اي جهان را عدل تو آراسته

اي جهان را عدل تو آراسته شاعر : انوري باغ ملک از خنجرت پيراسته اي جهان را عدل تو آراسته روزها رخسار فتح آراسته حلقه‌ي شبرنگ زلف پرچمت هرکجا گرد خلافي خاسته در دو دم بنشانده از باران تير نام را جز نام تو ناخواسته خسروان نقش نگين خسروي کز پي خواهنده دادي خواسته گنجها خواهان دستت زان شدند راستي بايد ز خاک آراسته در بلاد ملک تو با خاک پير باد ماه دولتت ناکاسته اي به قدر و راي چرخ و آفتاب حديثت ز چين تا به صنعا گرفته زهي کارت از...

شنبه، 28 اسفند 1389

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

اي جهان را عدل تو آراسته

شاعر : انوري

باغ ملک از خنجرت پيراسته		اي جهان را عدل تو آراسته
روزها رخسار فتح آراسته		حلقه‌ي شبرنگ زلف پرچمت
هرکجا گرد خلافي خاسته		در دو دم بنشانده از باران تير
نام را جز نام تو ناخواسته		خسروان نقش نگين خسروي
کز پي خواهنده دادي خواسته		گنجها خواهان دستت زان شدند
راستي بايد ز خاک آراسته		در بلاد ملک تو با خاک پير
باد ماه دولتت ناکاسته		اي به قدر و راي چرخ و آفتاب
حديثت ز چين تا به صنعا گرفته		زهي کارت از چرخ بالا گرفته
عنان ترا بخت والا گرفته		رکاب ترا چرخ توسن بسوده
به يادت خرد جام صهبا گرفته		به نامت هنر فال فرخنده جسته
ز تحت‌الثري تا ثريا گرفته		زهي نعل شبديز و لعل کلاهت
دل و همتت رسم دريا گرفته		به هنگام جود و به گاه سخاوت
همه عرصه‌ي عالم آوا گرفته		ز لفظ خطيبان مدحت سرايت
همه ملک جمشيد و دارا گرفته		به يک حمله در خدمت شاه عالم
سر و افسر و ملک دنيا گرفته		به فر و به اقبال سلطان عالم
چو خورشيد بالا و پهنا گرفته		زمان و زمين را بساط کلامت
ز شنگرف و سيماب سيما گرفته		سر تيغت از خون او داج دشمن
گه از رنگ خون رنگ مينا گرفته		گه از خون دل رنگ ياقوت داده
ز اقصاي چين تا به بطحا گرفته		تويي سرفرازي که هست آفرينت
در انواع تيمار تنها گرفته		من مدح‌خوان را شب و روز نکبت
دلم نفرت و طبع عنقا گرفته		ز آميزش عالم و طبع عالم
درازي شبهاي يلدا گرفته		شب محنت من ز امداد فکرت
مرا صولت دهر رعنا گرفته		مرا صنعت چرخ توسن شکسته
گهم حلقه‌ي دام سودا گرفته		گهم نکبت چرخ اخضر گرفته
چو موسي ره طور سينا گرفته		من از وحشت دل سوي حضرت تو
همه دهر نور تجلي گرفته		ز خورشيد راي تو و نور دستت
سواد زمين دست بيضا گرفته		ز برهان جيب تو و معجزاتت
در عشوه‌ي شب ز فردا گرفته		من اندر شکايات امروز و امشب
چو وامق سر زلف عذرا گرفته		سر دامن و آستين بلا را
رها کرده و پاي اجزا گرفته		ز بس دهشت‌جان و دل دست کل را
وز انجيل خط معما گرفته		ز قرآن ربوده کمال فصاحت
در حضرتت جمع غوغا گرفته		در خدمتت اختياري نمانده
جهاني حديث زليخا گرفته		هميشه که نامست از حسن يوسف
که هست از تو دين قدر والا گرفته		بمان اي خداوند و مخدوم عالم