ماده قبلی:
ماده ۴۳: ارزیابی انطباق
۱. در خصوص سیستمهای هوش مصنوعی پرخطر مندرج در بند ۱ پیوست سوم، چنانچه ارائهدهنده برای اثبات انطباق سیستم هوش مصنوعی پرخطر با الزامات مقرر در بخش ۲ این فصل، از استانداردهای هماهنگشده موضوع ماده ۴۰ یا، حسب مورد، از مشخصات مشترک موضوع ماده ۴۱ استفاده کرده باشد، ارائهدهنده باید یکی از روشهای ارزیابی انطباق زیر را انتخاب کند که مبتنی است بر:(الف) کنترل داخلی مندرج در پیوست شش؛ یا
(ب) ارزیابی نظام مدیریت کیفیت و ارزیابی مستندات فنی با مشارکت یک نهاد اعلامشده، مطابق پیوست هفت.
در موارد زیر، ارائهدهنده موظف است برای اثبات انطباق با الزامات بخش ۲، از روش ارزیابی انطباق مقرر در پیوست هفت پیروی کند:
(الف) استانداردهای هماهنگشده موضوع ماده ۴۰ وجود نداشته باشد و مشخصات مشترک موضوع ماده ۴۱ نیز در دسترس نباشد؛
(ب) ارائهدهنده استاندارد هماهنگشده را بهطور کامل یا جزئی اعمال نکرده باشد؛
(ج) مشخصات مشترک وجود داشته ولی توسط ارائهدهنده اعمال نشده باشد؛
(د) یک یا چند استاندارد هماهنگشده با قید محدودیت منتشر شده باشد و صرفاً نسبت به بخش محدودشده آن استاندارد.
برای اهداف ارزیابی انطباق وفق پیوست هفت، ارائهدهنده میتواند هر یک از نهادهای اعلامشده را انتخاب کند. با این حال، چنانچه سیستم هوش مصنوعی پرخطر قرار باشد توسط مراجع اجرای قانون، مهاجرت یا پناهندگی، یا نهادها، دفاتر یا آژانسهای اتحادیه اروپا بهکار گرفته شود، مرجع نظارت بر بازار موضوع ماده ۷۴ (۸) یا (۹)، حسب مورد، نقش نهاد اعلامشده را ایفا خواهد کرد.
۲. در خصوص سیستمهای هوش مصنوعی پرخطر موضوع بندهای ۲ تا ۸ پیوست سوم، ارائهدهندگان باید از روش ارزیابی انطباق مبتنی بر کنترل داخلی مندرج در پیوست شش استفاده کنند که مستلزم مشارکت نهاد اعلامشده نیست.
۳. در مورد سیستمهای هوش مصنوعی پرخطر مشمول قوانین هماهنگسازی اتحادیه اروپا مندرج در بخش A پیوست اول، ارائهدهنده باید از روش ارزیابی انطباق مقرر در آن اسناد قانونی پیروی کند. الزامات مندرج در بخش ۲ این فصل نسبت به این سیستمها اعمال شده و بخشی از ارزیابی انطباق محسوب میشود. همچنین بندهای ۴.۳، ۴.۴، ۴.۵ و پاراگراف پنجم بند ۴.۶ پیوست VII نیز اعمال میگردد. برای اهداف این ارزیابی، نهادهای اعلامشدهای که ذیل آن اسناد قانونی تعیین شدهاند، مجاز به کنترل انطباق سیستمهای هوش مصنوعی پرخطر با الزامات بخش ۲ هستند، مشروط بر آنکه انطباق آنها با الزامات مقرر در ماده ۳۱(۴)، (۵)، (۱۰) و (۱۱) در چارچوب فرآیند اعلام ذیل آن اسناد قانونی ارزیابی شده باشد. هرگاه یکی از اسناد قانونی مندرج در بخش A پیوست I به تولیدکننده اجازه دهد، در صورت اعمال کامل تمامی استانداردهای هماهنگشده مربوط، از ارزیابی انطباق توسط شخص ثالث صرفنظر کند، این اختیار تنها در صورتی قابل اعمال است که تولیدکننده همچنین تمامی استانداردهای هماهنگشده یا، حسب مورد، مشخصات مشترک موضوع ماده ۴۱ را که تمامی الزامات بخش ۲ این فصل را پوشش میدهد، اعمال کرده باشد.
