| سايه به دنباله مردم دوان | | جانب سايه شده مردم روان |
| با همه زالي شد پوشيده روي | | پرده نشين گشت فلک سوبسوي |
| خاک پر از مه شد و مه پر ز خاک | | از سم اسپش که زمين کرد چاک |
| بلکه فتادش گرء، ديدن کلاه | | ديدن او را کله افگند ماه |
| ماه فرود آيد و بوسد زمين | | خواست که پيشش ز سپهر برين |
| هم به فلک ماه زمين بوس کرد | | سوي فلک رفت زميدانش گرد |
| بلکه گذشته ز سماوات سبع | | اوج معاني نه به مقدار طبع |
| گشت پديد از تهي آب آسمان | | رفت زمين را چو حجاب از ميان |
| گاو زمين شد خورش ماهيش | | بس که زمين رفت ز همراهيش |