الکترولیت‏ها چیستند

این مقاله در رابطه با الکترولیت و نقشی که آن‏ها در سیستم ایفاء می‏کنند، بحث می‏شود.
در جهان شیمی، الکترولیت‏ها موادی هستند که حاوی یون‏های آزاد بوده که باعث می‏شود، از نظر الکتریکی رسانا باشند. رایج‏ترین الکترولیت، یک محلول یونی می‏باشد، اگرچه الکترولیت‏های مذاب و جامد نیز یافت می‏شوند. الکترولیت‏ها چیزی نیستند جز مواد معدنی مانند سدیم، پتاسیم و غیره، که در خون حل می‏شوند. هنگامی که حل می‏شوند، به قطعات کوچکتری به نام یون‏ها تقسیم می‏شوند. این یون‏ها از نظر الکتریکی باردار می‏باشند، این بدین معنی است که آن‏ها یک بار مثبت یا یک بار منفی را حمل می‏کنند. این یون‏های باردار برق تولید می‏کنند که به عملکرد بدن انسان و حیوانات کمک می‏کند. الکترولیت‏ها باطری‏هایی برای بدن انسان یا حیوان می‏باشند. آن‏ها معمولا در اسیدها و بازها و همچنین در نمک ها یافت می‏شوند.
مصارف
در زیر کاربرد الکترولیت‏ها در بدن ذکر شده است:
آن‏ها ولتاژ را در سراسر غشاهای سلولی حفظ می‏کنند و تکانه‏های الکتریکی را به سلول‏های دیگر بدن حمل می‏کنند. کلیه ها مسئول حفظ غلظت الکترولیت‏ها در ثابت خون، با وجود تغییرات عمده‏ای که در بدن در هنگام انجام فعالیت روزانه رخ می‏دهد، می‏باشند.
هنگامی که شما تمرین کرده و به شدت عرق می‏کنید، به دلیل این که بدن شما الکترولیت‏هایی مانند سدیم و پتاسیم را از دست می‏دهد، احساس خستگی می‏کنید. این نیاز به جایگزینی به منظور حفظ غلظت الکترولیت‏ها در مایعات بدن شما دارد. به همین دلیل است نوشیدنی‏های انرژی‏زا که دارای محتوای الکترولیت بالا‏ هستند، مصرف می‏شود. به طور مشابه، هنگامی که شما از استفراغ یا اسهال شدید رنج می‏برید، در واقع الکترولیت‏های بدن خود را از دست داده‏اید. این الکترولیت‏ها باید به منظور جلوگیری از کم آبی و تشنج به سرعت جایگزین گردد.
بدن ما نیازمند سطوح خاصی از ترکیبات شیمیایی مختلف به منظور عملکرد درست می‏باشد. مهم‏ترین الکترولیت‏هایی که بدن ما نیاز دارد، سدیم، پتاسیم و کلر می‏باشد. بسیاری از فرایندهای عصبی و قلب، هماهنگی عضلات و توانایی بدن به منظور جذب مایعات بسته به غلظت این مواد در بدن ما می‏باشد. کلسیم، سدیم، منیزیم، پتاسیم و کلر معمول‏ترین الکترولیت‏های یافت شده در بدن انسان می‏باشند.
الکترولیت‏ها به عنوان کاتالیزگرهای کلیدی در واکنش‏های آنزیمی متعدد در بدن که توسط سلول‏ها به منظور تبدیل پروتئین‏ها به آمینو اسیدها و به منظور تولید دیگر مولکول‏های آلی مورد نیاز می‏باشد، عمل می‏کنند. پانکراس در بدن ما توسط انواع خاصی از آنزیم‏ها و اسیدها تولید شده که در تجزیه‏ی غذاها به منظور هضم آن‏ها کمک می‏کند، اگر شما نوشیدنی را که مقدار الکترولیت آن بالاست، 30 دقیقه قبل از وعده‏ی غذایی میل کنید، باعث شارژ مجدد بافت‏های اطراف دستگاه گوارش شما می‏گردد. بنابراین، هنگامی که غذا میل می‏کنید، غشاها در بدن شما و مکیروارگانیزم‏ها آماده برای هضم غذا خواهند بود. این الکترولیت‏ها در فرایند جذب نیز به ما کمک می‏کنند.
سیستم عصبی بدن ما برای هماهنگی خود نیازمند الکترولیت‏ها می‏باشند. به واسطه‏ی تبادل الکترولیت‏هایی مانند یون‏های سدیم و پتاسیم از طریق غشای عصبی، تکانه‏های عصبی متنقل می‏شوند. هر غشاء عصبی با پیچک‏های طویلی از پروتئین پیچیده می‏شوند. در انتهای این پیچک، یک یون کلسیم بدون آنکه متصل شود، نمی‏تواند حس بویایی، چشایی، بینایی و لمسی و حتی آگاهی داشته باشد. ویتامین‏ها، هورمون‏ها و آنزیم‏هایی که در فعال‏سازی، تنظیم و هماهنگ‏سازی عمل عصبی کمک می‏کند، همه نیاز به یک یون الکترولیت به عنوان فاکتور کلیدی در ساختار واکنش خود و برای سنتز دارند. برای مثال، یون کبالت برای غده‏ی پینه آل به منظور تولید ملاتونین ضروری می‏باشد. ملاتونین یک هورمون بوده که در تنظیم فعالیت عصبی به منظور تعیین سطح خواب یا بیداری کمک می‏کند. الکترولیت‏ها برای باز کردن جریان انرژی در یک سلول نیز مورد استفاده قرار می‏گیرند.
اگر شما مقادیر بیش از حد از الکترولیت‏ها را مصرف کنید، کلیه‏های شما به فیلتر کردن آن‏ها کمک می‏کند. هورمون‏های موجود در بدن انسان نیز در تنظیم مصرف این نمک‏ها کمک می‏کنند. مصرف مقادیر بیش از حد یا ناکافی از این ماده مانند سدیم می‏تواند باعث مسائل شدید سلامتی مانند هیپر یا هیپوناترمی (سطوح بیش از حد یا ناکافی سدیم) و هیپرکالمی و هیپوکالمی (سطوح بیش از حد یا ناکافی پتاسیم) گردد. اختلالات در خوردن و اعتیاد جدی به الکل نیز می‏تواند باعث عدم تعادل الکترولیت‏ها در بدن گردد.
دفعه‏ی بعد که شما مقدار کالری مصرفی خود را تنظیم می‏کنید، فراموش نکنید که الکترولیت‏ها بسیار مهم هستند. آن‏ها را عاقلانه و با مراقبت مصرف کنید.