اطمينان شيعيان به امامت کودک

براساس شواهد تاريخي ، مسئله ي عهده داري امامت در کودکي ، از حضرت امام جواد شروع شد؛ زيرا وقتي پدرش امام رضا عليه السلام از دنيا رحلت نمود ، حضرت جواد هفت سال بيشتر نداشت . (1) لذا آن حضرت عليه السلام در هفت سالگي، متولي رهبري شيعه ي اماميه، در مسائل ديني علمي و فکري شد .
با دقت در اين مسأله، پي مي بريم که همين موضوع به تنهايي کافي است که به خط امامت هر چند در کودکي ـ که در امام جواد متجلي شد و تا امامت امام مهدي ادامه يافت - پي ببريم .
اين مطلب هنگامي بيشتر روشن مي شود که بدانيم دانش آموختگان مدرسه ي اهل بيت عليهم السلام در طول تاريخ فداکاري و جان فشانيهاي زيادي در راه تثبيت عقيده ي خود در مسأله ي امامت داشتند؛ زيرا داشتن چنين عقيده و فکري، منشأ دشمني و خصومت دستگاه خلفا با دوستداران اهل بيت عليهم السلام بود.
اين امر منجر به درگيري نظام سلطه با اهل بيت عليهم السلام و ياران آنان مي شد لذا عده ي زيادي را زنداني و گروهي را نيز مي کشتند و اين نشان مي دهد که اعتقاد به ولايت اهل بيت ـ هر چند در کودکي ـ براي آنان چنان روشن و مسلم شده بود ، که از جان مايه مي گذاشتند .

پی نوشت:

1- بحارالانوار، ج 50، ص 7.

منبع: کتاب امامت در سنين کودکي