بيا که رايت منصور پادشاه رسيد
بيا که رايت منصور پادشاه رسيد
شاعر : حافظ
| نويد فتح و بشارت به مهر و ماه رسيد |
|
بيا که رايت منصور پادشاه رسيد |
| کمال عدل به فرياد دادخواه رسيد |
|
جمال بخت ز روي ظفر نقاب انداخت |
| جهان به کام دل اکنون رسد که شاه رسيد |
|
سپهر دور خوش اکنون کند که ماه آمد |
| قوافل دل و دانش که مرد راه رسيد |
|
ز قاطعان طريق اين زمان شوند ايمن |
| ز قعر چاه برآمد به اوج ماه رسيد |
|
عزيز مصر به رغم برادران غيور |
| بگو بسوز که مهدي دين پناه رسيد |
|
کجاست صوفي دجال فعل ملحدشکل |
| ز آتش دل سوزان و دود آه رسيد |
|
صبا بگو که چهها بر سرم در اين غم عشق |
| همان رسيد کز آتش به برگ کاه رسيد |
|
ز شوق روي تو شاها بدين اسير فراق |
| ز ورد نيم شب و درس صبحگاه رسيد |
|
مرو به خواب که حافظ به بارگاه قبول |
|