آن سست عهد سخت کمان اوفتاد باز شاعر : اوحدي مراغه اي گفتم که: عاشقم، به گمان اوفتاد باز آن سست عهد سخت کمان اوفتاد باز اندر درون پردهي جان اوفتاد باز گفتم: ز پرده روي نمايد، نمود، ليک سر در بلا ز دست زبان اوفتاد باز چون بوسه خواهمش به زبان، قصد سر کند دل در غمش ببين به چه سان اوفتاد باز؟ خالي نميشود دلم از درد ساعتي کان صورتم ز ديده نهان اوفتاد باز نشگفت سر عشق من ار آشکار شد غارت ببين که در دل و جان اوفتاد باز چشمش بسوخت جان و رخ او...