارا برگرفته از دو قسم است: آست+آرا; آنست در ترکی به معنای پایین یا فرودست و آرا به معنای سرزمین است به همین دلیل این منطقه به دشت هموار یا سرزمین کم ارتفاع هم نامگذاری شده. هوای دشت آن در تابستان گرم و مرطوب است و زمستان ملا یمی دارد و هوای کوهستان در تابستان معتدل و حتی خنک و در زمستان سرد است.
در منطقه ساحلی آستارا می توان به بازار ساحلی آن اشاره کرد بازاری که همان طور از اسمش پیداست در کنار ساحل زیبای خزر واقع شده و به طور متفاوتی غرفه بندی شده است. این بازار بزرگ به واسطه تنوع کالا و قیمت های مناسب همه ساله با استقبال فراوان گردشگران مواجه بوده به طوری که محال است به این بازار بیایی و دست خالی برگردی. درست است که آستارا شهر بازار خرید است ولی نقاط توریستی فراوانی هم دارد که همه ساله مسافران زیادی به خاطر این جذابیت ها به آستارا سفر می کنند.
یکی از این جاذبه های زیبای طبیعت خدادادی جلوه های منحصر به فرد گردنه حیران است. اگر به این منطقه سفری داشته باشید تازه متوجه می شوید که چرا این نام را به منطقه نسبت دادند چون واقعا از زیبایی های آن حیرت زده می شویم جاده ای که مثل یک مار تنومند به یک کوه بزرگ پیچیده شده، تا ارتفاع بسیار زیادی بالا رفته و ماشین ها را می بینیم که سوار بر روی این مار دراز در آن ارتفاع بلند در حرکت هستند. وقتی که این مسیر زیبا را طی می کنی هر چند دقیقه با یک پیچ تندی روبه رو می شوی که باید دور بزنی، وقتی بالا تر می روی در طول مسیر رستوران ها و سالن های غذاخوری و پذیرایی زیادی را می بینی که اکثر آنها با یک تابلوی سفید و نوشته مشکی پررنگ شما را به خوردن یک آش دوغ گرم دعوت می کنند، هر چند که به هوای خوردن آش دوغ ممکن است وسوسه شده و یک عسل طبیعی هم خریداری کنید. انتهای این جاده پرپیچ و خم به شهر نمین و استان اردبیل ختم می شود. در چندین سال اخیر این جاده کوهستانی پیشرفت های بسیاری داشته اما در زمان های نه چندان دور، دو خودرو در این جاده به سختی از کنار هم رد می شدند.
همان طور که قبلا هم به آن اشاره شد آستارا آخرین شهر و گردنه حیران آخرین منطقه حفاظتی استان گیلان است. مرداب استیل آستارا که در ورودی جنوبی شهر آستارا واقع شده یکی دیگر از دیدنی های این شهر محسوب می شود که یک تالاب منحصر به فرد است، تالابی که در آن درخت های سبز و کوتاه قدی رشد کرده که به زیبایی آن افزوده است. در بعضی از روزهای گرم تابستان آب این تالاب پایین می آید ولی همیشه کمبود آب آن در پاییز و زمستان جبران می شود.
در یک صبح زود بهاری وقتی به این مرداب نظری بیندازی مثل یک زمین تنیس رنگ قهوه ای به خود گرفته و با طلوع خورشید و گرم شدن آن در ظهر دوباره به حالت اول خود بر می گردد. شهرستان آستارا همچنین از بخش هایی تشکیل شده است. یکی از این بخش ها شهر لوندویل بوده که حدودا در ۱۵ کیلومتری جاده آستارا به انزلی واقع شده است. از این شهر می توانیم به طرف دریاو طرح ساحلی صدف یا برعکس به سمت کوه و روستای کوته کومه برویم. آبشار لوندویل و آبگرم علی داشی و کوته کومه در این منطقه معروف هستند و جاده ای باریک و بسیار زیبا دارد که در تمام فصل های سال دیدنی است.
سفر کردن به کشور جمهوری آذربایجان از طریق آستارا به دلیل داشتن مرز خاکی بسیار راحت است.
