بردگی مدرن

چکیده
یکی از واقعیت‌های تلخ دنیای امروز به بردگی گرفتن انسان‌ها است. در برخی کشورهای دنیا آمار بسیار بالایی از بردگی انسا‌ن‌ها وجود دارد. این افراد در برابر دست مزد کم مجبور به کار زیادند. برخی نیز گرفتار بردگی جنسی می‌شوند. در مقابل این اتفاق‌ها باید انجمن‌های کارگری و نیز سازمان‌های حمایت از حقوق بشر اقداماتی را انجام دهند.

 

امروزه برده‌داری دیگر زنجیرهای فیزیکی و بازارهای خرید و فروش آشکار نیست، بلکه در قالب بهره‌کشی سیستماتیک از نیروی کار، خود را پنهان کرده است. میلیون‌ها انسان در کارگاه‌های زیرزمینی، مزارع دورافتاده و حتی صنایع لوکس مجبور به کار طاقت‌فرسا با دستمزد ناچیز هستند.

گزارش‌های سازمان بین‌المللی کار نشان می‌دهد که بیش از ۴۰ میلیون نفر در سراسر جهان قربانی برده‌داری مدرن هستند، که بسیاری از آن‌ها حتی از حقوق اولیه خود بی‌خبرند. کشورهایی مانند هند، چین و برخی از دولت‌های خاورمیانه بالاترین آمار را در این زمینه دارند، جایی که قوانین ضعیف کار و فساد دولتی به تشدید این فاجعه دامن می‌زند. اما سوال اینجاست: آیا مصرف‌کنندگان محصولات ارزان قیمت نیز در این جنایت شریک هستند؟
 

یکی از سیاه‌ترین چهره‌های برده‌داری مدرن، تجارت انسان برای بهره‌کشی جنسی است. سالانه هزاران زن، مرد و حتی کودک با وعده‌های دروغین شغل یا مهاجرت، به دام شبکه‌های مافیایی می‌افتند و مجبور به تن‌فروشی می‌شوند.

بر اساس گزارش سازمان ملل، اروپای شرقی، جنوب شرق آسیا و آفریقا کانون‌های اصلی این جنایت هستند، اما تقاضا از سوی کشورهای ثروتمند، این چرخه شوم را زنده نگه داشته است. حتی در برخی کشورها، مقامات با دریافت رشوه، چشم خود را بر این فجایع می‌بندند. آیا وقت آن نرسیده که جامعه جهانی با تحریم اقتصادی و فشار سیاسی، این جنایت سازمان‌یافته را متوقف کند؟
 

با وجود ادعای سازمان‌هایی مانند سازمان ملل و عفو بین‌الملل در دفاع از حقوق بشر، اقدامات عملی آن‌ها در مقابله با برده‌داری ناامیدکننده است. تحریم‌های نمادین و گزارش‌های سالانه بدون پیگرد قانونی، تغییری در زندگی قربانیان ایجاد نکرده است.

در مقابل، انجمن‌های کارگری مستقل و سازمان‌های مردمنهاد گاهی تنها پناهگاه قربانیان هستند، اما آن‌ها نیز با محدودیت‌های مالی و فشارهای سیاسی روبه‌رو می‌شوند. آیا جهان به یک جنبش جهانی جدید نیاز دارد تا با شفافیت و قاطعانه‌تر با این فاجعه برخورد کند؟ یا باید شاهد ادامه این روند غیرانسانی باشیم؟

چهل و پنج میلیون در عصر برده داری مدرن زندگی می‌کنند. بر اساس یک نظر سنجی که توسط یک موسسۀ حقوق بشر در استرالیا انجام شد، نزدیک 46 میلیون انسان در سرتاسر جهان به عنوان یک برده زندگی می‌کنند.
چند سال پیش میزان این بردگان مدرن 35 میلیون تخمین زده می‌شد.

