مادران شاغل و فرزندان!
امروزه بيش تر خانم ها، پا به پاي آقايان سر کار مي روند، در نتيجه يکي از مسائلي که فکرو ذهن خانم هاي شاغل را درگير مي کند، اين است که چطور پس از تولد فرزندشان،او را چندين ساعت در روز، از خود دورکنند. اين نگراني، به دليل ارتباط عاطفي ست که در طول 9 ماه دوران بارداري بين مادر و فرزند وجود دارد. اگر شما هم به تازگي مادر شده يا مي شويد، بهتراست به اين توصيه ها توجه کنيد:
بازگشت به محيط کار، يکي از دغدغه هاي هميشگي مادران جوان است. پس از اين که هفته ها کنار نوزاد خود بوده ايد، مسلماً آسان نخواهد بود که هر روز از او جدا شويد. نگراني هاي شما هم طبيعي ست. با اين که مهدهاي کودک براي همه کاملاً شناخته شده اما هنوز هم براي بسياري از مادران، مشکل است که نوزادشان را به مربيان مهد بسپارند. براي اين که جدايي، شما و فرزند دلبندتان را مضطرب و ناراحت نکند، بايد هرکدام از شما کم کم به اين مسأله عادت کنيد؛ دور شدن تدريجي از يکديگر.
بهترين و ايده آل ترين حالت، اين است که تقريباً يک ماه پيش از بازگشت مادر به محيط کار، هر دو به تدريج با اين موقعيت کنار بيايند. در ابتدا گاهي براي چند ساعت از خانه بيرون برويد و فرزندتان را به يکي از نزديکان بسپاريد. اگر او را پيش همسرتان بگذاريد، بسيار عالي ست چرا که نوزاد با پدرش، ارتباط عاطفي عميقي دارد. اين کار موجب مي شود کودک شما، احساس رها شدن نکرده و به آرامي با غيبت موقتي مادر، خو بگيرد.
حدوداً 15 روز بعد، شما مي توانيد مرحله ي بعد را ادامه دهيد. حالا مادر مي تواند کودکش را به مهد يا پرستار بسپارد و تقريباً يک ساعت، او را تنها بگذارد. اين زمان، به مادر و کودک امکان سازگاري با محيط و شرايط جديد را مي دهد.
طي چند روز بعد، شما مي توانيد او را هر روز اما فقط براي مدتي کوتاه - حدود يک تا يک و نيم ساعت- تنها بگذاريد. پس از اين مدت 15 روزه، زمان سازگاري کودک تمام شده و شما مي توانيد از اين به بعد، هر روز او را به مهد يا پرستار بسپاريد.
صحبت کردن با فرزند- هرچند هنوز خيلي کوچک است - اما يکي از مهم ترين روش هايي ست که اين جدايي را راحت تر مي کند. کودک هر آن چه اطرافش اتفاق مي افتد را به خوبي درک مي کند و لازم است مادر توضيح دهد که او را ترک نمي کند و خيلي زود همراه پدر، به دنبالش خواهد آمد. حتماً با او صحبت کنيد، او را در آغوش بگيريد و به او اطمينان خاطر دهيد.
هنگام جدايي از کودک، اگر گريه کرد، مضطرب و نگران نشويد.طبيعي ست که کودک در نخستين لحظات تنهايي، گريه مي کند. هم چنين توجه کنيد که نگراني و استرس خود را به فرزندتان نشان ندهيد چرا که او به سرعت، حالت شما را مي فهمد. نکته ي ديگر اين که مخفيانه خانه را ترک نکنيد زيرا راه حل مناسبي نيست و فرزند شما احساس مي کند گم شده است! پس از اين که او را در آغوش گرفتيد و آرام شد، خداحافظي کنيد و قول دهيد که زود بر مي گرديد. براي خاطر جمع کردن او، يک عروسک يا روسري را به عطر هميشگي خود معطر کنيد و کنار فرزندتان بگذاريد. پس از اين که به منزل بازگشتيد، کودک دوباره آسوده خاطر مي شود و کم کم به بازگشت شما اطمينان پيدا مي کند.