مرزی که با یک رودخانه از هم جدا شده است و با سیم های خاردار عبور از آن ممانعت به عمل میآید. شهر آستارا به موجب قانون تقسیمات کشوری سال ۱۳۱۶، یک بخش از شهرستان اردبیل بود و در سال ۱۳۳۷ تابع آذربایجان شرقی شد و سرانجام در سال ۱۳۳۹ جزو استان گلستان گردید. این شهر در محل تقاطع راه بازرگانی و ترانزیت واقع شده و مبادلا ت تجاری بین بازار باکو و روسیه، بازار آذربایجان و بازار رشت و ایروان از این طریق انجام می گیرد. همچنین از نخستین شهرهای استان گیلا ن بوده که اداره گمرک در آن جا تشکیل شده و هم اکنون یکی از منابع عمده درآمدی برای اهالی و حتی استان گیلا ن است. از اماکن تفریحی و مذهبی و گردشگری آستارا به طور خلا صه می توان به مرقد مطهر امامزاده ابراهیم(ع) و قاسم(ع)، قبرستان قدیمی بالا ی دهکده حیران، بازار ساحلی وسایل روسی، مجتمع طرح دریا، مرداب استیل، منطقه سرسبز حیران، باغ عباسآباد، پناهگاه حیات وحش، آبگرم کوته کومه و علی داشی، طرح ساحلی صدف، بقعه پیر قطب الدین و بهشت کاکتوس ها اشاره کرد.
بندر آستارا شهری زیبا و مرزی است که در کنار ساحل غربی دریای خزر و در شمالی ترین نقطه استان گیلا ن واقع شده است. این بندر تنها شهر استان گیلا ن بوده که هم مرز خاکی و هم مرز آبی با کشور همسایه یعنی جمهوریآذربایجان دارد که این امر باعث رونق در مبادلا ت و تجارت شده است. معمولا مسافرانی که به این شهر سفر می کنند بعید به نظر می رسد که بازار ساحلی و سقف های پوشیده شده از سفال خانه های ویلا یی آن را به یاد نیاورند.
شاید به خاطر همین است که این بندر زیبا را به شهر بام های سفالی تشبیه کرده اند. شهری که وقتی وارد آن می شوی تابلوهای کوچکی را که در دست بچه های کوچک می بینی که قصد اجاره ویلا ها یا سوئیت را به مسافران از راه رسیده دارند. درباره نامگذاری این منطقه روایت های بسیاری وجود دارد.
بنا به یکی از این روایات شهری که دراین منطقه ساخته شده درگذشته آهسته رو نامیده شده بود به دلیل این که در روزگار قدیم وقتی مسافران به این شهر ساحلی میآمدند به دلیل زیبایی آن ناچار به حرکت آهسته و آرام می شدند که بعدها به نام آستارا تغییر کرده روایت دیگری وجود دارد بر این که آستارا برگرفته از دو قسم است: آست+آرا; آنست در ترکی به معنای پایین یا فرودست و آرا به معنای سرزمین است به همین دلیل این منطقه به دشت هموار یا سرزمین کم ارتفاع هم نامگذاری شده. هوای دشت آن در تابستان گرم و مرطوب است و زمستان ملا یمی دارد و هوای کوهستان در تابستان معتدل و حتی خنک و در زمستان سرد است.
در منطقه ساحلی آستارا می توان به بازار ساحلی آن اشاره کرد بازاری که همان طور از اسمش پیداست در کنار ساحل زیبای خزر واقع شده و به طور متفاوتی غرفه بندی شده است. این بازار بزرگ به واسطه تنوع کالا و قیمت های مناسب همه ساله با استقبال فراوان گردشگران مواجه بوده به طوری که محال است به این بازار بیایی و دست خالی برگردی. درست است که آستارا شهر بازار خرید است ولی نقاط توریستی فراوانی هم دارد که همه ساله مسافران زیادی به خاطر این جذابیت ها به آستارا سفر می کنند.