بالاترین میزان تعداد بردگان که تقریبا بیش از 18 میلیون نفر می‌باشند، در هندوستان زندگی می‌کنند. در حالی که کره شمالی دارای بالاترین میزان سرانه برده داری است. در جوامع کومونیستی 4/4 درصد از کل جمعیت به عنوان برده مدرن زندگی می‌کنند. این نظر سنجی‌ها حاصل مصاحبه با 42000 نفر در 25 کشور دنیاست. این نتایج فقط یک تخمین هستند چون هیچ کشوری اطلاعات دقیقی از این موضوع حساس ارائه نمی‌دهد.

بیشتر بخوانید: نظامهای قشربندی اجتماعی

بسیاری از مردم در سراسر جهان گرفتار شرایط بد زندگی هستند و راه فراری هم ندارند. آنها در بردگی به دنیا می‌آیند، مجبور می‌شوند که تن فروشی کنند یا گرفتار راه‌های سخت و غیرانسانی دیگر می‌گردند. مردم نمی‌توانند از این موقعیت‌ها نجات یابند چون معمولا تهدید می‌شوند. از طرف دیگر خیلی از آنها قربانی کارهای اجباری هستند که باید در معدن‌ها یا مزرعه‌ها برای اندک پولی یا حتی مجانی کار کنند.

 

در حالی که جهان درباره نقض حقوق بشر در برخی کشورها جنجال به پا می‌کند، یکی از وحشتناک‌ترین نظام‌های برده‌داری مدرن در کره شمالی به صورت سیستماتیک توسط خود دولت اداره می‌شود. هزاران شهروند این کشور در اردوگاه‌های کار اجباری با شرایطی غیرانسانی نگهداری می‌شوند، جایی که گرسنگی، شکنجه و مرگ جزء روزمرگی‌هاست. بر اساس گزارش‌های سازمان‌های مستقل، بسیاری از این زندانیان سیاسی نیستند، بلکه تنها به جرم "گناهان" نسبی مانند تماس با خارجی‌ها یا تلاش برای فرار، محکوم به زندگی در این جهنم شده‌اند.

اما نکته تکان‌دهنده‌تر این است که برخی از محصولات تولیدشده توسط این برده‌های مدرن، از طریق شرکت‌های بین‌المللی به بازارهای جهانی راه پیدا می‌کنند. آیا جامعه جهانی به بهانه ملاحظات سیاسی، چشم خود را بر این جنایت سازمان‌یافته بسته است؟


حتی کارگران کره‌ای شمالی که به صورت "قانونی" به کشورهایی مانند چین، روسیه و خاورمیانه فرستاده می‌شوند، عملاً در وضعیتی شبیه به بردگی قرار دارند. دستمزد آن‌ها مستقیماً به دولت پرداخت می‌شود و آن‌ها تنها بخش ناچیزی را دریافت می‌کنند، در حالی که تحت نظارت شدید مأموران امنیتی زندگی می‌کنند.

با این حال، به دلیل روابط دیپلماتیک و منافع اقتصادی، بسیاری از کشورها ترجیح می‌دهند این واقعیت تلخ را نادیده بگیرند. آیا زمان آن نرسیده که فشارهای بین‌المللی واقعی، نه فقط تحریم‌های نمایشی، علیه این رژیم اعمال شود؟ یا باز هم منافع اقتصادی بر عدالت انسانی پیروز خواهد شد؟
 

در حالی که کشورهای در حال پیشرفت سخت می‌کوشند که با برده داری مدرن مقابله کنند، دیگر کشورها مانند کرۀ شمالی کار چندانی برای کمک کردن به مردمانی که به بردگی گرفته شده اند انجام نمی‌دهند. به علاوه میلیون‌ها نفر از مردم در برخی از کشورهای دنیا شغل‌هایی اختیار کرده اند که حقوقشان به نحو شایسته پرداخته نمی‌شود.

اتحادیۀ کارگری و دیگر سازمان‌های کارگری به ندرت در این کشورها یافت می‌شود به خاطر همین بردگی مدرن ممکن است گسترش یابد.

منبع: هیئت تحریریه راسخون و سایت های مختلف مورد اعتماد