پيش به سوي شيرپلا

راهنماي کوهنوردي يک روزه در البرز مرکزي ،از دربند تا شيرپلا
فقط کافي است دود و دم تهران بگذارد تا کوه هاي سر به فلک کشيده اش را ببينيد.کوه هايي بلند بالا که در اين فصل از سال جان مي دهند براي دست و پنجه نرم کردن با آنها.هر چند کارشناسان محصور شدن تهران بين کوه ها را به ضرر مردمش مي دانند ولي براي آنهايي که مي خواهند حداقل يک نيم روز از شلوغي اين شهر درندشت سر به کوه و دشت بگذارند.بسيار هم دوست داشتني است.يکي از قله هاي بلند بالاي تهران توچال است با 3960متر ارتفاع در واقع توچال بلندترين قله رشته کوه هاي البرز مرکزي است که از شمال تهران ميگذرد .مسيرهايي که به اين قله ختم مي شود.هم براي کوهنوردهاي حرفه اي که پيش برنامه کوهنوردهاي آماتور که بيشتربه هواي بيرون زدن از شلوغي شهر راهي کوه مي شوند.کوهستان توچال سه .ناهگاه بزرگ به نام هاي «کلک چال»،.لنگ چال»و شيرپلا»دارد.ما در اين راهنما سراغ براي استراحت چند ساعته کوهنوردهايي که قصد شب ماني در کوهستان شمال تهران را دارند.بهتر است قرارتان را بگذاريد پاي مجسمه آقاي کوهنوردي که دست کم 30سالي هست که کوله به دوش در ميدان در بند ايستاده مسير در بند و سر بند در دسترس ترين راه براي صعودي شير پلاست.براي رسيدن به در بند هم اگر از مرکز،جنوب يا شرق تهران راهي مي شويد،کافي است خودتان را به ميدان تجريش برسانيد و از آنجا با ميني بوس يا تاکسي راهي دربند شويد.اگر برنامه کوهنوردي را يک روز تعطيل گذاشتيد،توصيه ما استفاده از مترو است.فقط کافي است از ايستگاه قيطريه از زيرزمين سر در بياوريد.داخل خيابان شريعتي و از آنجا با راننده تاکسي هايي که از کله صبح فرياد «در بند ـ دربند»مي زنند،راهي ميدان در بند شويد.چون مسير طولاني است،بهتر است هر چه زودتر راه بيفتيد.اگر ميخواهيد از شير پلا بالاتر برويد و هواي رفتن به قله توچال را داريد،حتما قبل از روشن شدن هوا راه بيفتيد.از کنار مجسمه کوهنورد و مسير «تله سييژ»مسير پاکوب و پهني وجود دارد که بايد آن را تا انتها برويد.ابتداي مسير شيب نسبتا تندي دارد اما کم کم که از کنار تله سييژ مي گذارد آبادي جمع و جور «پس قلعه»را زير.پايتان مي بينيد.روستايي در ارتفاعات شهرستان شميران که در مسير کوهستاني در بند قرار دارد .قلعه شميران که در حالا به آن سرقلعه مي گويند،اينقدر معروف بوده که اهالي ،اسم روستاي پشت سر اين قلعه را پس قلعه گذاشتند.با اينکه حالا از قلعه چيزي باقي نمانده اما سال هاست که اسم روستاي پشت سر قلعه همان پس قلعه مانده است.بعد از اينکه از روستا گذشتيد شيب ملايمي مي شود و قهوه خانه ها يکي يکي خودشان را نشان مي دهند.قهوه خانه هاي تهراني و عباد که سال هاست در اين مسير وجود دارند و حالا .سران آنها چاي داغ و نيمروزي تخم مرغ دست کوهنوردها مي دهند.اگر خيلي خسته نشديد و برنامه اي براي خوردن صبحانه داريد،بهتر است يک مقدار ديگر بالا برويد تا به گذر آقا مهدي برسيد.گذر آقا مهدي همان پل چوبي روي رودخانه است که بيشتر شبيه يک سه راهي است.سمت پل چوبي مسير بند يخچال ،پناهگاه شروين ،چشمه جعفر و چشمه نرگس و سمت چپ به سمت پاسگاه امداد و نجات داودي،پناهگاه شيرپلا،قله توچال،دره اوسون،ديوار اوسون و هتل اوسون مي رود.در اينجا يک باجه تلفن کارتي هم هست که براي مواقع اضطرار حسابي به کار مي آيد.اگر کوهنورد حرفه اي نيستيد و تجهيزات درست و درماني نداريد بي جهت دنبال معدود کوهنورداني که به آنجا مي روند راه نيفتيد.مسير بند يخچال را بيشتر صخره نوردهايي مي روند که با طناب و کلي تجهيزات ديگر هواي بالا رفتن از صخره به سرشان زده.بعد از گذر آقا مهدي مسير شبيه کوچه باغ هاي تنگ و باريکي مي شود که هراز گاهي شاخه درخت ميوه اي از پشت ديوار کاه گلي جلوي تان سبز مي شود.بعد از گذشتن از کوچه باغ ها و يال نسبتا پر شيبي به يک دوراهي مي رسيد که يک راهش به وسيله تابلوي زرد رنگ و رورفته نشان مي دهد.که به سمت منطقه زيباي «اوسون»مي رود.هتل زيبايي هم در ارتفاع 2300متري اوسون ساخته اند که جان مي دهد براي يک خواب راحت و استراحت چند ساعته.اما اگر قصد داريد مسيرتان را به سمت اوسون و اقامت در هتل اش ادامه دهيد،بي گدار به اب نزنيد و از قبل اتاق بگيرد.اما اگر تصميم داريد مسيرتان را به سمت شيرپلا ادامه دهيد بايد دوراهي را مستقيم برويد.بعد از 45دقيقه اي که از يک شيب نسبتا تند بالا مي رويد،جايگاه هليکوپتر قرارگاه امداد و نجات داودي پيدا مي شود.درست بعد از آن،ديوارهاي سنگي «کافه رجب»پيداست.کافه اي با عدسي ،لوبيا،خامه،عسل و نان داغ که مي توانيد خود را به يک صبحانه يا ناهار جانانه مهمان کنيد.اما حواس تان باشد از اينجا به بعد مسير حسابي سخت مي شود.پس اگر نتوانستيد ادامه دهيد در کافه رجب خستگي را در کنيد و از همين مسيري که آمديد به سمت در بند سرازير شويد.