۴. سیستمهای هوش مصنوعی پرخطری که قبلاً تحت فرآیند ارزیابی انطباق قرار گرفتهاند، در صورت وقوع تغییر اساسی، باید مجدداً تحت ارزیابی انطباق قرار گیرند، صرفنظر از آنکه سیستم اصلاحشده مجدداً توزیع شود یا همچنان توسط بهرهبردار فعلی مورد استفاده قرار گیرد. در مورد سیستمهای هوش مصنوعی پرخطری که پس از عرضه یا بهرهبرداری به یادگیری ادامه میدهند، تغییراتی که در زمان ارزیابی انطباق اولیه توسط ارائهدهنده از پیش تعیین شده و در مستندات فنی موضوع بند ۲(و) پیوست چهارم درج شدهاند، تغییر اساسی تلقی نمیشوند.
۵. کمیسیون مجاز است وفق ماده ۹۷، با تصویب اعمال تفویضی، پیوستهای شش و هفت را با توجه به پیشرفتهای فنی بهروزرسانی و اصلاح کند.
۶. کمیسیون مجاز است وفق ماده ۹۷، با تصویب اعمال تفویضی، بندهای ۱ و ۲ این ماده را اصلاح کند تا سیستمهای هوش مصنوعی پرخطر موضوع بندهای ۲ تا ۸ پیوست سوم نیز مشمول روش ارزیابی انطباق مندرج در پیوست هفت یا بخشی از آن شوند. کمیسیون هنگام تصویب این اعمال تفویضی، اثربخشی روش کنترل داخلی مندرج در پیوست شش در پیشگیری یا کاهش خطرات نسبت به سلامت، ایمنی و حقوق بنیادین، و نیز میزان دسترسی نهادهای اعلامشده به ظرفیتها و منابع کافی را مدنظر قرار خواهد داد.
🔹 تحلیل بندبهبند ماده ۴۳: ارزیابی انطباق
🔸 بند ۱این بند ستون فقرات نظام ارزیابی انطباق برای سیستمهای پرخطر است و انتخاب میان دو مسیر ارزیابی را بر اساس سطح بلوغ استانداردها ممکن میسازد. هرچه اتکا به استانداردهای هماهنگشده یا مشخصات مشترک کمتر باشد، نقش نهاد اعلامشده پررنگتر میشود. همچنین در حوزههای حساس حاکمیتی، استقلال ارزیابی با سپردن نقش نهاد اعلامشده به مرجع نظارت بر بازار تضمین میگردد.
🔸 بند ۲
در این بند، قانونگذار برای برخی دستههای پرخطر، کنترل داخلی بدون دخالت نهاد ثالث را کافی میداند. این رویکرد نشاندهنده توازن میان کارآمدی مقررات و مدیریت ریسک است و بار اداری کمتری بر ارائهدهندگان تحمیل میکند.
🔸 بند ۳
این بند هماهنگی قانون هوش مصنوعی با سایر مقررات هماهنگسازی اتحادیه اروپا را تضمین میکند. الزامات این قانون بهعنوان لایهای تکمیلی به ارزیابیهای موجود افزوده میشود و از ایجاد نظامهای موازی جلوگیری میگردد، در عین حال شروط سختگیرانهای برای معافیت از ارزیابی شخص ثالث وضع شده است.
🔸 بند ۴
این بند مفهوم تغییر اساسی را بهعنوان آستانهای برای ارزیابی مجدد تعریف میکند و در عین حال، با مستثنا کردن تغییرات از پیش تعیینشده در سیستمهای یادگیرنده، انعطاف لازم برای نوآوری مستمر را حفظ میکند.
🔸 بند ۵
این بند ابزار حقوقی لازم را برای بهروزرسانی فنی رژیم ارزیابی انطباق در اختیار کمیسیون قرار میدهد تا مقررات از تحولات فناورانه عقب نماند.
🔸 بند ۶
در این بند، امکان افزایش تدریجی سختگیری نظارتی پیشبینی شده است. کمیسیون میتواند در صورت ناکارآمدی کنترل داخلی یا افزایش ریسکها، دامنه ارزیابی با مشارکت نهاد اعلامشده را گسترش دهد، مشروط به وجود ظرفیت نهادی کافی.
منبع: ترجمه شده توسط بخش فناوری های نوین سایت راسخون
