اي قباي پادشاهي راست بر بالاي تو
اي قباي پادشاهي راست بر بالاي تو
شاعر : حافظ
| زينت تاج و نگين از گوهر والاي تو |
|
اي قباي پادشاهي راست بر بالاي تو |
| از کلاه خسروي رخسار مه سيماي تو |
|
آفتاب فتح را هر دم طلوعي ميدهد |
| سايهاندازد هماي چتر گردون ساي تو |
|
جلوه گاه طاير اقبال باشد هر کجا |
| نکتهاي هرگز نشد فوت از دل داناي تو |
|
از رسوم شرع و حکمت با هزاران اختلاف |
| طوطي خوش لهجه يعني کلک شکرخاي تو |
|
آب حيوانش ز منقار بلاغت ميچکد |
| روشنايي بخش چشم اوست خاک پاي تو |
|
گر چه خورشيد فلک چشم و چراغ عالم است |
| جرعهاي بود از زلال جام جان افزاي تو |
|
آن چه اسکندر طلب کرد و ندادش روزگار |
| راز کس مخفي نماند با فروغ راي تو |
|
عرض حاجت در حريم حضرتت محتاج نيست |
| بر اميد عفو جان بخش گنه فرساي تو |
|
خسروا پيرانه سر حافظ جواني ميکند |
|