رضا برجي
رضا برجي عکاس و مستند سازي بي قرار است. اين هنرمند 45 ساله از نوزده سالگي عکاسي را در جبهه ها آغاز کرد.و ابتدا براي سپاه پاسداران عکاسي مي کرد و از اواخر سال 1365 به گروه «روايت فتح» پيوست، يکي از اعضاي ثابت اين گروه شد و در ثبت تصويرهاي جنگي و پشت جبهه در مجموعه ماندگار روايت فتح نقش فعالي داشت. در طول همين سال ها در جريان يکي از بمباران هاي شيميايي دشمن آسيب ديد و زخم هاي اين آسيب، هنوز بر جسم و جان اوست و نياز به مداواهاي مداوم و دشوار دارد. چندي پيش تاثير مواد شيميايي بر خونش کار برجي را بار ديگر به بيمارستان کشاند.
بااين حال، روحيه بي قرارش نگذاشته که او آرام بنشيند، گويي بندي پنهان او را با صحنه هاي نبرد پيوند مي دهد، به طوري که پس از پايان جنگ تحميلي هم او به هر جاي جهان که جنگي جريان داشت، سر کشيد و عکس گرفت يا مستند ساخت. از جمله به افغانستان رفت، جنگ هاي آذربايجان و ارمنستان را به تصوير کشيد و به کشمير، چچن، بوسني، کوزوو، عراق، سومالي و... سفر کرد. عکاسي و مستند سازي از صحنه کشمکش هاو برخوردهاي جهاني ومنطقه اي را ادامه داد و به عنوان يک خبرنگار جنگي فعال و پر کار شناخته شد.
نمايشگاه انفرادي عکس هايش در آلمان، بوسني، لبنان، هند، سوريه، پاکستان، ترکيه و اتريش برگزار شده و در نمايشگاه هاي جمعي از يازده کشور جهان شرکت کرده، ضمن اين که نمايشگاه عکس هايش در شهرهاي مختلف ايران هم بر پا شده است. عضويت در هيات داوران جشنواره هاي فيلم مستند و مسابقات عکاسي ايران و جهان، نگارش مقالاتي در زمينه فرهنگ، رسانه و سينما، نوشتن چند کتاب از جمله سه گزارش، تونل گيلاس، پدر- پسر-خون و ... ساخت دوازده سريال تلويزيوني و 44 فيلم مستند بلند وکوتاه، دريافت جايزه بهترين فيلم و کارگرداني در جشنواره سوم سيما براي سريال مدال هاي شکسته و اولين نشان ايثار به عنوان هنرمند جانباز، سر فصل هاي کارنامه حرفه اي اوست.
از آخرين کارهاي او مستند بلند سواحل اشک و زيتون از جنگ 33 روزه لبنان است که در هنگامه حمله ارتش اسراييل به جنوب لبنان در تابستان سه سال پيش ساخته شده است. مادران سربرنيتسا درباره فجايع بوسني هم مستند ديگري است که اخيرا تدوين آن را به پايان رسانده است. اين فيلم درباره قتل عامي است که صرب ها در اواسط دهه 1990 طي 48 ساعت در بوسني کردند واز آن پس هر سال مادران کشته شدگان مراسمي را در سالگرد آن واقعه به ياد فرزندان شان برگزار مي کنند. اين مستند حاصل پنج سفر برجي طي دو سال به بوسني براي تحقيق و تصويربرداري گفت و گو با مادران کشتگان است.
منبع:ماهنامه سينمايي فيلم 406
/ن
بااين حال، روحيه بي قرارش نگذاشته که او آرام بنشيند، گويي بندي پنهان او را با صحنه هاي نبرد پيوند مي دهد، به طوري که پس از پايان جنگ تحميلي هم او به هر جاي جهان که جنگي جريان داشت، سر کشيد و عکس گرفت يا مستند ساخت. از جمله به افغانستان رفت، جنگ هاي آذربايجان و ارمنستان را به تصوير کشيد و به کشمير، چچن، بوسني، کوزوو، عراق، سومالي و... سفر کرد. عکاسي و مستند سازي از صحنه کشمکش هاو برخوردهاي جهاني ومنطقه اي را ادامه داد و به عنوان يک خبرنگار جنگي فعال و پر کار شناخته شد.
نمايشگاه انفرادي عکس هايش در آلمان، بوسني، لبنان، هند، سوريه، پاکستان، ترکيه و اتريش برگزار شده و در نمايشگاه هاي جمعي از يازده کشور جهان شرکت کرده، ضمن اين که نمايشگاه عکس هايش در شهرهاي مختلف ايران هم بر پا شده است. عضويت در هيات داوران جشنواره هاي فيلم مستند و مسابقات عکاسي ايران و جهان، نگارش مقالاتي در زمينه فرهنگ، رسانه و سينما، نوشتن چند کتاب از جمله سه گزارش، تونل گيلاس، پدر- پسر-خون و ... ساخت دوازده سريال تلويزيوني و 44 فيلم مستند بلند وکوتاه، دريافت جايزه بهترين فيلم و کارگرداني در جشنواره سوم سيما براي سريال مدال هاي شکسته و اولين نشان ايثار به عنوان هنرمند جانباز، سر فصل هاي کارنامه حرفه اي اوست.
از آخرين کارهاي او مستند بلند سواحل اشک و زيتون از جنگ 33 روزه لبنان است که در هنگامه حمله ارتش اسراييل به جنوب لبنان در تابستان سه سال پيش ساخته شده است. مادران سربرنيتسا درباره فجايع بوسني هم مستند ديگري است که اخيرا تدوين آن را به پايان رسانده است. اين فيلم درباره قتل عامي است که صرب ها در اواسط دهه 1990 طي 48 ساعت در بوسني کردند واز آن پس هر سال مادران کشته شدگان مراسمي را در سالگرد آن واقعه به ياد فرزندان شان برگزار مي کنند. اين مستند حاصل پنج سفر برجي طي دو سال به بوسني براي تحقيق و تصويربرداري گفت و گو با مادران کشتگان است.
منبع:ماهنامه سينمايي فيلم 406
/ن
