انتخاب طبیعی

Natural Selection
از دیدگاه نوداروینیسم، انتخاب طبیعی اصلی‌ترین سازوکاری است که بر مبنای آن می‌توان سازگارشدن موجودات زنده با محیط زیست را تبیین کرد. این سازوکار به سه سازوکار فرعی وابسته است: تنوع، وراثت و رقابت. در بسیاری از ویژگی‌های ارگانیسم‌های فردی تنوع فوق‌العاده‌ای وجود دارد و بعضی از انواع بهتر از بقیه با محیط سازگار می‌شوند. با فرض وجود رقابت بر سر منابع کمیاب، افرادی که بهتر سازگار شوند بر آن‌هایی که سازگاری کم‌تر و ناموفق‌تری داشته‌اند غلبه می‌کنند، و اگر صفت برتر قابل وراثت باشد در نسل‌های بعدی رایج‌تر خواهد شد وگونه‌ی مورد نظر سازگاری بهتری با محیط زیست خود خواهد یافت.
در بعضی از تحولات تفکر اجتماعی اخیر نشانه‌هایی از تأثیر ایده‌ی انتخاب طبیعی را می‌توان دید. بوم‌شناسی فرهنگی به بررسی انسان‌شناختی سازگاری با محیط ایدئولوژیک و سایر جنبه‌های فرهنگ می‌پردازد (Sahlins and Service , 1960) و براساس تشبیه، از ایده‌ی انتخاب بهره می‌گیرد، مانند نظریه‌ی تالکوت پارسونز (Parsons , 1966) که در پیوند با نظریه‌ی کارکردگرایی وی، از ارتقای توان سازگاری از طریق تمایزیابی بحث می‌کند ( فرایندهای تکاملی در جامعه).
ایده‌ی سازگارشدن از طریق تنوع و انتخاب، مدلی برای رفتارگرایی فراهم آورد، همان‌طور که اسکینر تصدیق می‌کند (Skinner , 1971 , ch.1) و ‌هایک (Hayek , 1973)
به آن متوسل می‌شود تا توسعه‌ی بازار را توضیح دهد (فرایندهای تکاملی در اقتصاد) و جامعه‌ی باز را توجیه کند. این ایده که مایه‌ی الهام معرفت‌شناسی تکاملی کارل پوپر (Popper , 1972) نیز بوده است، از پراگماتیسم جان دیویی (Dewey , 1938) ریشه گرفت و در حوزه‌ی زیست‌شناسی مبانی نظری زیست‌جامه‌شناسی و زیست‌رفتارشناسی را فراهم ساخت.
طرفداران داروینیسم اجتماعی برای دفاع از نابرابری‌های ناشی از رقابت اقتصادی بی قید‌وبند، و طرفداران اصلاح‌نژاد برای توجیه برنامه‌های تولید مثل تنظیم شده، ایده‌های مربوط به سازگاری از طریق انتخاب را مورد استفاده قرار دادند.
شاید مهم‌ترین تأثیر درازمدت ایده‌ی انتخاب طبیعی نقش آن در فرایند دنیوی شدن باشد. چون انتخاب طبیعی و تبیین سازگاری موجودات زنده با محیط زیست و با یکدیگر، بدیلی برای خلقت‌باوری در بنیادگرایی دینی فراهم می‌کند.
یکی ازکژفهمی‌های رایج و همگانی درباره‌ی انتخاب طبیعی را باید مورد توجه قرار داد. فرایندهای انتخابی تکامل هیچ هدف نهایی مشخصی ندارند و لزوماً مراحل متوالی ثابت و معینی را به وجود نمی‌آورند که تجلی پیشرفت باشد. نظریه انتخاب طبیعی به همین دلیل نقطه مقابل تاریخی‌نگری قرار می‌گیرد که به‌اشتباه غالباً آن‌ها را یکی می‌دانند.
منبع مقاله :
آوتوِیت، ویلیام. باتامور، تام؛ (1392)، فرهنگ علوم‌اجتماعی قرن بیستم، ترجمه: حسن چاوشیان، تهران: نشر نی، چاپ اول