و سخن آخر اين که:
به طور کلي اگر شما آرامش داشته باشيد، فرزندتان نيز همين گونه خواهد بود. از اين که کودک خود را هر روز به مهد يا پرستار مي سپاريد، احساس گناه نکنيد چرا که در پي همين روند است که شخصيت او شکل مي گيرد و مي تواند با دنياي پيرامونش ارتباط برقرار نمايد.
منبع:نشريه شادکامي، شماره 72
/ع
بازگشت به محيط کار، يکي از دغدغه هاي هميشگي مادران جوان است. پس از اين که هفته ها کنار نوزاد خود بوده ايد، مسلماً آسان نخواهد بود که هر روز از او جدا شويد. نگراني هاي شما هم طبيعي ست. با اين که مهدهاي کودک براي همه کاملاً شناخته شده اما هنوز هم براي بسياري از مادران، مشکل است که نوزادشان را به مربيان مهد بسپارند. براي اين که جدايي، شما و فرزند دلبندتان را مضطرب و ناراحت نکند، بايد هرکدام از شما کم کم به اين مسأله عادت کنيد؛ دور شدن تدريجي از يکديگر.
بهترين و ايده آل ترين حالت، اين است که تقريباً يک ماه پيش از بازگشت مادر به محيط کار، هر دو به تدريج با اين موقعيت کنار بيايند. در ابتدا گاهي براي چند ساعت از خانه بيرون برويد و فرزندتان را به يکي از نزديکان بسپاريد. اگر او را پيش همسرتان بگذاريد، بسيار عالي ست چرا که نوزاد با پدرش، ارتباط عاطفي عميقي دارد. اين کار موجب مي شود کودک شما، احساس رها شدن نکرده و به آرامي با غيبت موقتي مادر، خو بگيرد.
حدوداً 15 روز بعد، شما مي توانيد مرحله ي بعد را ادامه دهيد. حالا مادر مي تواند کودکش را به مهد يا پرستار بسپارد و تقريباً يک ساعت، او را تنها بگذارد. اين زمان، به مادر و کودک امکان سازگاري با محيط و شرايط جديد را مي دهد.
طي چند روز بعد، شما مي توانيد او را هر روز اما فقط براي مدتي کوتاه - حدود يک تا يک و نيم ساعت- تنها بگذاريد. پس از اين مدت 15 روزه، زمان سازگاري کودک تمام شده و شما مي توانيد از اين به بعد، هر روز او را به مهد يا پرستار بسپاريد.
صحبت کردن با فرزند- هرچند هنوز خيلي کوچک است - اما يکي از مهم ترين روش هايي ست که اين جدايي را راحت تر مي کند. کودک هر آن چه اطرافش اتفاق مي افتد را به خوبي درک مي کند و لازم است مادر توضيح دهد که او را ترک نمي کند و خيلي زود همراه پدر، به دنبالش خواهد آمد. حتماً با او صحبت کنيد، او را در آغوش بگيريد و به او اطمينان خاطر دهيد.
هنگام جدايي از کودک، اگر گريه کرد، مضطرب و نگران نشويد.طبيعي ست که کودک در نخستين لحظات تنهايي، گريه مي کند. هم چنين توجه کنيد که نگراني و استرس خود را به فرزندتان نشان ندهيد چرا که او به سرعت، حالت شما را مي فهمد. نکته ي ديگر اين که مخفيانه خانه را ترک نکنيد زيرا راه حل مناسبي نيست و فرزند شما احساس مي کند گم شده است! پس از اين که او را در آغوش گرفتيد و آرام شد، خداحافظي کنيد و قول دهيد که زود بر مي گرديد. براي خاطر جمع کردن او، يک عروسک يا روسري را به عطر هميشگي خود معطر کنيد و کنار فرزندتان بگذاريد. پس از اين که به منزل بازگشتيد، کودک دوباره آسوده خاطر مي شود و کم کم به بازگشت شما اطمينان پيدا مي کند.
و سخن آخر اين که:
به طور کلي اگر شما آرامش داشته باشيد، فرزندتان نيز همين گونه خواهد بود. از اين که کودک خود را هر روز به مهد يا پرستار مي سپاريد، احساس گناه نکنيد چرا که در پي همين روند است که شخصيت او شکل مي گيرد و مي تواند با دنياي پيرامونش ارتباط برقرار نمايد.
منبع:نشريه شادکامي، شماره 72
/ع
