در روایتی از رسول مکرم اسلام صلی الله علیه و آله ملاک سن ازدواج در ضمن تشبیه زیبایی ارائه می گردد:
«إِنَّ الْأَبْکارَ بِمَنْزِلَةِ الثَّمَرِ عَلَی الشَّجَرِ إِذَا أَدْرَک ثِمَارُهَا فَلَمْ تُجْتَنَ أَفْسَدَتْهُ الشَّمْسُ وَ نَثَرَتْهُ الرِّیاحُ وَ کذَلِک الْأَبْکارُ إِذَا أَدْرَکنَ مَا یدْرِک النِّسَاءُ فَلَیسَ لَهُنَّ دَوَاءٌ إِلَّا الْبُعُولَةُ وَ إِلَّا لَمْ یؤْمَنْ عَلَیهِنَّ الْفَسَادُ لِأَنَّهُنَّ بَشَر»[1]؛
«دوشیزگان مانند میوه بر درخت هستند زمانی که برسند باید آنان را چید وگرنه حرارت خورشید و وزش بادها تباهشان می کند، زمانی که دوشیزگان آنچه را که زنان «از غریزه جنسی» درک می کنند حس کنند دوایی جز شوهر کردن ندارند و در غیر این صورت فاسد و آلوده می شوند زیرا آنها نیز بشر هستند».
در روایت فوق سن خاصی برای ازدواج تصریح نشده است بلکه بهترین زمان برای ازدواج زمانی است که دختر تمایلات جنسی زنانه را درک می کند.
البته در اسلام سفارشات زیادی به خانواده ها و مسئولان فرهنگی جامعه شده است که از بلوغ جنسی زودرس دختر و پسر جلوگیری شود. به این منظور به پدر و مادر سفارش شده که در زمان نزدیکی حتی صدای نفس آنان به فرزند خوابیده آنها نرسد، دختران بعد از 6 سالگی بوسیده نشوند، حتی پدر بعد از 6 سالگی زیر گلو و لبان دختر خود را نبوسد، فرزندان بالای 6 سال زیر یک لحاف نخوابند، دختران اسب سواری نکنند...[2].
امّا هرگاه بلوغ جنسی حاصل شد بایستی زمینه پاسخگویی شایسته و بایسته آن که ازدواج است مهیا شود.
جای این سئوال باقی می ماند که امروزه برخلاف زمان های گذشته، دختران در سن بلوغ جنسی صلاحیت و آمادگی مدیریت داخلی یک خانواده و فرزندداری را ندارند با این احوال وظیفه چیست؟
در پاسخ باید گفت که ازدواج کارکردهای متفاوتی دارد. ازدواج همواره ملازم با تشکیل خانواده مستقل و فرزندآوری و فرزندداری نیست. می توان به جای اینکه نسبت به ارتباطات فرزندان سهل انگار باشیم زمینه ازدواج آنان توسط خانواده هایشان را فراهم کنیم. عروس و داماد نوجوان را تحت تربیت و پشتیبانی خانواده قرار دهیم تا با مرور زمان برای اداره مستقل خانواده و تربیت فرزندان به بلوغ و رشد فکری لازم برسند. این همان سنّت حسنه ای است که در گذشته نیز مرسوم بوده است. عروس و داماد چندین سال بعد از ازدواج زیر نظر پدر و مادر زندگی می کردند. یا اینکه هرکدام از دختر و پسر تحت سرپرستی پدر و مادر خود بوده و در عین حال زمینه ارضای جنسی و عاطفی برای عروس و داماد مهیا باشد.
علاوه بر این توصیه به ازدواج در زمان بلوغ جنسی، در واقع توصیه به تهیه مقدمات و فراهم سازی شرایط آن نیز می باشد از جمله اینکه پدر و مادر، به ویژه مادران موظف اند شوهرداری، خانه داری و تربیت فرزند را به دختران خود بیاموزند.
پی نوشت ها:
[1] . وسائل الشیعة، ج 23، 61/ 20 باب استحباب تعجیل تزویج البنت عند بلوغها و تحصینها بالزوج ... ص 61.
[2] . حلیةالمتقین، علامه مجلسى، فصل آداب نکاح و آداب تربیت فرزندان.
منبع: حوزه نت
