ترولّی، جووانّی

[jovᾱnni trulli]
Giovanni Trulli
(ت. ورولی، شهرستان فروزینونه، ایتالیا، 977/1598؛ و. رم. ایتالیا، 6 دی 1040/ 27 دسامبر 1661)، پزشکی.
تقریباً مبهم و نامعلوم است که سالهای جوانی ترولّی چگونه گذشت. فقط می‌دانیم که وی برای کارآموزی در جرّاحی، بویژه در فن شکستن و اخراج سنگ مثانه و امثال آن، به فرانسه رفت. در 1015با عنوان جرّاح کاردینال فرانچسکو باربرینی، برادر زاده‌ی پاپ اوربان هشتم، و همچنین در سمت استاد مخصوص جرّاحی دانشگاه رم، در این شهر مسکن گزید. پس از مرگ اوربان هشتم، که وی کالبدش را در 7 امرداد 1023 شکافت و سختی استخوانی شکل قلب (بطن چپ) و سنگ کیسه‌ی صفرا و سنگ کلیه در آن یافت، از این مقام بر کنار شد. ترولّی جرّاح بیمارستان سانتواسپیریتو (روح القدس) در رم نیز بود.
محتملاً ترولّی در ایجاد تماسهائی بین فرانچسکو باربرینی و ویلیام هاروی، که در ماههای شهریور و مهر 1016 در رم بسر می‌برد، نقشی داشت. در زمستان 1015 با پزشک آلمانی پ.م.اشلگل، که برای مصوّر ساختن طریقه‌ی جریان خون در رم به نمایشهای کالبد شناختی می‌پرداخت، طرح دوستی ریخت. وی، که از طرفداران جدّی این طریقه بود، در تلاشهای خود برای اشاعه‌ی این طریقه هیجان و شوق بسیار داشت. اطلاع ما از عقیده‌ی او بیشتر از طریق شواهد نامستقیم و از طریق مکاتباتی است که او با م.آ. سِوِرینو داشته تا از راه نوشته هائی که به مسأله گردش خون اختصاص داشتند.
در پاییز سال 1016 گالیلئو بکلّی نابینا شده بود. در سوم بهمن آن سال پ. ب.بورگی از رم برای وی دستورها و توصیه‌هائی فرستاد، و از جرّاحی که این دستورها را در اختیار او گذاشته بود ستایش کرد. سپس گالیلئو گزارشی درباره‌ی بینایی خود، که ترولّی بر اساس آن توانست نظر مشورتی کاملی فراهم آورد ( مدرکی که امروزه گم شده است)، به رم فرستاد. این نظر مشورتی، که در اول اسفند 1017 از طرف بورگی برای گالیلئو فرستاده شد، مهمترین مدرک پزشکی درباره‌ی نابینایی گالیلئو بشمار می‌آید.

کتابشناسی

یکم. کارهای اصلی. مشاوره‌ی پزشکی ترولّی در مورد نابینایی گالیلئو در Le Opere di Galileo Galilei ، شرکت نشر ملی، نوزدهم، 552-554، موجود است. نامه‌اش با عنوان «De serie venarum» در Seilophlebotome castigate, sive de venae salvatellae usu et abusu، از م.ا.سِوِرینو (هاناو، 1654)، 150-153، مندرج است.
دوم. خواندنیهای فرعی. ــــ «La dottrina della circolazione del sangue e la scuola Galileiana 163-61 از لوئیجی بلّونی، در Gesnerus، 28 (1971)، 34-7؛ و «In tema di etiogenesi della cecit
di Galileo» ، از فلیچه گروندونا، در Atti del Symposium internazionale di storia, metodologia, logica e filosophica della scienza « Galileo nella storia e nella filosophia della scienza» (Firenze- Pisa, 14-16 settembre 1964) (فلورانس، 1967)، 142-154.
منبع مقاله :
گیلیپسی، چارلز کولستون؛ (1387)، زندگینامه علمی دانشوران، برگردان: احمد آرام، [و دیگران]، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ اول