جنگ صخره اي تا پناهگاه
مسير از کنار قرارگاه امداد و کافه رجب ادامه دارد.از اينجا به بعد صخره نوردي با شيب زياد آغاز ميشود.سيم بکسل ،طناب و حفاظ هاي آهني و پله ،راه صعود به شيرپلا را آسان تر کرده اند.امسال با باران هاي بهار مي توانيد صداي آب و آبشارهاي اين مسير را بشنويد.بعد از عبور از صخره ها به چشمه زير شيرپلا مي رسيد.کمي بعد از چشمه مي توانيد پناهگاه را ببينيد.اگر قصد شب ماني در .پناهگاه را داريد بهتر است همان اول به مديريت برويد و رسيد بگيريد.قيمت خوابگاه هاي عمومي 3هزار تومان است.اما براي خوابگاه هاي خصوصي و خانوادگي بايد دست به جيب شويد و نفري بين 7تا8هزار تومان پول بدهيد.يادتان باشد براي خوابگاه هاي خصوصي و خانوادگي بايد شناسنامه همراه داشته باشيد.اگر وسط هفته مي رويد اصلا نگران پربودن اتاق ها نباشيد اما آخر هفته مي رويد ،اصلا نگران پر بودن اتاق ها نباشيد اما آخر هفته ها و تعطيلات ،ريسک بي اتاق ماندن و بيرون خوابيدن را هم بايد در نظر بگيريد.معمولا شب ماندن در پناهگاه کار کوهنوردهايي است که مي خواهند صبح زود داهي قله توچال شوند.درست از پشت پناهگاه آبشاري سرازير ميشود که به آبشار دوقلو معروف است .آبشاري که در اين فصل سال حسابي پر آب است و جان مي دهد.براي گرفتن عکس يادگاري.راهي براي برگشت

براي برگشت سه گزينه پيش رو داريد؛يک راه آن است که از همان راه رفته برگرديد.البته بر خلاف تصور عموم که پايين آمدن را راحت تر از بالا رفتن مي دانند،اين راه شايد مشکل تر از بقيه باشد و به زانوهايتان فشار بياوريد.به همين دليل توصيه ما اين است تا اينجا که آمده ايد کمي هم بالاتر برويد.يکي از گزينه هاي ديگر اين است که مسير شير پلا را تا قله توچال ادامه بدهيد و از آنجا روي خط الراس حرکت کنيد و خودتان را به ايستگاه هفت تله کابين برسانيد و از آنجا در تله کابين بنشينيد و تا بام را استراحت کنيد.اما شيب اين مسير زياد است و تقريبا به همين اندازه که از دربند به شيرپلا رسيديد بايد زمان بگذاريد تا به ايستگاه هفت برسيد.اما اگر هواي رفتن به قله را نداريد و نايي هم براي .پياده برگشتن براي تان باقي نمانده مي توانيد از شير پلا تا ايستگاه پنج حرکت کنيد.مسير شيرپلا تا ايستگاه پنج بعد از کمي سر بالا يي،تقريبا سرازيري است.از شير پلا تا ايستگاه پنج يک ساعتي بيشتر راه نيست و مي توانيد با يک تله کابين سواري در عرض يک ربع خودتان را به ولنجک يا همان بام تهران برسانيد.قيمت تله کابين از ايستگاه حدود پنج هزار تومان است اما از ايستگاه هفت بايد هشت نه هزار توماني دست به جيب شويد.ولي اگر حس کوهنوردي حسابي گيرتان انداخته و مي خواهيد پياده پايين بياييد،همين مسير براي برگشت بسيار راحت تر و کوتاه تر است.
منبع:همشهري ماه ،شماره 47
/ج