یکی از این جاذبه های زیبای طبیعت خدادادی جلوه های منحصر به فرد گردنه حیران است. اگر به این منطقه سفری داشته باشید تازه متوجه می شوید که چرا این نام را به منطقه نسبت دادند چون واقعا از زیبایی های آن حیرت زده می شویم جاده ای که مثل یک مار تنومند به یک کوه بزرگ پیچیده شده، تا ارتفاع بسیار زیادی بالا رفته و ماشین ها را می بینیم که سوار بر روی این مار دراز در آن ارتفاع بلند در حرکت هستند. وقتی که این مسیر زیبا را طی می کنی هر چند دقیقه با یک پیچ تندی روبه رو می شوی که باید دور بزنی، وقتی بالا تر می روی در طول مسیر رستوران ها و سالن های غذاخوری و پذیرایی زیادی را می بینی که اکثر آنها با یک تابلوی سفید و نوشته مشکی پررنگ شما را به خوردن یک آش دوغ گرم دعوت می کنند، هر چند که به هوای خوردن آش دوغ ممکن است وسوسه شده و یک عسل طبیعی هم خریداری کنید. انتهای این جاده پرپیچ و خم به شهر نمین و استان اردبیل ختم می شود. در چندین سال اخیر این جاده کوهستانی پیشرفت های بسیاری داشته اما در زمان های نه چندان دور، دو خودرو در این جاده به سختی از کنار هم رد می شدند.
همان طور که قبلا هم به آن اشاره شد آستارا آخرین شهر و گردنه حیران آخرین منطقه حفاظتی استان گیلان است. مرداب استیل آستارا که در ورودی جنوبی شهر آستارا واقع شده یکی دیگر از دیدنی های این شهر محسوب می شود که یک تالاب منحصر به فرد است، تالابی که در آن درخت های سبز و کوتاه قدی رشد کرده که به زیبایی آن افزوده است. در بعضی از روزهای گرم تابستان آب این تالاب پایین می آید ولی همیشه کمبود آب آن در پاییز و زمستان جبران می شود.
در یک صبح زود بهاری وقتی به این مرداب نظری بیندازی مثل یک زمین تنیس رنگ قهوه ای به خود گرفته و با طلوع خورشید و گرم شدن آن در ظهر دوباره به حالت اول خود بر می گردد. شهرستان آستارا همچنین از بخش هایی تشکیل شده است. یکی از این بخش ها شهر لوندویل بوده که حدودا در ۱۵ کیلومتری جاده آستارا به انزلی واقع شده است. از این شهر می توانیم به طرف دریاو طرح ساحلی صدف یا برعکس به سمت کوه و روستای کوته کومه برویم. آبشار لوندویل و آبگرم علی داشی و کوته کومه در این منطقه معروف هستند و جاده ای باریک و بسیار زیبا دارد که در تمام فصل های سال دیدنی است.
سفر کردن به کشور جمهوری آذربایجان از طریق آستارا به دلیل داشتن مرز خاکی بسیار راحت است.
مرزی که با یک رودخانه از هم جدا شده است و با سیم های خاردار عبور از آن ممانعت به عمل میآید. شهر آستارا به موجب قانون تقسیمات کشوری سال ۱۳۱۶، یک بخش از شهرستان اردبیل بود و در سال ۱۳۳۷ تابع آذربایجان شرقی شد و سرانجام در سال ۱۳۳۹ جزو استان گلستان گردید. این شهر در محل تقاطع راه بازرگانی و ترانزیت واقع شده و مبادلا ت تجاری بین بازار باکو و روسیه، بازار آذربایجان و بازار رشت و ایروان از این طریق انجام می گیرد. همچنین از نخستین شهرهای استان گیلا ن بوده که اداره گمرک در آن جا تشکیل شده و هم اکنون یکی از منابع عمده درآمدی برای اهالی و حتی استان گیلا ن است. از اماکن تفریحی و مذهبی و گردشگری آستارا به طور خلا صه می توان به مرقد مطهر امامزاده ابراهیم(ع) و قاسم(ع)، قبرستان قدیمی بالا ی دهکده حیران، بازار ساحلی وسایل روسی، مجتمع طرح دریا، مرداب استیل، منطقه سرسبز حیران، باغ عباسآباد، پناهگاه حیات وحش، آبگرم کوته کومه و علی داشی، طرح ساحلی صدف، بقعه پیر قطب الدین و بهشت کاکتوس ها اشاره کرد.
