قانون هوش مصنوعی اروپا: ملاحظه 90
کمیسیون می‌تواند شروط قراردادی نمونه و داوطلبانه‌ای را میان عرضه‌کنندگان سامانه‌های هوش مصنوعی پرخطر و اشخاص ثالثی که ابزارها، خدمات، مؤلفه‌ها یا فرایندهایی را تأمین می‌کنند که در سامانه‌های هوش مصنوعی پرخطر مورد استفاده قرار می‌گیرند یا در آن‌ها ادغام می‌شوند، تدوین و توصیه نماید تا همکاری در طول زنجیره ارزش تسهیل گردد.کمیسیون هنگام تدوین شروط قراردادی نمونه و داوطلبانه، باید الزامات قراردادی احتمالی قابل اعمال در بخش‌های خاص یا در موارد تجاری معین را نیز مدنظر قرار دهد.
تحلیل ملاحظه 90
در این ملاحظه، نقش فعال اما غیرالزام‌آور کمیسیون در تنظیم روابط قراردادی در زنجیره ارزش سامانه‌های هوش مصنوعی پرخطر پیش‌بینی می‌شود. ابتدا بیان می‌شود که کمیسیون می‌تواند شروط قراردادی نمونه و داوطلبانه‌ای را تدوین و توصیه کند. کاربرد واژه «می‌تواند» نشان می‌دهد که این اقدام جنبه اختیاری دارد و تعهد الزام‌آور مستقیم ایجاد نمی‌کند. هدف از این شروط نمونه، ایجاد چارچوبی هماهنگ برای تنظیم روابط میان عرضه‌کنندگان سامانه‌های پرخطر و اشخاص ثالث تأمین‌کننده ابزار، خدمات، مؤلفه‌ها یا فرایندهایی است که در این سامانه‌ها به‌کار می‌روند یا در آن‌ها ادغام می‌شوند.در ادامه، کارکرد این شروط قراردادی تبیین می‌شود که همان تسهیل همکاری در طول زنجیره ارزش است. با توجه به تعدد بازیگران در توسعه و عرضه سامانه‌های پرخطر، وجود الگوهای قراردادی می‌تواند به شفاف‌سازی مسئولیت‌ها، تقسیم ریسک و کاهش تعارضات احتمالی کمک کند. بدین‌ترتیب، تنظیم خصوصی روابط، در راستای اجرای مؤثر الزامات مقرره تقویت می‌شود، بی‌آنکه بار مقرراتی جدیدی به‌صورت مستقیم تحمیل گردد.
در بخش پایانی، بر لزوم توجه کمیسیون به الزامات قراردادی خاص در برخی بخش‌ها یا موارد تجاری مشخص تأکید می‌شود. این امر نشان می‌دهد که شروط نمونه نباید به‌صورت انتزاعی و یکسان برای همه حوزه‌ها طراحی شوند، بلکه باید با ملاحظه ویژگی‌های بخشی، الزامات حرفه‌ای و اقتضائات تجاری تدوین گردند. بنابراین، انعطاف‌پذیری و انطباق با واقعیت‌های بخشی، جزء ملاحظات اساسی در تدوین این الگوها به‌شمار می‌رود.
منبع: ترجمه شده توسط بخش فناوری های نوین سایت راسخون
